geçen haftayı saymasam olacak.gezmeye/oyun grubuna gidiyor gibi olmuştu.saba 9:30 dan 11 e kadar oynuyordu okulda ve arızalar çıkıyordu.hatta beni bir gün boyunca bunalım geçirten günler yaşamıştık..bkz
bugün pazartesi ve biliyordum zor olacağını ama bu kadarını beklemiyordum.babasını 3 gündür görmedi.hafta sonu annemlerdeydik .gece işten geldiğinde de yiğit uyuyordu.sabah gördü ve eşim uykudan kolay uyanamadığı için yiğitle ilgilenmedi.ve arızanın bir bölümü daha evde başladı.okula gitmicemler evde tepinmelerle kendini gösterdi.
okulda kapıdan girerken bizi almadılar.bahçede belketmek istediler.ama yiğit kimsenin elinden tutup gitmez ki.vaatlere kanmaz ki.oyuncağın kralını versen yumuşamaz ki.nihayetinde ben biraz soğuk algınlığı geçiriyor diye kapı hosteslerini ikna edip girdim içeri.sınıfta salya sümük ağlayan çocuklar var.öğretmenin bacağına kene gibi yapışmışlar var.sandalyede oturup içli içli ağlayan,kendi sümüğünü silen çocuklar var.beni anneme götür diye yalvaran var.
peki benimki:)
benimki ise kendi yere atıp eline geçirdiği oyuncağı etrafa atan cinsten.yanına yaklaşana tekme savuran.10 kaplan gücü gelse yerden havaya kaldırılamayacak bir çocuk cinsi.(böyle bir çocuk cinsi ile yeni karşılaşıyor olabilirsiniz bu arada)
biraz kandırır gibi oldum dışarı çıktım ama 5 dk sonra kapıdan geri çağırıldım çünkü onu ikna etmeye çalışanlara bir lama gibi tükürüyor.anne geliyor uyarılarını dinlemeden kendini yere uzatmış tepiniyor.biri boğuyor sanırısınız sesini duysanız zaten..
valla bu kadar zor olacağını düşünmüyordum.ama okulda yaklaşık 300-350 öğrenciden en zoru benimki sanırım.bunu noter tastikli yaptırmak isterdim.--zira içinizde inanmayanlar olabilir--hatta bunu kayıt altına almazsam ben bile ''benim çocuğum usluydu'' diyebilirim ileride.o sebeple en doğru şekliyle yazıyorum buraya.......
sonra yine dışarı çıktım ve eşim geldi.onunla laflarken eşimin telefonu çaldı ve beni hemen içeriden çağırıyorlar.koştum gittim.yemekhanede bıraktığım masada oturuyor.sabah ben karnını tıka basa doldurduğumdan aç değil.oturmuş ağlıyor.anladımki beni yanlışlıkla aramışlar.yiğit sessizce ağlıyordu.eşimde geldi yanıma.kenardan görünmeden bakıyordukki eşimi gördü birden yiğit.allahım o nasıl bir feryat.yerde yuvarlanıyor.müdür kadın gördü ve bir rahatsızlığımı var dedi.nöbet geçiriyor sandı zaar bizim veleti.bilimiyorki en ufak şeyde böyle benim çocuğum........
sonra ikna ettim ve sınıfına gittik.çiş yaptıdım ve babanla ben tuvalete gideceğiz ve sonra geleceğiz dedim.ve kaçtık ordan..eve gelince öğretmenini aradım.herşey yolunda dedi.
bu öğlen uyumayacaklarmış.hepsi salya sümük ağlıyor.düzen sıfır sınıftan kaçıyorlar.birbirlerine vuruyorlar.
ve en önemlisi de öğretmenleri.bu yıl yeni gelmiş ve daha önce büyük yaş grubunun öğretmeniymiş.ilk defa 2008 lilere bakacakmış.inanılmaz sakin.konuşurken bile sesini duymuyorum.çocukları yönlendiremiyor.onların sesini bastıramıyor.bir araya toplayamıyor,dikkatlerini çekemiyor.birazcık daha baskın çıkmalı.
bu yıl işimiz var galiba....
