bu hayat var ya bu hayat biz anlamadan geçip gidiyor,geçsin gitsin dediğimiz andan itibaren ise kaybediyoruz.yakalayamayıp unutuyoruz geçen şeyleri.
AYAZ ım 16 aylık oldu.12 dişi var.koşturuyor.abisi gibi pek konuşma sı hızlı değil bu dönem için.ama 2 yaştan sonra feci bir performans bekliyorum ondan da.abisi gibi susmayacak belli ki. kafa şişiren cinsten olacak aynı.
dede,baba,ağlarken anne diyor.canavar sesi çıkarıyor bolca aaaaarr diye.kuş sesi cit cit ağğ(al başka yok. ce e oyunu süper zaten.ama sandalyeye oradan yemek masasına,harika çıkıyor. tv kapatıyor.çekmece ,karıştırıyor bolca.ve en büyük hobisi balkondan eşya atmaca.geçen benim iç çamaşırları attı kendisi.gidip topladım kırmızı bir şekilde...
bu aylarda tekrar Antalya ya taşınacağız.malum eşim Antalya da kaç aydır.ben çocuklarla evde yalnızım.
taşınmaktan helak olduk ama tek başıma çocuk büyütmekten sıkıldım.sadece benim çocuklarım(mış) gibi gelmeye başladı.
13 haziran da düğünümüz vardı.canım kardeşim evlendi.2 düğün yaptık.haliyle çok yorulduk(M) özellikle ben.2 çocuk bana baktı ben onlara.hala da kendime gelemedim
YİĞİT oğlum büyüdü.bu ay sonu 5. doğum günü.Diyorum ya hayat çok hızlı.ne zaman 5 yaş oldu.daha dün gibi her şey..2 senesi anaokulunu başarıyla bitirdi.bu yıl Antalya da bir devlet okulunun ana sınıfına gidecek.aynı müfredat büyük ihtimal ama ben oluma daha fazla vakit ayıracağım.okuması,yazmasına daha üstüne düşeceğim.
aslında Kumluca da hayat çok kolay,postane bankalar herşey 2 dklık mesafede.ama kocasızda olmuyor.her işi tek başıma yapıyorum.yorulduğumda bir tafra yapacak kimsem bile yok.ağlamak isteğimde omuz yok.çocuklar babasız büyüyor.zaman geri gelmeyecek.işte bıraksanız sabaha dert yanarım ben..
