pazar günü annemler geldi,yiğitte bende çok hasta değildik o gün,
hastaydık belki farkında değildik sevincimizden.
yiğit annane ve dedesine,bende annemle babama sevindik..şımardık:)))
çok güzel bir gün geçirdik,dışarda bir kahvaltı faslından sonra bir avm ye attık kendimizi...orda da gezdik,yiğitin arabası yoktu yanımızda.kah yürüdü,kah kucakta genellikle koştu ama..
keşke annemlere yakın otursak dedim her saniye içimden
o kadar çok sevgiyle büyüdükki biz,
sığınacak bir kucak,sarılacak bir kol olmadan eksik hissederim kendimi şimdilerde, gereklidir bana hep..
çocukken babamla kahveye giderdim,ava bile gittim ...
kız çocuksun götürmem demedi.beni kırmamak için..şımarık değil ama nazlı büyüdük..
doğumumda uyanırken babacığım ağlıyordu...
yiğitte böyle büyüyor..çok bol sevgi ile...
annem ve babam sırf onu görüp ,bir öpüp koklamak için günübirlik geliyorlar taa nerden.
pazar günü annem bana yiğiti uyutta biz kaçalım dedi..eve geldik saat 16:00 te.yiğite yatalım dedim kucakladım ve büyük bir hengameyle sarsıldım,kucağımdan yere atladı ve çılgın gibi ağlamaya başladı..annem kucakladı hadi yatalım dedi,yok yine aynısı,babam yaptı yok yine aynı..
kitap okuyalım yatakta yok.
hepimiz aynı yatağa yattık daha beter ağladı..
dedeeee,,, dedeeee haykırdı.
ayakta gözü kapanıyor uyumamak için neler yapıyor.gözü kıpkırmızı tık yok...
ve anladım ki benim kuzum büyümüş.
büyümüşte her konuşulanı anlamaya başlamış..
dinleyip kendi kafasından hesaplar yapmaya başlamış..
çocuğun yanında herşeyin konuşulmama zamanı gelmiş...
saat 20:30 da yarım saat anlatma sonucunda tamam dedi,yorgunluktan bayılma safhasında...
ve onlar gitti.suratı düştü,biraz içten içten ağladı,sarıldık ve 21:00 de uyumuştu.taa ertesi sabah kadar..sabah uyanıp telefonumu getirdi annane dedi.aradık konuştular,aynı içten ağlama devam etti telefonda...
neyseki ağlamaları çoğu yerde gereksiz olsada uzatmaz.anlatınca tamam der.
çok küçük bir sabırla en kötü zamanlar bile kolayca aşılır..
zor görünen yiğitin aslında kolay olduğunu biliyorum artık..
sabırsız ve çabuk sinirlenen annesini yiğitte tanıyor artık...son damlasına kadar huylarımız aynı ...
ve kendime nasihatım şu bu postta:
* iyi veya kötü her konuşulana dikkat edilecek..
* bol sabır hiç elden bırakılmayacak..
