ayazım geldi hoşgeldi
kısaca bir doğum hikayesi geçmek istedim.etkisinden hala kurtulamadım ve çektiğim sıkıntıyı unutmamak adına kaleme almak istedim...
sabah 8:00de hastanedeydik.fakat sistem yoktu ve hasta girişi yaptıramadık.saat 10 da beklemekten sıkılınca doktor acilden giriş yaptırttırdı,doğumhaneye gittik.sadece sorular soracaktım çünkü bilgilendirme yapılmıyor.doğumhaneye girince hasta bakıcı tuttu beni hemen hazırlamaya başladı çünkü seni bekliyorlar dedi bana.bende annemi aradım kapıyı,yiğitle konuşacaktım,eşimle vedalaşacaktım hiçbirini yapamadım..
ama bunun yanında gayette pozitiftim çok neşeliydim,ve hiç heyecan,korku yoktu.niye olsun giricem ve bebeğimi koklayacaktım doğar doğmaz.ben hazırlandım ve yatağa yatırılıp bekleme odasına götürüldüm.tek başıma 1,5 saat orda bekledim ..yavaştan moralim bozulmaya başladı çünkü kimse hala beni bilgilendirmedi ve gelen giden olmadı.çok üşüdüm orda.
moralim bozuldukça bozuldu ve yiğiti çok özlediğimi düşünüp dahada moralimi bozup ağlamaya başladım oracıkta.yarım saat ağladım sessizce .belimdeki o ağrılar olmasa yataktan inip çıkacaktım ordan kolumda iğne,serumla.hasta bakıcı tesadüf geçerken beni ağlar görünce ne oldu dedi.konuşamadım.ailemi görmek istediğimi söyledim.hemen hazırlanma odasına tekrar götürdü beni çünkü yüzüm gözüm şişmişti ağlamaktan.hemen eşimi çağırdı,annem babam geldi yanıma.onlar beni teselli ettiler biraz.eşim çok panikledi.çok üzüldü .o kadar neşeli girince doğuma beni doğurmadan o halde görünce sinirlendi hastaneye.hemen gidelim dedi.başka biryerde doğum olsun dedi.köküne kadar sabırlı ben fevri davranamam hiçbir zaman beklemeyi devam ettirdim...
sonra hemşire gelip saat 12:00 oluyor bu saat beni doğuma alacaklarını söyledi. ve beni götürdü yine yatakta.o beklediğim saatlerde ameliyathaneyi acil hastalar için kullandıkları açıklamasını yaptı beklememin sebebi için.neyse benim moralim yine yükseldi.geç olsun güç olmasın diye kendi kendimi teselli ediyordum durmadan..
doğum masasına çıktım.sipinal için iğne hazırlanıyordu.başımda ise beni getiren hemşire,ve sadece hasta bakıcı olduğunu anladığım bir erkek vardı.daha sonra bir kadın daha geldi onun da doktor olduğunu anladım.
üşümeye başladım ben,titremeye döndü sonra bu durumum.heyecanlandım sonra.oturma pozisyonuna geçirildim ve iğneyi batıracağını söyledi doktor.batırdı ve müthiş acıdı.ödem olduğunu konuştular ve neden bayılmayı tercih etmediğimi sordular.bende bunun benim ikinci gebeliğim olduğunu ve genel anesteziden kötü şekilde uyandığımı söyledim ve o sebeple 9 ay ünv.hastanesine devam ettiğimi söyledim.
1,2,3,4,5 inci kez iğne batırdı ve her deneme hüsrandı. sonra artık sinirlendim ve niye yapamadıklarını sesimi yükselterek sordum ama sağlıklı bir cevap alamdım.arada bana yine sordular genel niye istemediğimi 2 denemeden sonra ben tamam artık çok acıdı dedim ve genel yapmalarını istedim.bu arada o hasta bakıcının kolunu morarttım.ağladım ve moralim yerle bir oldu.
genel yap dememi bekliyormuşçasına hemen kabul ettiler ve yatırdılar.hazırlamaya başladılar.ve sonrası malum.
yine genel anestezi sonrası kabusum başladı.uyanırken müthiş acılar.sayıklamalar...
kadın doğum servisine yatağa alınışım ,herşey battı bana o dakikalar.çalan telefonlar,cevaplarken sesli konuşanlar,yan yataktakinin öksürmesi,su sesi,herşey herşey..eşimin kucağında oğlumu gördüm ama bakasım bile gelmedi.
anlattım daha sonra olanları aileme eşim köpürdü...
neyseki ağrı kesicilerden sonra kendimi iyi hissetmeye başladım.
yavrumu kucağıma aldığımda kokusunu duyunca acılarım hafifledi,memeye yaklaştırınca emmeye hevesini bir kuzum olduğunu görünce daha da mutlu oldum ve kısa zamanda eski neşeme kavuştum..
yiğiti aradım biraz kendime gelince .sesini mutlu duyunca keyfim yerine geldi.
3.180 gr bir kuzu dünyaya getirdim.boyunu bilmiyorum.sanırım 50-51 gibi birşey,arada konuşmaları duydum gibi.doğum saati konusunda hiç fikrim yok .13:05 te bayılıyordum.13:30 a kadar olmuştur heralde.
sonuç içime dolan sevgi haksızlığa uğramışlık hissimi azalttı.
daha ünv.hastanesi ile ilgili sevmediğim çok şey oldu..mesela doğum yatakhanesinde bebeki hastalar ile kadın doğum ile ilgili yatan diğerleri aynı yerdeler.80 yaşındaki kanamalı ve başka hastalıkları olan kişilerle aynı odada kaldık.3 kişilik odadaydık.ama 8 kişilik yataklarda vardı.bebeklilerle ağır hastalar aynı odada kaldılar.erkekler istedikleri zaman ziyaretçilerdi.kapılar devamlı açıktı.hastalara yeterli ilginin gösterilmediğini düşünüyorum..daha neler neler.ama bunu başka zaman paylaşırım.
şu an iki çocuklu bir anne olmanın mutluluğunu taşıyorum..
yiğitin kardeşini gördüğündeki halini başka posta bırakıyorum.
ilk 2 çocuklu ve evde geçirdiğim gecemide başka posta bırakıyorum..
içimden geçen güzel duyguları da sonraya bırakıyorum..
bundan sonra bol maceralı bir ayşe ile karşınızda olacağım
şimdilik sevgiler
