of ne zamandır elim varmıyor bir türlü.oysaki aklımda ne çok şey biriktiriyorum..aklımda biriktirmekten kazan gibi kafamın içi...
ben en son olaya geleyim.evet evet salağım ben salak konusuna.
yiğit okuldan geldi.akşama kadar zırlayan ve abisini görür görmez muma dönen ayazı abisiyle birlikte odalarına oturttum.önüne oyuncak yığdım.kendim de internetin başına geçtim.yiğit arada bağırdı anne ayaz düştü diye.gittim kurtardım.(kendisi emeklemeye çalışıyor.tam yapamayınca yüzüstü yapışıp ağlıyor) neyse
tabi akşamları 2 saatte bir işeyen büyük oğlumu her seferinde tuvalete götürsem olmayacak diye pet şişeye işetiyorum.yatağının alt kısmına saklıyorum.her sabah değiştiriyorum.bugün unutmuşum.debelenen minik oğlanda gitmiş o şişeyi bulmuş....ayyhh ağlamak geliyor her hatırladığımda.
dışından yalamış.kemirmiş.benim büyük eşşoğlusu oğlumda bana seslenmemiş.ben enayisi hala oyalanıyorum.akşama kadar yoruldum diyorum kendi kendime.al sana dinlen demezler mi??
o şişeyi alıp oturma pozisyonuna geçmiş benimki.kemirmiş kemirmiş....
üstüne çıkmış nasıl yaptıysa be çişler yatağın altına sızmış.üstü hep çiş olmuş ayazın.
yarım olan şişe boşalmış.gittim ağzı ıslak.yuttumu diye ağzını kokladım filan ama gözüm dönmüştü...ya ne demek o kadar oyuncağın arasından git onu bul.yiğit niye bişey demiyor bana.ben niye yanlarında değilde diğer odadayım..
ayazı kaptığım gibi banyoya götürüp yıkadım.
sonra hemen tanıdığımız bir dahiliye doktoru var onu aradım ağlaya ağlaya,bişey olmaz dedi.yutsa dahi bişey olmaz dedi.
inanasım gelmedi.çocuk doktorunu aradım.o da bişey olmaz dedi.rahatladımmı hayır.emzirdim.doydu yine emzirdim.
işte başımızdan bugün böyle bişey geçti.ben üzüntümü nasıl anlatacağımı bilemiyorum şu an...
