bizim kuşlarr

eskiden kuşlardan çok korkardım,allah kuşlardan korkuyorum diye eşimi çıkardı galiba karşıma,,



















şimdi ise gene dokunamam ama yaklaşabilirim..bu bile büyük gelişme,4 yılımı aldı bu kadar yaklaşmak bile

çok güzel değilmi....


















bunlar bir aile..anne,baba,çocuk,sohbet ediyorlar galiba,beyaz olan çocuk:)))











yiğitin favori rengi,herzaman gidince bu renk kuşları ellemeyi ister.


yavru bir kuş,uçmayı henüz bilmiyor,dolayısıyla yiğitin tam fovorisi,


















kuş henüz yem yemeyi de bilmiyor,annesi yediriyor,ama benim hayvan sever oğlum yem yedirmeye çalışıyor kuşa..kuşta ilk yemini yiğitin elinden yemiş bulunuyor..



son olarak yiğit kuşu öpüyor ve kuşlarımızı böylece rahat bırakıp çıkıyoruz ordan,bin defa gene geleceğimize dair yiğite söz vererek..bıraksak akşama kadar sıkılmadan durur yanlarında.babasının oğlu:)))

bizde hayat

hayat geçip gidiyor...
yiğit durmadan büyüyor..biz yaşlanıyoruz,
bana herzaman bişeyleri bekliyormuşum gibi gelir..tabi anın da tadını çıkarmaya çalışırım ama işte nerden kaldı bu bende bilmiyorum hep bişeyleri bekleme hissi:))düşündüm de şimdi kışı bekliyormuşum gibi geliyor....

yiğit durmadan öğreniyor,oyun oynuyor..
puzzlları yanyana koyup ikisine birden hızla yerleştirme yapıyor ve isimlerini söylüyor


arefe günü öğlen annemlere gittik,kardeşim,emre,yiğit ben,eşimin işleri vardı gelmedi..
yiğit kaç gündür -momomuç- diyor.allahım ne diyo ne diyo diye anlamaya çalışıyorum,ama anlamak ne mümkün,anlamıyorum annem diyorum ağlıyor bu sefer..annemlere giderken çamyuva da pazara rastladık,yiğit yolda yesin diye bişeyler alalım dedik veeeee -momomuçun- ne olduğunu tam da bu anda anladık:)))))
oyuncakçının önünden geçerken bağırmaya başladı,zıplayıp,ellerini çırpıyor,çığlıklar atıyor,ve mommumuuuuç diye bağırıyor en önemlisi...meğerse baloncuk diyormuş,kendinden sulu milyon baloncuk yapan bişey görmüş biyerde.aman allahım aldık onu ve arabanın klimasında oynadık,annemgilde saaterce oynadık.....


e bizde yiğit kadar güldük..baloncukları yakalamaya çalıştık,,
o akşam yemekten sonrada eve döndük,

dün akşamüstü yiğiti kankası Baran lara götürdüm, özlemle biz sohbet ederken,yavrularda oynadılar,
2 aylık bir annane gezisinden sonra geçen hafta dönmüşlerdi,yiğit arkadaşını çok özlemişti..dönüşüne çok sevindi..
bu fotoda koşturmaktan öylesine yoruldularki çubuk kreker arası verdik ve kuzu kuzu oturup tv seyrediyorlar,evin hali ise görülmeye değer:)))