doğum

ayazım geldi hoşgeldi

kısaca bir doğum hikayesi geçmek istedim.etkisinden hala kurtulamadım ve çektiğim sıkıntıyı unutmamak adına kaleme almak istedim...

sabah 8:00de hastanedeydik.fakat sistem yoktu ve hasta girişi yaptıramadık.saat 10 da beklemekten sıkılınca doktor acilden giriş yaptırttırdı,doğumhaneye gittik.sadece sorular soracaktım çünkü bilgilendirme yapılmıyor.doğumhaneye girince hasta bakıcı tuttu beni hemen hazırlamaya başladı çünkü seni bekliyorlar dedi bana.bende annemi aradım kapıyı,yiğitle konuşacaktım,eşimle vedalaşacaktım hiçbirini yapamadım..

ama bunun yanında gayette pozitiftim çok neşeliydim,ve hiç heyecan,korku yoktu.niye olsun giricem ve bebeğimi koklayacaktım doğar doğmaz.ben hazırlandım ve yatağa yatırılıp bekleme odasına götürüldüm.tek başıma 1,5 saat orda bekledim ..yavaştan moralim bozulmaya başladı çünkü kimse hala beni bilgilendirmedi ve gelen giden olmadı.çok üşüdüm orda.

moralim bozuldukça bozuldu ve yiğiti çok özlediğimi düşünüp dahada moralimi bozup ağlamaya başladım oracıkta.yarım saat ağladım sessizce .belimdeki o ağrılar olmasa yataktan inip çıkacaktım ordan kolumda iğne,serumla.hasta bakıcı tesadüf geçerken beni ağlar görünce ne oldu dedi.konuşamadım.ailemi görmek istediğimi söyledim.hemen hazırlanma odasına tekrar götürdü beni çünkü yüzüm gözüm şişmişti ağlamaktan.hemen eşimi çağırdı,annem babam geldi yanıma.onlar beni teselli ettiler biraz.eşim çok panikledi.çok üzüldü .o kadar neşeli girince doğuma beni doğurmadan o halde görünce sinirlendi hastaneye.hemen gidelim dedi.başka biryerde doğum olsun dedi.köküne kadar sabırlı ben fevri davranamam hiçbir zaman beklemeyi devam ettirdim...

sonra hemşire gelip saat 12:00 oluyor bu saat beni doğuma alacaklarını söyledi. ve beni götürdü yine yatakta.o beklediğim saatlerde ameliyathaneyi  acil hastalar için kullandıkları açıklamasını yaptı beklememin sebebi için.neyse benim moralim yine yükseldi.geç olsun güç olmasın diye kendi kendimi teselli ediyordum durmadan..

doğum masasına çıktım.sipinal için iğne hazırlanıyordu.başımda ise beni getiren hemşire,ve sadece hasta bakıcı olduğunu anladığım bir erkek vardı.daha sonra bir kadın daha geldi onun da doktor olduğunu anladım.

üşümeye başladım ben,titremeye döndü sonra bu durumum.heyecanlandım sonra.oturma pozisyonuna geçirildim ve iğneyi batıracağını söyledi doktor.batırdı ve müthiş acıdı.ödem olduğunu konuştular ve neden bayılmayı tercih etmediğimi sordular.bende bunun benim ikinci gebeliğim olduğunu ve genel anesteziden kötü şekilde uyandığımı söyledim ve o sebeple 9 ay ünv.hastanesine  devam ettiğimi söyledim.

1,2,3,4,5 inci kez iğne batırdı ve her deneme hüsrandı. sonra artık sinirlendim ve niye yapamadıklarını sesimi yükselterek sordum ama sağlıklı bir cevap alamdım.arada bana yine sordular genel niye istemediğimi 2 denemeden sonra ben tamam artık çok acıdı dedim ve genel yapmalarını istedim.bu arada o hasta bakıcının kolunu morarttım.ağladım ve moralim yerle bir oldu.

genel yap dememi bekliyormuşçasına hemen kabul ettiler ve yatırdılar.hazırlamaya başladılar.ve sonrası malum.

yine genel anestezi sonrası kabusum başladı.uyanırken müthiş acılar.sayıklamalar...

kadın doğum servisine yatağa alınışım ,herşey battı bana o dakikalar.çalan telefonlar,cevaplarken sesli konuşanlar,yan yataktakinin öksürmesi,su sesi,herşey herşey..eşimin kucağında oğlumu gördüm ama bakasım bile gelmedi.

anlattım daha sonra olanları aileme eşim köpürdü...

neyseki ağrı kesicilerden sonra kendimi iyi hissetmeye başladım.

yavrumu kucağıma aldığımda kokusunu duyunca acılarım hafifledi,memeye yaklaştırınca emmeye hevesini bir kuzum olduğunu görünce daha da mutlu oldum ve kısa zamanda eski neşeme kavuştum..

yiğiti aradım biraz kendime gelince .sesini mutlu duyunca keyfim yerine geldi.

3.180 gr bir kuzu dünyaya getirdim.boyunu bilmiyorum.sanırım 50-51 gibi birşey,arada konuşmaları duydum gibi.doğum saati konusunda hiç fikrim yok .13:05 te bayılıyordum.13:30 a kadar olmuştur heralde.

sonuç içime dolan sevgi haksızlığa uğramışlık hissimi azalttı.

daha ünv.hastanesi ile ilgili sevmediğim çok şey oldu..mesela doğum yatakhanesinde bebeki hastalar ile kadın doğum ile ilgili yatan diğerleri aynı yerdeler.80 yaşındaki kanamalı ve başka hastalıkları olan kişilerle aynı odada kaldık.3 kişilik odadaydık.ama 8 kişilik yataklarda vardı.bebeklilerle ağır hastalar aynı odada kaldılar.erkekler istedikleri zaman ziyaretçilerdi.kapılar devamlı açıktı.hastalara yeterli ilginin gösterilmediğini düşünüyorum..daha neler neler.ama bunu başka zaman paylaşırım.

şu an iki çocuklu bir anne olmanın mutluluğunu taşıyorum..

yiğitin kardeşini gördüğündeki halini başka posta bırakıyorum.

ilk 2 çocuklu ve evde geçirdiğim gecemide başka posta bırakıyorum..

içimden geçen güzel duyguları da sonraya bırakıyorum..

bundan sonra bol maceralı bir ayşe ile karşınızda olacağım

şimdilik sevgiler

ben yarın doğuruyormuyum şimdi????

günler bitti.doğum yarın.geçen günlerde yiğit için oldukça tedirgindim eser kalmadı.baktım ki başlarının çaresine bakabilecekler yiğitle babası.
daha doğrusu yiğit gene hasta.boğazı kırmızı bir şekilde şişmiş halde.4 gün boyunca gece ve gündüz benim canıma okudu biraz gaddralaştım galiba ona karşı.
ayakkabılarını fırlatıyor içeri doğru,oyuncakları evin heryerine dağıtıyor,kağıt kırpıyor gezerken,dışarıda en ufak şeyde yerlerde debeleniyor,herşeye ağlıyor,gecenin 3 ünden kalkıp yemek yicem diyor,getirdiğini beğenmiyor...bu listeyi devam ettirsem sayfalarca çıkar..kısacası beni çok yordu 5 gündür bende onun ben yokken ne yapacağını daha az düşünmeye başladım:)

nedense kendimi fazla enerjik hissettim 3-5 gündür.cuma günü kendimi çarşıya attım,o kadar çok gezdim yürüdüm ki,antalyanın altını üstüne getirdim.keyif yaptım.son eksikleri tamamladım filan.eve dönerken annem aradı gelmiş:) bana sürpriz yapmış.bugün gelecekti normalde..
kadını geldiğine pişman ettik gerçi.yiğit huysuzluklarını hemen gösterdi,eziyet etti resmen kadına.ben kızınca annem daha şaşırdı.

misafir geldi,yiğit büyün oyuncakları salona yığdı,çocuğun üstüne çıktı,koltuk minderlerini ortaya yığdı,yiyecekleri bilerek yere attı,hatta üstünden geçti ve ne oldu? ben çıldırdım.daha bir sabırsız oldum 4 gün eziyetin sonunda...neyse neyse.napim benim çocuğumda böyle.şımarığın en önünde gideni..

yarın için pekte heyecanlı değilim..gerçek hissim şu ki yarın doğurmak istemiyorum.karnımdaki hareketlerini iyice sindiremedim.yarım kaldı bişeyler.hazır değilim sanki.kendimi tecrübeli hissetmiyorum,bişeyler eksik ama ne???

yiğit için dün de avm ye gittik.yemek yedik,oyun parkında baya vakit geçirdik.oyuncakçıdan çıkamadık..bişeyler aldık

beyefendi bu seti beğendi ve avm den bunu aldık önce..

sonra eve geldik ben nette dolanırken yapmak istediğim sürprizi unuttum ve bir koşu evden çıkıp çarşıya gittim.o sırada yiğitle annemle uyuyordu.gidip bu ahşap blok setini aldım oğluma.doğumdan sonra hastaneye gelirse vereceğim.gelmezse eve gelince veririm diye düşündüm.çok severek oynayacağından eminim..

bugün resimler çekilmek istiyordum ama hiç fırsatımız yok malesef.eşim çalışıyor.babam akşam gelecek.yiğit huysuz kralı.annam aşağı indirdi onu.ben yanlızım şu an evde.

aslında duygusal şeyler yazmam lazım.sonra düşününce neden böyle yapmadım şöyle olmadı diyeceğim.biliyorum ama yapamıyorum şu an.çok farklı duygularım.duygulu değilim desem daha uygun olur sanırım..

başlığı görünce heyecenlanıp duygu yüklü şeyler yazacağımı sanmış olabilir ama büyük çocuğunu şikayet eden ve yarın doğuruyorum ama hiç heyecen yok diye bir yazı okuyorlar ve kimsenin okuyası gelmiyordur eminim...

yatağı 3 gün önce kurduk,kıyafetlerini dolaba yerleştirmedim hala.silinip yerleştirilecek.hala yiğitin odasında bebek yatağı ve yiğitle eynı odadamı yatacağız emin değilim.salya sümük akıyor burnu yiğitin.banada bulaştırdı biraz tabi..

en basitinden şöyle ki.bizi acaip maceralı,bol itişip kakışmalı günler bekliyor.sizi de eğer ki okursanız bol maceralı yazılar bekliyor....

sağlıcakla kalın:))

SON 3 GÜN

gözlerim buğulu görüyor.o kadar çok şiştim ki...
sanki bir iğne değse poff diye patlayacakmışım gibi hissediyorum .
ayaklarımı görmek istemiyorum,durduk yerde acıyorlar.ayağımın üstündeki deri çatlamış yaaa.işin komiği krem süremiyorum.karnımdan asla eğilemiyorum.
aynaya bakmak istemiyorum,yüzüm fana halde şiş..neyse neyse doğumdan sonra geçecek tabiki bunlar..
son günler dayanmalıyım..
sonucunda mükemmel bir iş çıkaracağımdan eminim çünkü:)))

birazdan kuaföre gidicem,saç ,baş,bakım işlerini halledicem.saçlarımı kestirip boyatacağım.belki ondan sonra aynaya bakınca kendimi daha iyi hissederim.:)

dün çok güzel bir gündü benim için.sevgili nurturia annelerim bana geldiler.
gelen gelemeyen herkese teşekür ederim,bu son duygulu günlerimde bana eşlik ettiğiniz için çok mutlu oldum.

betül,ilal ve tatlı kızı,deniz ve tatlı kızı,yasemin, esra ,feyzan ve yakışıklı oğlu,afet ve yakışıklı oğlu bana geldiler..güzel sohbetli saatler geçirdik..
hediyelerine bayıldık,oğlum gece kalkıp kalkıp hediyesine baktı:)
aa bende ilalcimin bana kendi elleriyle dikip getirdiği emzirme yastığını eşime anlata anlata bitiremedim hala ağzım kulaklarımda:))

 yiğitim hediyesini açarken

 bunlar ayak değil zaten

yastığım çok güzel ama değilmi:)

37+2 ( SON 5 GÜN)

evet resimden de görüldüğü üzere sona gelmiş bulunuyorum..
öncede belirttiğim gibi ben yiğiti 40. haftayı doldurduğum zaman doğurduğumdan bunu 38 bitince doğuracağımdan çok önce oluyor,erken doğuruyormuşum hissi yarattım kendimde..
doktoruma sordum erken doğurmayayım dedim,ama ikinciler daha erken oluyormuş,daha öncesi birde sezeryansa böyle olmalıymış ki bir kazaya uğramayalım..
üstelik gelişimini tamamladı benim ikinci tosun maşallah.tersti döndü mesela.3 kg da geçti daha ne bekleyelim dedi doktor.e bende tamam dedim.zira artık bel ağrısına dayanacak halim kalmadı.
yiğit gecede en az 4 defa çişe kalkıyor,kalkmazsa yatağa yapıyorki en fenası,değiştirirken çok problem çıkarıyor.gebelik ilerledi diye uykularım çok bölünüyor zaten,aynı pozisyonda 2 saatten fazla yatarsam uyuşuyor her tarafım yada kramp giriyor bacağıma kalçama..
27 si gelmeyecek gibiydi.ve 5 günümüz kaldı....

bugün son NTS vardı.hastaneye bir gittim.birisi bozulmuş bana 6 kişi var ve sandalyeler acaip rahatsız.beklemedim yani yaptırmadım son NTS mi.

doğumla ilgili en ufak bir korkum yok.sadece meme başı yarasından tırsıyorum azıcık,çünkü acıyor şimdiden..
ne kesilmekten ne yeni bebek bakımından korkuyorum,ne diğer ağrılardan,kanamadan...

tek bir korkum var..yiğit benim olmayacağım 2 gece (öyle olur diyorum kendimce) ne yapacak.şimdiye kadar hiçbir gece ayrı kalmadık.hiçbir gece kalktığında benden başkasını görmedi yanında.gece uyandığında babasını görünce bastı ağlamayı..ne hata etmişim diyorum şimdi.gecede 4 defa çişe kalkan çocuk babayla nasıl vakit geçirecek 2 koca gece.
üstelik babamız çok heyecanlı doğum için,oldukça sabırsız bugünlerde,ve yiğit te sabır zorlayan cinsten bugünlerde..babası iş yoğunluğundan dolayı pek inceliklerini bilmiyor yiğitin..önüne tv açmasını istemem,vurdu kırdı film izlesin istemem,sağlıklı beslesin isterim,asla hiçbir sebeple sesini yükseltsin istemem.annem benim yanımda olacak ve bakacak başka kimsemizde yok...
işte doğumla ilgili en korktuğum şey bu..
bunu birine anlattığımda bana çok şaşırıyor,kendini düşünmeyip düşündüğüne bak diyorlar..işte bende böyleyim..

evimi temizledim dip köşe..ne çok yapılacak şey varmış..yardımcı tutsaydım da beğenmezdim ama değdi pırıl pırıl oldu evim doğum öncesi..allah sağlıkla oturmayı nasip etsin inşallah.
bu kış sağlığın ne kadar önemli olduğunu daha iyi anladım,nefes alırken bile şükür edilmeli bence ..

yarın nurturia annelerim bana gelecekler.yaklaşık 12 anne ve yarısı kadarda yavru.çok heyecenlıyım gelecekleri için.hatıraları çok seviyorum,özellikle bugünlerde..duygusallığım tavanda..
resimlerle birlikte bir post yazarım inşallah..

hastanede doğuma giderken anneme-babama-eşime diyeceğim lafı bile hazırladım..''bana bişey olursa yiğite iyi bakmalarını,onu kimsenin üzmesine izin vermemelerini,ona hiç kızmamalarını tembih edeceğim''..evet evet duygusallığım tavan yapmış iyice değilmi..

yüzüm gözüm şişti,ayaklarım pofidik,ve kilomu yazmasam daha iyi..
eşime ben bu hamilelikten bişey anlamadım dedim.o da bişey anlamadığını söyledi,çünkü ikimizin de tüm aklı ve vakti yiğit üstüneydi.eşim benimle doktora gelmedi bu gebelikte.hastanede içeri almıyorlar erkekleri.kış olması dolayısıyla ben 10 kat giyiniyorum,adam beni sadece oflayıp puflarken gördü yani..

işte böyle..çoğu haftamı yazmaya çalıştım,sanki eksik bişeyler var hala bu gebeliğimde.yapamadığım şeyler var sanki,aslında en doğru laf doyamadım..hep bu benim son gebeliğim dedim ama sanki son olmayacakmış gibi geliyor şimdi nedense.doyamadım ben evet evet doğru laf bu..
duyar gibiyim dur doğsunda büyürken aynı şeyleri söyleyebilecekmisin olabilir tabi:))))

36+1 ve doğum

bu hafta heyecan haftası bana...kısa kısa herşeyi yazayım da tarihe geçsin.geçen haftaları hep hastalıkla geçirdim ama bu minik yavru ne zaman ondan bir işaret istesem hep verdi:)
acaba ona bişey olurmu endişesi taşıdığım anlar oldu.çünkü 1000lik antibiyotik içtim.üzüldüm bu duruma ama yapacak bişey yoktu.benim durumumda içilmesi gerekiyordu.hala ağrıyor sağ tarafım.gece yatamıyorum,yatarsam kalkamıyorum.inleme sesleriyle hareket ediyorum ama şükür ki daha iyiyim.
dün doktora gittim.nts ye girdim.ultrason yapıldı.yaklaşık 1,5 ay önce makat pozisyonundaydı.ama dönmüş.kafası aşağıda şimdi. 2.900 gr olmuş.
ve yazayım sonunda 27 şubat 2012 tarih doğumlu bir oğlum daha olacak....
evle ilgili yapacaklarım bitmedi,valiz tam hazır değil,neyi bekliyorum ve nasıl olacak sıkıntıdayım.elim ayağım dolaştı sanki..
üstüne gün almak için doktora gittim ya.yiğit 40. haftayı doldurmuş 41 den gün alırken ve ben normal diye ısrar ederken sezeryana birden karar verilmiş bir şekilde doğmuştu...
bunda doktor şu gün doğsun dedi birden.ben en az 1 hafta daha geç bekliyordum.
gün verirken hastaların yattığı bölümde bir odada verdi tarihi.ve ben yanlızdım,kendimi çaresiz hissettim.herşey gözüme zor göründü.yiğiti yanlız bırakacakmışım da gidecekmişim gibi şeyler kurdum.ona haksızlık oluyormuş gibi geldi..aklımdan türlü saçmalıklar geçti.
sezeryandan sonra nasıl olacağı geçti..ameliyat olacağım tekrardan.ağrılarım olacak.evi çekip çeviremeyeceğim....
kısacası herbişeye yetemeyeceğimi düşünüyorum
.biliyorum yetemeyeceğim ve bunun zorunda da değilim zaten ama korkuyorum..
biliyorum aslında doğumdan sonra herşey kendi sırasında,nizamında gerçekleecek ama gebe psikolojisimidir nedir:)
depresyona girmekten korkuyorum galiba en çok.2 çocuklu olmaktan da korkuyorum.ikisiyle başa çıkamazsam diye korkuyorum.başa çıkamayıp şartellerimin atacağı andan ve sonrasından korkuyorum:)) off ne çok korkuyormuşum ama yaa.döktüm gene içimi...

amaa bir taraftan da çok mutluyum.içimden herşey çok daha güzel olacak hisleri var.sadece benim endişelenesim geldi heralde:)

ayaklarım şişti.tombik bir kaplumbağaya benziyor ayaklarım.be sadece 4 gün önce şiştiler.ayakkabı ve terliklere olmadıkları gibi.2 dk ayakta kalsam sızlıyorlar.
oldukça kilo aldım.yürürken bebek zorluyor beni artık.birden aşağı baskı yapıp oturmama sebep oluyor.ağırlık öne doğru beni çekiyor bende kendimi geri atmaktan belimin neresinde olduğunu anlayamadığım ağrılar çekiyorum...

ve yiğit hala gecede 5 defa çişe kalkıyor.4 defa kalksa yatağa işiyor:( ve değiştirikende büyüüük problem çıkarıyor.gece çişi için babasını karşısında görse kıyamet kopar..altına yaptığından suçluluk duygusuna kapılıp daha fazla eziyor beni..geçen hafta annem varken çıplak kaç defa odasından kaçtı.kendine vurma girişimleri oldu.yere yatıp giydirme çabalarını reddetti.ve ben yattığım yerden sadece duydum onları.hiç kımıldayamadığımdan müdahale edemedim.içim acıdı bu duruma da.
allah herkese sağlık versin..

bir plan yapmalıyım.pazartesi günü sabah hepimiz annem,babam,eşim,yiğit ben evden çıkacağız ve hepimiz yiğiti okula bırakacağız.ben sınıfına götürüp bırakacağım.ve durumu net bir şekilde anlatacağım.belki bir iki gün önceden anlatırım biraz biraz. hareketliliğinden ve haylaz davranışlarından beni anlaması zor oluyor oğlumun bu ara.olgun davranamıyor.seziyormu bilmem benim halimi de kendini ikinci plandamı hissediyor anlayamıyorum.ama fena bir gürültücülük ve haylazlık söz konusu davranışlarında..
akşamına babası okuldan alır ve yemek yedirir.dedeside yanında olacak.eşimi ve babamı iyice tembihlemem lazım.tv seyredip onu ihmal etmemeleri için.yiğit doğduğundan beri hiç ayrı bir gece geçirmedik.ona bunu hissettirmemeliler,haylazlık yaparsa çok iyi geçinmeliler..

anne olmak böyle bişeymiş.bir can çıkacak benden ve ben hala bir önceki canı düşünüyorum.hiç kendimi hesaba katmadan..yiğite yemek yapmalıyım,başkasının yaptığını severek yemez.oyun oynasınlar o gece onunla.benim yanıma gelebilirlermi bilmiyorum.ama çok istiyorum kardeşini görsün..ama beni hasta gibi görmesin.üzülür o..

minik yavrunun adı yılan hikayesine döndü bu arada.Hasan ... olacak ama noktalıları kestiremiyorum...derken eşim Ayaz da ısrarlı..ben o kadar sıkıldım ki kararsızlıktan.neye kendimi alıştırsam adam bişey buluyor.ayaza dönüyo..bende babasına bıraktım.nüfus cüzdanını çıkarıp getirince göreceğim ismini yavrumun.ve büyük bir ihtimalle hasan ayaz...napalım sağlıkla gelsin inşallah yavrum...

35+2

insan kendini nasıl böyle hasta edebilir bilmiyorum.yiğit hasta oldu tamam.bende onun peşinde koştum,helak ettim kendimi bir kaç gün ama ,gene iyi giyindim,kendimi korudum.peki neden bu kadar hasta oldum..düşünüyorum bulamıyorum..
bu hastalık grip gibi filan değil,hiç bu kadar acı çekmemiştim.
sırtım nefes alamayacak kadar çok ağrıyor.en ufak hareketimde bağırıyorum..
her sabah iyi olacağım umudu ile uyanırken,daha berbat olarak kalkıyorum yataktan..öksürük vardı,boğazım çıkıncaya kadar öksürdüm.ciğerlerim üşüdü,antibiyotik kullandım zerre fayda etmedi.2 defa doktora gittim.sonuç yok.2 defa da acile gittim gecenin bilmem kaçında.
bu sabahta gittim acile.damardan ağrı kesici yaptılar.hiç fayda etmezmi ya bir insana..dün kadın doğuma  gittim 2. binlik antibiyotiği verdi.içmek istemezken bu sabahki doktor antb.kesti günde 6 adet parol verdi.
ve doğuma kadar sürerse bu ağrıyla yaşayabileceğim  konusunda beni uyardı...
annem vardı kaç gündür bakıyordu bize.yarın gitmek istiyor...hiç mutfağa girmedim 7 gündür ama yarın napcam bilmiyorum...

neyse hastalık konusunu fazla uzatmak istemiyorum,çok umutsuzum,hiç geçmicek gibi ağrıyor:((

daha doğum çantamı hazırlamadım.
günler hızla geçiyor ama delipte geçiyor..çocuğumun tekrar hasta olmaması için neler ediyorum.yemeğine dikkat ediyorum en önce..
pazartesi okuldan atleti çişli ve göbeği açık geldi yine.bugün okul müdürünü arayıp öğretmenini uyarmasını istedim.e yeter ama kaçıncı öğretmeninden rica edişim.bidaha hasta edersem yiğiti bittim demektir..

karnımdaki kuzum son gaz hereketli.acıtıyor bazen.babası karnımı okşayınca sakinleşiyor..bana tepki veriyor bolca.ne zaman hareket etmediğini düşünsem bana tepki veriyor.sevindiriyor beni:)

pazartesi yine doktor kontrolü var.NTS ve USG var.anestezi testimi yaptırdım.pazartesi gün verir büyük ihtimal doktor..aşağı yukarı tahmin ediyorum vereceği tarihi.hayırlısı diyorum...

annecim bugün evimi temizlemeye çalıştı.benim gibi yapamasa da oldu bişeyler..doğum öncesi arkadaşlarımı ağırlamak istiyordum evimde ama hastalığım buna engel olacak galiba..
bende doğumdan sonra ağırlarım napim:(

35+3

amanın valla bitiyor yaa..
yiğitle,hastalıkla,evle uğraşacağım diye bitti geçti gitti günler.sabah gözümü açtığım gibi karanlığı görüyorum birde...

ama bir ayrıntı var kiii..daha çantamı hazırlamadım.bugün yarın derken bir  teslik olmadan hazırlayabilsem bari.havalar kapalı gitti.sömestire geldi bu dönemde.yiğitle evde uğraşamıyorum başka bişeyle.zaten de geçen haftayı hasta geçirdik.halada iyileşemedik..
yiğit okula başlar başlamaz yıkayıp ütüleme işlerinne gireceğim miniğin eşyalarını.sonra bir eksiklere bakacağım.bebek bezi almadık hala mesela.bir iki bişeyde terzide işler var.koca 1-2 gününü alır insanın bu işler.

çarşamba hastanedeydim yine.NTS vardı.aslında hastaneye gidiyor olmaktan sıkıntılıyım.zor geliyor artık ağırlaştığım için.son gidişte doktora sordum doğumla ilgili ne zaman konuşacağız diye.sezeryan olduğumdan plan çıkarmadık mı sizinle diye sordu.yoo deyince.hemen bir EKG ve kan tersleri istedi anestezi için.pazartesi bakacağız bu işlere.üff yaklaştıya bir tuhafım aslında.ve bir o kadarda bekliyorum.hızlı gelmesini istiyorum..

mesela yiğite hediye alacağım.ne alacağımıda düşündüm ama bir girişemedim.doğacak bebek hala eksiklerim var.tamamlayamadan doğurmaktan korkuyorum.her işi yiğitin okula başlamasından sonraya sakladım .bakalım:)

çarşamba yine öksürüğümle-burun tıkanıklığım-akciğer ağrımla ilgili doktora gittim.solunum testi yapıldı ve sonuç astım başlangıcı dedi doktor.sigaramı içiyorsun dedi.o kadar berbat yani.geceleri öksüreceğim diye uyumak istemiyorum.yiğitin yanına yatmak istemiyorum yatış pozisyonundan dolayı durmadan öksürüyorum.kabus oldu bu hafta desem yeridir.1000 lik bir antibiyotik ve astım hastalarının kullandığı bir fıs fıs kullanıyorum.kısacası fena üşütmüşüm.umarım ilerlemez bu astım işi:((

aldım bu arada kilocukları.napim ya.boğazım fena.gerçi bu aralar fena değil.iştahım yok.günde 2 ye düşürdüm öğünleri.yemek yemek bile çile geliyor,bol tatlı çekiyor canım..

karnımdaki yavru bey de çok kıpırdak.öyleki yerimden zıplatıyor.bidahaki usg yi merakla bekliyorum.döndümü acaba:) topukları derimi yırtıp çıkacak diye ödüm kopuyor.karnımın üstüne çay tabağı koydum mesela geçen.zıp zıp zıplatıyor tabağı.çok hoş duygu yaww.sevgisi bir düştüki içime anlatamam.sevip okşamak istiyorum hemen.
kesin rahat battı bana.biraz iyileştim galiba:)

33+5

hastalıktan yazamadım ki.
ama 33 bitmeden yazmalıyım ki unutmayayım bu zor geçirdiğim günleri.
yiğit eylülde okula başladı.başladı başlayalı 5. antibiyotiğimizi içiyoruz.
20 hafta civarında bende 45 gün süren bir nezle-grip dönemi geçirdim.

yani hastalığımız eksik olmadı bu sene.tamamının okuldan kaynaklandığını söyleyemem.birazda dikkatsizlikten oldu.malum arada sıcak bir çorba pişiren olmayınca mide bulantılarıyla geçen günlerde ev halkına yemek yapamadım..

şu an da hastayız yiğitle birlikte.yeniyılda son antibıdılı iğnelerden sonra yiğit iyiydi.taki hafta başına kadar.birden hastalandı yine.aile hekimliğine götürdüm ve iburamin cold ile levopront verdi.öksürük şurubu.içiresim yoktu.inatla sordum içireyimmi diye.boğazı çok az kızarıktı.1 hafta içirdim ve sonuç çok kötü oldu.öksürük geçmediği gibi bir gece ateşi 39,5 ları gördü.ben ateş konusunda tecrübesizim.yanıyor çocuk.ateşdüşürücü vermeyi de çok doğru bulmuyorum ama yükselince verdim.sabaha başında bekledim.ve sonuç bende ertesi günü yatak döşek oldum.
yiğiti çocuk doktoruna götürdüm bu sefre.kulak fena iltihaplanmış,ciğerlerinden ses geliyor......

kendimden haberim yok zaten.öksürükte başladı.öksürdükçe karnım çıkacak gibi.başım çıkacak gibi.1 gün eşim izin kullandı bizimle ilgilendi.
yiğitin o mızmızlığını anlatmak mümkün değil zaten.yağmurlu hava evden de çıkamadık.sıkıldık iyice.

halada iyileşmiş değiliz.ilaç kullanamıyorum.yiğit ilaçlarını alıyor be öksürük geçmedi hala.

karnımdaki minik bundan kötü etkilendi diye düşünüyorum.sonuçta ben çok hastaydım.öksürdükçe o karnımın içinde turladı.çok üzüldüm onun adına.rahat yatamadım,kalkamadım,arada sancılar tuttu.karnım ve kasıklarım fena kasıldı.göbeğim ve çevresi acıdı filan.ağır değilim ama hala hastayım.burnum 24 saat tıkalı.açıyorum yine tıkalı.
annemde hasta bize bakacak kimsemiz yok yani.geç iyileşeceğiz.
evi çevirmekte bana baktığından biraz daha geç iyileşeceğiz napalım...

son bir ayımıza girdik artık.daha çantamı hazırlamadım.havalar iyileşsin bakıcam diyorum,ama nasıl yapacağımıda bilmiyorum.yiğit bütün vaktimi alıyor.okulun açılmasını dört gözle bekliyorum.sürekli tv açsam tamam oturacak ama ben yapamamki.oyuncak oynuyor,dakika başı soru soruyor.yanımda.
minik bebek gibi takip istiyor,balkon demirine tırmanıyordu geçen.kızdım.

bizde durumlar böyle.
33+5 le ilgili yazacak tek şey ise karnım oldukça büyüdü.yürümek kaplumbağa hızıyla.
tsh iyice düşmüş.ilaca devam.
karnımı 2 günde bir kremlemeye başladım.soğuk havada birde vakitsizlikten asar oldum bu işi .inşallah pişman olmam..

haftaya görüşmek üzere:)

32+3

şaka maka geliyoruz sona.ve şükürler olsun ben kendimi çok iyi hissediyorum.hafif hissediyorum.ama sanmayınki hafifim.bugün itibariyle 13 kilo almış bulunuyorum.

bir tatlı bir tuzlu-yağlı,filan demeden götürüyorum mamacıkları.miktar gözetimim de yok.ne kadar yemek istersem o kadar yiyorum.ha iyimi ? değil. ama napim. eşim kontrol ediyor benim stokları, bitmeye yakınsa hemen dolduruyor:) en çok ülker çikolatalı gofret yiyorum bu aralar..

geçen market alışverişi için gitti. ve geç kaldı.o gelene kadar ben tatlı krizine girmiştim bile ve un helvası kaburmaya başladım.ilk defa yapıyordum.netten baktım ama hep çok yağlıydı.bende göz kararı yaptım.ve harika oldu yaww.annem yapsa bu kadar beğenmezdim:)) ne kadar koyduğumu hatırlamıyorum birde malzemeleri.yazmak için sonrasına:)

karnıma yollarda geçerken aynalardan camlardan bakıyorum yarım dünya gibi görünüyorum .ama yukarıdan bakınca hiç öyle hissetmiyorum.eşim bazen tuhaf tuhaf bakıyor hızlı hareket etmeme.gülümsüyor kendi kendine bana bakarak gofretleri hüpletirken.
yanlız yiğit kuzumdan hiç öyle bir hereket görmedim.görmüyormu acaba diyorum koca karnımı, yada hep böylemiydim sanıyor.kucağıma atlıyor.kucakla beni diyor.anlamadım kuzuyu.ama bazen de karnıma bakıp anne kardeşim ne zaman gelcek diye de soruyor:)

dün NTS vardı gene.yiğitte hiç NTS ye girmediğimden ne gerek olduğunu anlamış değilim.ama dün kalp atımları yüksek çıktı kuzumun.tatlı bişeyler yiyip tekrarladık ve normal çıktı bu sefer.tatlı çekmiş canı zaar:)
bu ay usg yok.doğumu da konuşmak istedim doktorla ama unuttum.elevitimi eczaneden almıştım.yazdırmayı unuttum.niye gittim ben hastaneye bilmem ki:)
yarın tiroid usg var.25 ocakta kan tahlili var.1 şubatta tekrar NTS var.bir ayağım hastanede yani.allahım sağsalim,sağlıklı versin kuzumu kucağıma...

bu arada yiğitim hasta yine.2 ocakta bitmişti ilaçlarımız ve şıp diye kesilmişti hastalık.sadece 17 gün sürdü hastalıksız hayat.çok üzülüyorum çocuğum hastalanınca.öksürünce burnu akınca.ateş olmuyor ama huysuzluk 1500.
dün gece hep birlikte yattık.o uyudu ben hiç uyumadım.onun yatağında ben bu haftada nasıl yatıyorum bir düşünün..yiğite kay biraz demekten yoruluyorum.anne duvara yapıştım diyor yavrum.e ben kalkayım kendi yatağında rahatça yat diyorum bırakmıyor da.sıkış tepiş yattık işte gece.yüzüme öksürmesi ve dakika başı burnunu silmem de cabası.

yarın bebek doğunca ben nasıl bir hayat süreceğim çok merak ediyorum.sabah eşime gece yiğitin sesini duydunmu dedim.hiç duymamış.pes doğrusu..

okulda 2012 takvimi için resim çekilmişlerdi.çok güzel olmuş.bu da bir dahaki postumun konusu olsun.yeni yavrudan yiğite sıra gelirse ayrı bir postta yazı yazmak:)

bu arada eşim ozan ismine hiç ısınamadı.bu isim yılan hikayesine döndüz bizde.bende sıkıldım artık.son an olsun istemiyorum.adam karar versin artık ya.başka şeyler dönüyor isim konusunda.utana sıkıla yazıyorum valla.yiğiti koymak ne kolaydı.doktor erkek dedi ben yiğit dedim.başka bişey asla düşünmedik.bunda ne tuhaf oldu.
yani son an başka bişeyle çıkarsak şaşırmayın emi:(

31+2

32 haftadayız..hayatım gayet durgun geçiyor.havalar yağmurlu.sabah yiğiti okula gönderdikten sonra pc başına geçiyorum.yazıyorum,okuyorum,oyun oynuyorum bolca bu aralar.eskiden oynadığım kağıt oyunları vardı.baya sardım:)

şükür yiğit hasta değil ya.başka ne isterim.huysuzlukları filan hiç takmıyorum.sadece geçen benden 10 metre önde koşarken yola fırladı,gebeş halimle zor yetişip kapşonundan tuttum.tutmasam hızlı bir şekilde taksi geliyordu.sonrasında onu tuttuğumdan ağladı filan ama hatasını kabul etti.bidaha yapmaz inşallah.çok üzüldüm çünkü..

karnımdaki miniğin makat pozisyonda olduğunu öğrendikten sonra daha net anlıyorum neresi neremde diye.ayakları durmadan mesanemde bikere onu biliyorum.en ufak hareketinde bacaklarımı kısıyorum.alttan çıkıverecekmiş hissi yaratıyor çünkü.
nefesim daralıyor bu aralar bolca.alçak yastıkta asla yatamıyorum ki yükseğide hiç sevmezdim.
bir taraftan ötekine dönmek merasimle olmaya başladı.bacak arama yastık koyuyorum bu seferde onunla birlikte dönmek zor..
iş yapınca belim fena ağrıyor.gün içine yayıyorum işleri bende.hepsini bitirmiyorum kısa sürede..

genel olarak çok iyiyim şükür.ilaçlarımı düzenli alıyorum.beslenmeme dikkat ediyorum.hala tavuk yemiyorum,hala pilav makarna dan hazetmiyorum-yemiyorum ama bolca sebze meyve yiyorum..portakal mandalinayla yatıp kalkıyorum .

dün gece uzanırken bebek çok sert ve ani bir hareket yaptı.karın duvarıma vurmak gibi değil.içimde yer değiştirdi sanki.ben ''döndü'' ye yorumlamak istedim, ama bu sabah yine mesaneme ziyaretlerinden anladımki dönmemiş:)


geçen hafta yeni ciciler aldım kuzuma.sonra dün yiğitinkileride çıkarında bir bavul kıyafet çıktı ortaya.banyo küveti,ana kucağı,nevresim ,battaniye gibi şeyleride bir araya topladım.daha çok var hepsini bir araya toplamaya .alt açma,taşıma çantası ,yatak filan.çok heyecenlandım.gidip gelip bakasım geliyor.
yiğit yaz bebeği olduğundan hep kadife bişeyler giydirmek istemiştim.kısmet bu yavrumaymış.kadife tulum aldım.ona bakıyorum en çokta:)

bunlarda annanesinin aldıklarından.gidip gelip bakıyorum.yiğit pek anlamadı bu minicik kıyafetleri daha.

her reklamda minik bebekleri seviyor.benim kardeşim nerde diyor.minik bebek nerde diyor.bende daha karnımda annem,bak büyüyor karnım giderek,yakında gelecek kardeşin diyorum.tamam diyor.ama hemen ilgisi başka yöne kayıyor.çok soruşturmuyor şimdilik..

30+3

giderek genişliyorum.hareketlerim sınırlandı.kolayca eğilip kalkamıyorum artık,hızlıca yürüyemiyorum.oturup kalkarken mümkünse destek almak istiyorum.daha rahat 8 hafta var önümde ama bazen zorlandığımıda itiraf etmek zorundayım..

geçen hafta yeniyıl haftasıydı ve annemlere gittik oğullarımla.o kadar çok yedimki.bana bişeyler oluyor annemlere gidince .boğazım zaten açıktır.oraya gidince fena açılıyorum.karnım tok.yine dolabı açıyorum,yiyecek bişeyler arıyorum.ve bu bana pahalıya patladı.+ 2 kilo ile evime döndüm..

12 kilo almış bulunuyorum 30+2 hafta itibariyle.inşallah daha usturuplu giderim bundan sonra..
henüz çatlamadım artı olarak.yiğitte 23 kilo almıştım.ve son 1 haftada kenarlardan minik çatlamalarım vardı.onları görüyorum aynada.yenisi henüz yok galiba.inşallah da olmaz diyorum.yiğiti doğurduğum kiloma 1 kilo var.korkmuyor değilim..sonrasında vereceğimden eminim ama yinede çok şişman ve iri görmek istemiyorum kendimi fotolarda:))

dün akşam yemeğinden sonra canım tatlı bişeyler çekti.eşim de hazır hemen tatlı alıp geleyimmi diye soruyor.allahım ya.desem bir dert demesem bir dert.adam incelik yapsa dert yapmasa dert dimi:)) valla aldırtmadım sonunda.1 kilo alsa o gece biter valla hepsi.gözüm dönmüş durumda.bir gofretle idare ettim hehe..

ismiyle hitap etmeye dilim alışamadı daha yeni yavruma.
daha hiç kıyafet filan almamıştım.annecim sağolsun neler almış neler.ben daha erken deyip duruyordum yiğitin derdine düşüp son an alıp gelecektim ne varsa:) annem almış patikli altlar,mini mini üstler.erkek bebek mavi,beyaz,yeşil ağırlıklı olur hep.kırmızı da almış annem.çok beğendim.bende kadife tuluma taktım.biliyorum çok kullanışlı olmayacak ama alıcam bu hafta.annem yünden hırka örmüş.çok şeker..

yiğit hani benimki yokmu.bu bana küçük gibi laflar etti:) bide patikli altın birini giymeye çalıştı.o sana olmaz tatlım deyince fırlattı bi kenara.

dün doktora gittim.ilk defa NTS ye girdim.yiğitte gerek olmamıştı.şimdi farklı hatane olduğundan galiba her 2 haftada bir nts var.20 dk sırt üstü yattım.yavrumun kımıldanışlarını ve kalp atışlarını dinledim ve kaydedildi bunlar.
1.600 gr olmuş ozan bey:) haftasıyla uyumlu,suyu yerinde.ters duruyor.kafası sağ göğsümde bacakları mesaneme doğru.ondan ben zıplıyorum zaten:) tsh düşmüş.ilacı kullanmaya devam.tiroid usg yaptıracağım haftaya birde.nodül varmı yokmu anlamında..idrar kan testleri verdim.öyle işte.herşey yolunda şükür..

yiğitte her ay özel doktora gitmiştim ve çok güzel resimleri var.onları albüm yaptım.ama bu yavrumda hastaneye gidiyorum ve sadece karaltılar var.hiç doğru dürüst göremedim.sağlıklı olduğunu biliyorum ya.resminin anlamı varmı bilmiyorum ama işte annelik duygularım fena kabarık:)

29+1

30. haftaya girdik yaa.bu günlerin hızlı geçmesinden şikayetçiyim.hiçbirşey anlamıyorum yediğimden içtiğimden,gezdiğimden,büyüyen çocuğumdan,karnımdaki büyüyenden...
gün geliyor hamile değilmişim gibi hissediyorum.koskoca göbeğim olduğunu unutup hareket ediyorum..geçen yiğiti doktorda sedyeye ben kucaklayıp çıkarttım.üstümde uzuh hırkam vardı ve doktor napıyosun çocuk düşecek şimdi dedi:) şaka yaptı ama ben unuttum o an hamileliğimi.o derece yani.

artık iyice büyüdü karnım.göbek deliğim sıfırlandı ama fırtlamadı daha:) yiğit arada gelip akşamları anne açsana derdi de göbek deliğime bakardı,şimdi yapıyor ve sıfırlanmış göbeğimi görünce kapattırıyor,gitmiş göbek yok diyor..'ah oğlum göbeğin alası var da sen bilmiyorsun' :)

10 kg aldım rahat..fazlası var eksiği yok..

bacak içi ağrılarım oturunca yine bastırıyor.,gece yatarken rahatsızım bolca.nefes alma sıkıntısı çekiyorum.bebeğin duruş pozisyonundanmı bilmiyorum ama hem göğsümün altını sıkıştırıyor,hem idrar kesemi..karın derimi acıttığı oluyor..dün ilk defa çok sert hareketlerle karın derimi gezdi.dalgalanmaları yaptı,ve beni mutlu etti:))

4 ocakta NTS,USG ve birkaç bişey daha var.bu tsh yüksektiya ona baktıracağım.ama yiğitin derdine düştüğümden kendimi erteliyorum ha bire.

haplarımı içiyorum düzenli.bebekte hareketli.şükür daha ne olsun..pek ilgilenemiyorum,kendimi dinleyemiyorum ama herşey yolundaysa yapacak bişey de yok.

gebelik günleri...27+2

27 +2.
günler nasıl hızlı geçiyor.yiğitçimin sayesinde hiç boş kalıp bir kendimle başbaşa kalmıyorum.sıkılmaya hiç vaktim yok..
kuzum hasta.ama nasıl hasta....

birlikte 1,5 ay bir hastalık dönemi geçirdik.ben iyileştim benden sonra 2 defa daha ataklı hastalandı.1 defa antibiyotik kullandı..ve 3. defa yine öksürüğünü geçiremeyince aile hekimliğine değilde devlet hastanesindeki çok sevdiğimiz bir doktora gittik..her gittiğimizde yiğiği tombişim diye seviyor ve yiğitte o kadar olgun sohbet ediyor ki onunla hemşiresi izin versek yiyecek oğlumu:)

geçiremedik öksürüğü deyince kandan alerjisi varmı diye baktı..ve var..0-60 olan değer yiğitte 76 çıktı.artık ayrıntısını bilmiyorum.alerjik bir şurup yazdı.ve burun açıcı ,antibiyotik yazdı birde yanına.birde kanı hafiften düşük.kan ilacı kullanacağız...

e karnımdaki kuzuma gelince...göbeğim öyle büyüdüki..e kendimde karnım,belim,kalçam genişçe olduğundan oldukça geniş bir gebe görünüyorum..hayırlısı...

bugün itibari ile 8 kilo aldım..oldukça fazla..
çünkü ilk 4 ay hiç kilo almadım.ve bu 2,5 içinde 8 kilo almış olmam oldukça üzücü.ama kan hapı,elevit,balık yağı kapsülü ve tiroid hapı kullanmam iştahımı fena açtı..önümde rahat 2,5ay var ve ayda 3 kilo alırım diyorum.yaklaşık 17 kilo ile bitiririm ..böhüüü fazla ama olabilecek şeyi söylüyorum..aslında sınırlarımı ne geniş tutuyorum farkındamısınız..aç gözlüyüm,açımya her dakka ondan geniş tuttum:))

yavrum oldukça hareketli.özellikle idrar kesesine yaptığı darbelerle meşhur olacak bu yavrum.

.ismi konusunda ise karar vardık...
ben Tunç istiyordum.kısa isim tercihimdi.ve Ayaz ismini de beğeniyordum...ve eşim Ayaz a sıcak bakıyordu.bende ısrar edecek gücü kendimde bulamadım.birde Tunç ismine hitap şeklinde zorlanacağız diye düşündüm kendimce ve eşime bıraktım..yani yavrumuzun ismi Hasan Ayaz olacak.çok büyük ihtimalle.

ben ki anne-baba isimlerinden hoşlanmayan biri olarak birinci oğlun ismi Ali Yiğit olunca ,ikincisi de Hasan Ayaz olacak..kendimi alıştırıyorum şimdiden:))

İÇİMDENGEÇENLER

bugünlerde bir sevgi böcüğüyüm sormayın..oğlumu çok özledim bugün kreşteyken..

benim çamaşır mak.gene arıza yaptı.Geldiler ve yaptılar,oğlanın nevresimlerini istemiştim perşembe akşamı ((cuma belki götürürle mak. diye)) okuldan yıkadım ama kafa nerdeyse göndermeyi unutmuşum. ayrıcada tiyatrosu varmış okulda imzalanacak kağıt  varmış çantasına bakmadığım için unutmuşum.ikidir arıyor öğretmeni gönderecekmisiniz diye,eşimi apar topar gönderdim sabahın soğuğunda okula.battaniye+nevresimleride gönderdim..onun okulda kendi eşyalarından başka bişeyle uyumasına gönlüm razı gelmedi..eşim vardır orda bişey desede dikildim başına kalk diye..gözüm sulanıverdi birde.kalktı adam:)

ve ilk defa sevinçliyim yarın cumartesi diye.sabahı iple çekiyorum desem abartmış olmam:)

sonra geçtim pc nin başına resimlere baktım.ne kadar zamandır bakmıyorsam ne güzel resimleri varmış kuzumun.gün görmemiş şeyler de varmış.emzirirken filan.emmeyi bıraktırmadan önce resimler çekmişim.kocaman çocuk emiyor.22 ayında bıraktık emmeyi ve gidip gelip iki cok cok yapıyor.memeyi kapatınca arıza çıkarıyor filan.eşimle baktık fena hoşumuza gitti:)) 

sonra düşündüm ki yeterince tadını çıkaramamışım.oğluma bakarken aklım hep başka bişeylerle maşgul..resimleri çektiğim anları bile hatırlıyorum,ama hiç emzirmenin,oğlumun ne demeye çalıştığının önemi yokmuş..şimdi anlıyorum bunları..her yaptığı hereketi netten bakardım,huysuzuklarının bile bir tadı varmış....
tabi tadını çıkardım,sadece kendim baktım oğluma ben.ama yinede aklım hep başka biryerdeymiş,ev işlerine yetişmeye çalışmak,bir sonraki öğünü düşünmek gibi..

bugün kuzumu okuldan gelince kucağımda tuttum 1 saat.o da özlemiş mi ne,hiç itirazsız o da mayıştı,ellerini kafasını kokladım bol bol.bedenini kucakladım.ne kadar çok seviyorum bunu bir kere daha anladım,öyle bir sevgi değil ama tenini kokluyorum,nasılda sevdiriyor kendini:))

canım benim...şöyle bir 3 ay sonra sevgim ikiye bölünecek,yiğiti istediği gibi sevemeyeceğim,yan tarafta viyaklayan başka bir canımıniçi olacak birde...allaha dua ettim bütün gün ..bana sabrımı versin,tadını çıkarma imkanı versin,kötü duygular ve bedensel rahatsızlıklarla uğraşmayayım diye....hiç kötü düşünmüyorum hiçbirşeyi aslında..

23+4

23 bitti.23+4 den devam:)
valla hızla geçiyo bugünler.neden mi?? çünkü yiğit var.kuzum bütün akşamımı dolduruyor.eşim zaten 14:30 da işe gidiyor.16:30 da da yiğit geliyor.o gelene kadar evi topla,yemek yap derken vakit geçiveriyor..

bu günlerde bazı sıkıntılarım var.yiğite hamileliğimin son günlerinde sağ popoma inanılmaz bir ağrı saplanıyordu.yürümek,hareket etmek eziyetti.
şimdi isa sağ popoma hafif olara ,bacağımın çamaşırıma yakın iç kısmına ise şiddetli olarak ağrılarım var.ağırlaşmakla birlikte normal sayılan bu ağrılar erken geldi bana.yanlış pozisyonda yatmaktan,hareketsizlikten filan değil.nasıl bişey anlamıyorum.çok rahatsız ediyor.umarım ilerleyen zamanlarda bana çok çektirmez..
yerden bişey almak bana eziyet,o sebeple eşimi ve yiğiti organize ediyorum,yere bişey atmak yok.yerdekileri bana gitmeden kaldırıyorlar..eğer o gün iş yapmışsam gecesine ağrılarla uyuyacağım demektir.

kendimi şimdiden ağır hissetmeye başladım bile.kesin bir 4 kilo aldım.üstü ise kahvaltıma,su içmeme bağlı olarak değişiyorgün içinde.

çarşamba günü aile hekimliğinde kan verdim.tsh ye de bakılacak..perşembe yani dün de ünv. hastanesinde doppler usg vardı.organlarının ayrıntılı incelenmesi deniyormuş bu haftalar içinde.
yiğitte hep ayrıntılı ultrasonu olan bir doktora gittiğimden bunu bilmiyordum..
ayrıca o yiğitin doktoruna yine gidiyorum ben zaten.3 koldan inceleniyorum..
yiğitin o doktoru çok özenli bakıyor,bize anlata anlata her organını ,bilmediğimiz şeyleri bile uzun açıklamalarla anlatıyor ondan onu tercih ediyorum,ünv hastanesine gitme sebebim ise epidural doğum istemem.ünv.hastanesinde de epidural doğum yapacağım kısmetse....

minik yavru gayet iyi,sağlıklı,kıpır kıpır,etkiye tepkili...yan yatarken hafif karına bastırsam hemen haber veriyor.iki minik topukla düzgün yat uyarısı alıyorum:)))
sabah 7 de kalk uyarısı alıyorum,acıktım mı diyor yoksa abimi uyandırma zamanı kalk hadi annecim mi diyor bilemiyorum:))
geriniyor galiba içimde,rahatına düşkün bir oğlan olacak.ayaklarıyla ittiriyor artıca karşıdan da bakşa bir organ hissediyorum.yani sağ ve soldan iki hareket,geriniyor a bağlıyoum bende

artık yüzünü gözünü merak etmeye başladım.yiğite mi benzeyecek nasıl olacak.yiğit görünüş olarak tıpkı babası ama huy olarak tıpkı ben..bakalım bu yavru nasıl olacak..huy olarak zora alışmıştım yiğit sayesinde.böyle devam etse problem olmaz yanüü..değişik olmasından çekintiliyim ben:))

650 gr olmuş beyimiz:)

şöyle idrar kesesine doğru kroşeler var şuan da da:))

22.haftalık oldum

artık küçük yavru kendini iyice hissettiriyor.sabah ben uyanmadan o beni uyandırıyor.''bende burdayım diyor''..sevgili abisi gibi sabah körcüsü olacak kesin ..yiğit 1 yaşına kadar hiç 07:00 yi geçirmedi.
bu fasulye de 07:00 ci.
hareketleri nasıl anlamadım.yiğit tık tık diye karın duvarıma vururdu.
bu yavrum ben otururken idrar keseme sert darbeler atıyor ve resmen içim bir hoş oluyor.karnımın hemen her köşesinde kendileri.neresi,nasıl hareket ediyor kestirmek mümkün değil.şöyle bir vurup kaçıyor gibi:)))))
aynı dakikalar içinde bir sağ tarafa vuruyor bir sol tarafa ve idrar kesesine fena bir çarpıyor ki aşağı tarafta ve bacaklarımı kapatacak kadar değişik bir durum hissediyorum.doktora kontrolde soracağım.bu ne demesi diye:))

karnım iyice çıktı.5,5 ayı tamamladığım şu günlerde tam tamına 4 kilo aldım.:( bu gidişlede daha çok alırım.acı,ekşi,tuzlu,tatlı,.. envai çeşit besini birlikte yiyorum .ekşi yiyorum arkasından tatlı bişey görünce onu canım istiyor.sadece yine et ve tavuk hiç hoş gelmiyor.onuda sebze yemeklerine yada baklagillere kattığım kıyma yada etle çözmeye çalışıyorum.yada tavuk suyu ile pişirdiğim çorbalarla..
balık ise yapmayı canım istemediği için haftada yada 2 haftada bir yapıyorum.o sebeple balık yağı kapsülüne başladım.elevit e zaten devam ediyordum.ve folic asidide bırakmıştım.bir arkadaşımın önerisiyle tekrar başlamayı düşünüyorum.
geçen pazardan 3 kilo mandalina aldım ve ertesi günü yiğit için sıyunu sıkayım dediğimde kalmamıştı.benim gözüm dönmüş şekilde yememden dolayı bitmişti.:)
insan 2 tane ayırmazmı çocuğa:)

sabahları haftada 4 gün 40 dk yürüyüş yapıyorum.çok iyi geliyor.hava alıyorum sabah sabah.geçen seneki yürüyüş arkadaşlarım henüz hamile olduğumu anlamıyorlar.ben söyleyince yavaşlıyoruz onlarla:)

sanırım tüm hamilelik boyunca en rahat olacağım dönemdeyim.ilk 4 ay  bulantılarla geçti.sonrasında bu rahatlama dönemim.1 ay sonrada ağırlaşacak ve yavaş yavaş orama burama giren sancılarla uğraşacağım galiba.
şu an, her işimi rahatlıkla görüyorum ve kuş gibi hissediyorum kendimi şükür.hatta hamile olduğumu unutup koşar adım yapıyorum çoğu işimi.komşularım şaşkınlıkla bakıyorlar:)böyle gitmesini umuyorum hep.

20. haftayı bitirdim

yarı yarıya düşürdük gebeliği. 20. hafta da bitti.
artık karnım bariz çıktı.ve 2,5 kilo almışım net.boğazım fena halde açıldı.
hala bulgur pilavı,pirinç pilavı ve makarna yiyemiyorum.ama olsun.zaten lazım da değil.
onun yerine sabah 2 simitle yarım kilo peynir,domates-salatalık,100 zeytin ve sahanda 2 yumurta,bal  yiyebilirim ..işte bende kilo yapacak şeyler de bunlar.
çikolata yok,abur cubur zaten yemem.bisküvi tarzı yiyecekler midemi kaynatır oldum olası.e peki nerden kilo alıyorum diye düşününce bu kahvaltılıklar karşıma çıkıyor.
balık yemek istiyorum,ama yapacak birilerini de istiyorum.kendim yapınca birden iştahım kesiliyor.
eti oldum olası olsada yesem dememişimdir,ama bu kahvaltılıklar varya işte bana en büyük kilo sebepleri..
kısır yapıp 5 tabak yiyorum,yanına yine kahvaltılık,sahanda yumurta ise her öğün tüketebilieceğim bir şey..

birde arada fast food yiyorum.yiğitte hiç kola,fast food tüketmemiştim.ama bu yavruda normal hayatımdaki  gibi besleniyorum.yani çok dikkat etmeyerek.burger king işi soslar dan da yiyorum.sabahları süt içiyorum 1 bardak ve normal oranda su tüketiyorum.çok su içmiyorum yani.1,5 litreyi geçmiyordur.
yiğite hamileliğimde göbeğimde çatlak yok denecek kadar azdı.sadece yanlarda 1-2 bişeydi.ama 23 kilo almasam olarda olmayacaktı demekki:(((
bu gebeğimide ise 10 kilo fazlayla başladığım için göbeğimi ve bacak kısmını hep nemlendiriyorum ,inşallah yine az hasarla kapatabilirm:))
gerçi çok önemi yok bunların,güzel bir doğum olsun,bebek sağlıklı olsun gerisi kabul edilecek şeyler fakat hepsini düşünüyor işte insan:))


benim bu ikinci yavrunun hareketleri hissedemeyeceğim kadar az.o kadar ki yani,geçen hafta doktora gitmeyi düşündüm.tıkabasa bişeyler yediğim halde hareket etmedi.tam hazırlandım gideceğim hissettim hareketlerini.
doktorum ultrasona bakarken yiğitin kaç kilo doğduğunu sordu.3.300 gram doğmuştu.1-2 hafta önde gördü karnımdaki bebeğimi.iri olacağa benziyor dedi.hani daha küçükse ,kasları gelişmemişse ondan hissedemiyorum hareketlerini diyeceğim ama yok o da değilmiş.sonra aklıma şey geldi.şimdi zaten kilolu başladım hamileliğime.(10 kg fazlayla)  göbek çevrem önceki gebeliğime göre daha yağlı.o da olabilirmi de diyorum..belki de daha uslu,uykucu bir bebek olacak diyorum....nihayetinde gayet sağlıklı giden bir gebelik,hareketleri de geç hissedivereyim..

daha hiç bir alışveriş yapmadım.sonlara doğru uzun kollu bodyler filan alacağım.yeni 1-2 zıbın takımı ,1-2 penye battaniye,alt açma battaniyesi,yeni nevresim takımı filan.topu topu alacaklarım bu kadar.yiğit yaz bebeği olduğu için alttan çıtlı askılı body ve bebek beziyle geçirdi tüm minikliğini..fakat yeni yavru kışa gelecek.nasıl olacak bakalım.değişik tecrübe olacağı için heyecenlıyım..

geceleri dönerken rahatsız olmaya hafiften başladım.uyanınca yiğit üstünü açtımı acaba diye birden kalkmalarım vardı.şimdi aniden kalkınca kasığıma ağrı girince hatırlayıveriyorum hamile olduğumu da usturuplu kalkıyorum yataktan.şükür uykularım düzene girdi.hatta çok uyumaya başladım diyebilirim.yiğitle 21:00 de yatıp ara ara kalkarak sabaha kadar uyuyorum.iyice dinlenmiş olarak kalkıyorum.

yiğit ara ara gelip kardeşim büyümedimi anne demeye devam ediyor.büyümedi annem diyorum.daha var diyorum.karnımın büyüdüğünün farkında değil.bendeki fiziksel değişiklik o na gayet normal geliyor galiba.hala onu kucaklıyorum.kaldırıyorum.ben uyutuyorum mecbur onu.olası tekmelerden kendimi korumaya çalışarak.çünkü iyi tekmeleri vardır.

işte 20. haftanın özeti bunlar.ilerleyen haftalarda görüşmek üzere..

16.hafta bitti.

16 haftamız bitti.

şimdiye kadar hamile olduğumu bulantılardan biliyordum.günün her saati bulantım vardı.ve ksıklarımda hassasiyet vardı.en ufak şeyde sancıyordu.

fakat 16. haftanın bitmesiyle bulantılar sadece kötü kokulara karşı kaldı.örneğin çöp konteynırı kokusu gerçekten dayanılmaz.kokuyu alınca kesinlikle çıkartabilirim.

bu aya kadar her koku batıyordu.yiğitin her kokusuna bayılırım.terli,ekşimiş...ama çocuğumu yeni yıkıyordum ve o kokusu bile batıyordu bana..makarna ,pilav kokularından nefret ediyordum.ekmek kokusuna dayanamıyordum.eşimin 6 yıldır bayıldığım parfüm kokusu bana çöp gibi kokuyordu.şükür ki geçti sayılır.

ha bulantılar tamamen geçti diyemem.akşamları ara ara kaldı yine.ama yakında bitecek inşallah.

hafif göbüş çıksada resimlerde görüldüğü gibi,hiçbir zaman çöp gibi biri olmadığım için bu göbüş kilo da olabilirdi.yani hamile gibi hissetmiyorum artık kendimi.bulantılar azalınca,kasık ağrıları gidince kuş gibiyim.unutup yiğiti kucaklayarak havaya kaldırdığım oluyor.akşam okuldan geldiğinde servisten kucağıma alarak indiriyorum.temizilik yapıyorum bol bol.halı silkeliyorum.şükür kendimi çok iyi hissediyorum.çok yorulunca,yada yanlış pozisyonda uyumuşsam belim ağrıyor yine.temkinli gitmeliyim yani ileleyen zamanlarda ileri derece bel ağrısı çekmemek için..

yiğit kucağıma oturunca ''anne senin karnında bebek vardı dimi'' diye soruyor.evet tatlım diyorum.bakabilirmiyim diyor.açıyorum göbeğimi ve bebeğin göbek deliğimde olduğunu düşünüyor.karnımın içinde olduğunu anlatıyorum.hıı deyip pek ilgilenmiyor bu konuyla daha sonra.anlamıyor galiba orda nasıl durduğunu.ben anlatıyorum ama ses etmiyor o saniyeden sonra.karnım büyüdükçe daha iyi anlayacak sanırım.

geçen hafta (23.eylül.2011)cinsiyetini öğreneceğim diye seviniyordum.sabah heyecenla gittim hastaneye ama doktor 3 lü tarama için erken bir tarih vermiş bana ve göremedim yavrunun bacak arasını.bakmadı doktor ultrasona.4. ekime kaldı cinsiyet konusu.neyse geç olsun da güç olmasın.gerçekten insan ikinci bebekte daha meraksız oluyor.süreci bildiğimden daha rahatım.

15. hafta da bitti

kaldı 169 gün doğuma:)) üff ne çok gün ya.bundan sonrası karnımın büyümesi demek ve 169 gün koca göbüş demek.belki sezeryan diye erken olur bir 10 gün de:)

aynı yiğitte ki gibi hala bulantılarım son gaz.yiğitte çalıştığım için ve ilk aylar kışa geldiği için paso uyuyordum ve bişey anlamamışım demekki..
bunda ise uyku çok az, jet hızında bir oğlan var evde ve bulantılar kusmaya kadar gidiyor.
karnım çok az çıktı.sivrilmeye başladı.
3 eylül 2011 de doktor kontrolünde çok güzeldi herşey.el ve ayak parmaklarını saydık,burun kemiği boyu beyin ve diğer organ gelişimlerini çok iyi bulmuştu doktor.ense kalınlığı ölçümleri filan yapıldı ve 5 eylülde de 2 li taramamızı yapmıştık.sonucu bugün alacağız..  cinsiyetimi? doktor bişey söyledi ama kesin diyemedi çünkü bizim bücür bacağını kilitledi sonra iyi bakamadı yani.ama %70 bişey var.cuma kesinleşince hemen yazacağım ..

23 eylül de yine bir kontrolümüz var.3 lü taramayı yapacağız,usg ye gireceğim ve tahlillerim yapılacak yine..
tsh düşmüş baya.ama ilaç kullanmayı bıraktım.yani bitti ilaç daha doğrusu devam edecekmiyim bilmiyorum.bu kontolde belli olacak..

henüz kilo almadım diyordum ama 1 kilo almışım sanırım bu sabah itibariyle.yürüyüşlere sıkı başlamam lazım.kendimi hantal hissediyorum.geçen başlamıştım ama annemler geldi ve erteleyince bidaha gidesim gelmedi.en fazla 10 kşloyla bitirmem lazım bu gebeliği .daha fazlası beni fazlasıyla kötü yapar.
''düşünmezsen birincide ağlarsın ikincide'' özlü sözümü kendime armağan ediyorum.

hafta sonu annemlerdeydik.çok güzel 2 gün geçirdik.annem etli,tavuklu yemekler yaptı bize.hamile kızım bunları yapamıyordur yesin diye ,ama yiyemediğimi ve hala tiksiniğimi düşünemedi galiba.bende hafta sonunu aç geçirdim yani.sadece kızılcık yedim gene tabak tabak.sonrada o kızılcıklar beni yedi tabi ama orası ayrı:))
fotoları bidahaki posta..

12.haftamız bitti

ah nasılda hızlı geçiyor günler.bulantılarımda az olsa hepten hissettirmeyecek kendini bu yeni yavru..

dün sabah ilk defa çıkarttım.sabah kalkınca biraz su içtim ve hoop başladım bulanmaya.banyoya zor attım kendimi.içmediğim kadar su çıkarttım.ilk defa oldu.aslında sabah bulantım olmuyor pek.folikasidi içince başlıyor.malum birde guatır hapı içiyorum aç karnına.
akşam olur benim bulantım.sabaha kadar dolanıyorum evin içinde.

bolca turşu yiyorum.hatta soğanlı salata yapıyorum.ikisini yiyorum.asitli bebek olacak galiba.iştahım yavaşça açılmaya başladı.bide kendim yapmasam yemekleri ne kadar yerim allah bilir:)
herzamanki gibi mutfaktan nefret ediyorum.hamilelikte 10 kat daha arttı.malesef bir yardım edenim,önüme bir tas çorba koyanım olmadı hiç..benim hiç dışarıdan-havadan gelen yemeğim olmadı.:)

karnım belirginleşti.hamile olduğumu bilmeyen biri bilmez-görmez .göbüşü var der.ama bilenler hemen çıkmış diyor.
allahtan hala hiç kilo almadım.ama o potansiyel kat be kat var.
her öğünü başkası yapsa 2 ayda 15 kilo alırım.o kadar pisboğazım yani.

sanki ufaktan hissediyorum kıpırdanışını,yaklaşık iki hafta önce hissettim gece 04:30 larda ama inanasım gelmedi.zira yiğit 4. ayını doldurduğunda hissettirmişti kendini.yiğitteki ilk hareketi hissettim işte ilk iki hafta önce.barsak hareketimiydi bilemiyorum ama kıpraşığın biri olacak galiba bu kuzu.
yiğit tembeldi.sonradan çıktı acısı halende çekiyorum ama olsun.belki bu şimdiden kıpraşık sonrada uslu olur:)ümit ediyorum.yani yiğitin tıpkısından bitane daha olursa beni bakırköyden ziyaret edebilirsiniz:)

ilk tahlillerimi 19 temmuz 2011de yaptırmıştım.üstünden baya geçti.4 ağustos 20011 de de ilk ultrasonuma girdim.gayet iyiydi herşey.
bir sonraki kontrolüm 6 eylül 2011 salı olacak kısmetse.2 li taramamızı ve 2. usg mizi yapacağız.nasıl oldu büyüdümü heyecenlıyım tabi.. birde nerdeyse 3,5 aylık olmuş olacak.cinsiyetinide gösterir belki bize:)

ne istediğime gelince;tabi önce sağlıklı bir bebek istiyorum.sonrası ise karışık....
tyiğit için erkek olsun diyorum.çünkü 3 yaş aralığı fena değil.birkaçyıl sonra arkadaş olurlar,oyun oynarlar diyorum..
bir taraftan da kızım olsun,o duyguyu da tadayım diyorum.başka çocuk istemediğim için her iki duyguyu da tatmak hayatta hiç hevesim kalmamasını isterim her zaman..bakalım neler olacak...

kısaca doktor işinden de bahsedeyim.yiğite hamileliğimde devlet hastanesinde çalışan ve özel muayenehanesi olan bir doktora gitmiştim.her ay düzenli gittim ve doktorum beni sezeryana yönlendirdi.aslında 40. haftayı doldurduk ve bebek gelmiyordu.ben kalça ağrıları çektiğim için ve tecrübesiz olduğumdan,yönlendirmeye ihtiyaç duydum ve ilk yönede gittim.sebepsiz sezeryanı seçtim.ama anesteziden uyanırken çok ağrım oldu.sebepsiz çok ağladım.ilk gün sütüm gelmedi.
bu sefer üniversite hastanesine gideceğim ve epidural sezeryan istiyorum.inşallah iyi olur burda herşey.doktor gezmeyi sevmem hiçbirzaman ama denemekte fayda var.o anı yaşamak istiyorum diye normal istemiştim ama olmadı.bari böyle yaşayayım değilmi?

bu arada yiğite söylememe taraftarıydım bir 5 aylık olana kadar ama mide bulantılarımın beni iyice rahatsız etmesi ,koşup karnıma atlamaması gerektiğini anlaması için biraz ucundan söylemek istedim.
şimdi diyorki;
 ''benim karnımda kim var de bana''  diyor...soruyorum bende
cevap;pis çocuk
cevap; kardeş:)))))kardeşi gururla söylüyor.
aslında kardeşi olacağını tam idrak edebilmiş değil.laf olsun durumları var şimdilik.ama ucundan bildirdik....