bloğa uğrayamıyorum.evet evet birtek çocuğum var.evdeyim.ve hiçbirşeye vakit ayıramıyorum.kendime bakamadığım gibi çocuğa da yarım yamalak bakıyorum.örneğin oyun oynayalım yalvarışlarının yarısını karşılayabiliyorum...evim tertemiz olsun istiyorum .hep yemeğim olsun istiyorum.çocuğumla oyun oynayayım,gezmeye gidip arkadaşlarımla güzel sohbetler çevireyim istiyorum.alışveriş merkezleri gezeyim,spor yapayım......
hepsine vakit ayırayım istiyorum ama olmuyor. önemli bir günü beklesen gelmez.ama günler hızlıca ve ben hiçbişey anlamadan geçiyor.ben yaşlanıyorum.oğlum büyüyor....vs .vs.
pazartesi günü çok sevdiğim bir arkadaşım(seval) 50 günlük bebeğini bana bıraktı.kendisi iş görüşmesine gidecekti.havada kaptım valla.çok sevindim bırakacağını öğrenince.yiğite söyledim ve o da çok sevindi.
kapıda karşıladık Derin Su bebeği.annesi kapıdan hızlıca bıraktı.çantasını yere fırlattı ve sen bilirsin işte deyip gidiverdi.geç kalıyormuş.
hemen kucakladım.yiğit üşüştü başına.anne çok küçük,öpebilirmiyim diyor.ben kucaklayınca pusetine o atladı.puset dediysem hani araba üstüne portatif varya,yatak gibi işte ondan .bilmiyorum adını.
yiğitin de vardı evde suyunu çıkarmasın diye annemlere götürdüm:)
yiğit onun yerine yattı.hemen.üşüdüm ben dedi.battaniye,örtü ne varsa taşıdı salona...
Derin Su biraz uyudu.sonra uyandı.hava çok güzeldi güneş alsın diye balkona çıkardım.omzuma uyudu kaldı.
benim sırtım kamburlaştı,sanki çok ağır da sırtım kamburlaştı haa.incitmemek,onu rahat tutmak için öyle bir hale getirdim kendimi:))
mis gibi kokuyordu.minik bir kedi gibi:) üstüme kustu bolca.))
kendimi iki çocuklu bir kadın gibi hissetmeye çalıştım.ve çok zor olacağına kanaat getirdim.yiğit beni de kucağına al dedi.onun biberonundan istedi.mamasını açmaya çalıştı.açsa yere saçılırdı valla..
bezini değiştirdim .kız bebek ne tuhaf geldi.yiğitten sonra bebek-hatta kız bebek -çok tuhaf geldi..
sanki hiç bebek büyütmemişim gibi hissettim.sanki ilk defa tutuyormuşum gibi acemileştim..
annem ben doğum yaptığımın 10. günü evine gitti.ve 2. ayda geldi tekrar.yani 10. gününden itibaren kendim baktım yiğite ve inanın hatırlamıyorum nasıl baktığımı..nasıl vakit geçirdiğimizi,ev işlerine nasıl yetiştiğimi hatırlamıyorum hiç....
evde başka bir çocuk varsa -ki bu yiğit-çok zor olacak bu 2. bebek işi benim için..yemeği var.çamaşırı temizliği..yiğit nasıl dağıtır evi bir görseniz şaşarsınız.dakikasına tozu dumana katabilir.
saniyesine salonu dağıttı.ve bebek bir taraftan ağladı.yiğit acıktım dedi.ve bebek kucakta durmak istiyordu.ikiye bölünmek gerek heralde .helede benim gibi yardımcın yoksa.kocayı görmüyoruz mesela şu günlerde yine.aaah ah..
ama çok güzel bir tarafı varki....sevdiğin şey iki tane olacak..canından bir parça daha olacak ve bambaşka bir tecrübe..farkettim ki yiğitte bir kardeşi olsa sokaklarda çocuk aratmaz bana.bir abi olur eminim..sevgisine ortak olmak ister,biberonunu kullanmak ister,ağzına çubuk kraker filan sokar eminim ama harika bir şey olacağından da eminim...arkadaşıma söyledim zaten.sık sık bana bırakabilirsin dedim..ü
hatta çok güleceğimiz bir konuşmamız da geçti.arkadaşım hamileliğinde sadece 6 kilo aldı ve hamileliği çok kolay geçti.doğumu da öyle.
bende ona diyorum ki.bunu bize verin sen zaten kolayca hamielşk ve doğum geçiriyorsun .bitene daha yap gitsin diyorum..yiğitte bizi dinleyip anlayıp evet evet anna bu bizim olcak diyor:))))
2. çocuk konusunda içimden bir ses hadi kalk diyor,öteki b..k yeme otur diyor..
tecrübemi paylamak istedim sizlerle..