gerçi başka problemleri vardı,kusma (amaaan o başka çileydi canım) (her emmeden sonra ağzından burnundan kusardı yiğit,reflü değildi,ama kusan bir bebekti işte)
çok uzun uyurdu,emzirmek için zorla uyandırırdım:))her bulduğu yerde uyurdu
bugünlerdeyse başka oldu uykular,
kitaplarımız başucumuzda,oku diyor başka bişey demiyor,3-5-7 yetmiyor,hepsini aynı iştahla okumamı istiyor,
resimlerde de bişeyler soracakmışım,hele de sayfa atlamak ne mümkün,ezbere biliniyor hepsi,
hergün aynı kitaplar,kızlar tatilde,küçük kurbi,poni dodi,acı biber çat çat,pamuk prenses...vs..vss..
artık benim gözüm kapanıyor,fal taşı onlan onun gözleri ise hala açık ve ben dalınca anneeee diyor,yüzümü sarsıyor,
inanamıyorum yaa,gündüz bir çile,gece ayrı bir çile,
biraz önce sonuncusunu yaşadık,ya ağlama ya azarlamayla uyuyor,
hiç yorgunluktan,uykusunun gelmesinden uyuduğunu göremeyecekmiyim allahım,
yada bir kere babasıyla sarmalanarak uyumasını...
uyanırkende baktı ben yanında yokum,aynı zırıltı devam,uyanır uyanmaz oku,başlıyor aynı ,oğlum profesörmü olacaksın diyorum artık,
acaba başka oda ya mı koysam kitapları,uyurken 1 tanesini mi alsam yanımıza??
şimdi geldi bu fikir aklıma,çile çekiyorum resmen..
belki gerçekten uykusu yok,ama uyuması lazım,
anlatıyorum büyümek için uyumak lazım,bak herkes uyuyor vs...
uykudan önce verilen vaatler de ,hiç sökmüyor,-parka gideceğiz,sevdiği arkadaşa gideceğiz,boya yapacağız,yok sökmüyor bugünlerde hiç bişey,uyumasın yeterki,
geceleride ışığı kapattıktan sonra--annee su,annee çiş,babasını sormalar,annanesini sormalar,ben uyuyup gidiyorum yiğit cin gibi,allahtan gece uyanmıyorda,bu çile katlanılmaz değil
çözümü herşeyde olduğu gibi zaman galiba,bu zaman ne zaman ............
