başıktaki gibi ilk herşey için şükrediyorum bu aralar...nelerle karşılaştım bu aralar.birazda ondan şükrediyorum galiba....
önce hafta sonu annemle babam geldi.yiğite bisiklet almışlar.hemde istediğim boy.sürpriz.yiğite 3 yaş hediyesini önceden aldık yani:))yiğit bayıldı .ben ondan çok bayıldım.tepesinden inmiyor..gören aa nasıl biniyor bu bücür buna diyor ama e benim bücür haşarat bücür napayım..
iyi şeyler içinde kötü şeyler içinde şükürler olsun ilk başta....
bugün olan bişeyi yazmak istedim.çünkü içim çok doldu...
yiğit bisiklete biniyor sitede.yan siteden bir tanıdık-merhabalaştığımız bir arkadaş aradı.napıyosunuz diye.aşağıdayız diyince onlarda geldi..yiğitten 2 ay büyük oğlu var..çocuklar pek ısınamıyorlardı-daha doğrusu yiğit biraz baskın çıkıyor ve sürekli huzursuzluk olunca pek görüşmüyorduk...
neyse bu sefer anlaştılarda bizde sohbet etme fırsatı yakaladık kadınla...onun hayatını anlatmış olacağım biraz ama.çok etkileyici..şükür demem için-şikayet etmemem için kocaman bir sebep....
maddi olarak durumları çok çok iyi.evleri kendilerinin ve ben bişey vermek için kapıdan uğramıştım evine.çok güzel bir evi var.bir kaç tane araba ve işlettikleri araçlar var.yani maddi olarak üst düzeydeler.
kayınvaldeside aynı sitede fakat evleri ayrı.gelgelelim kendi evlerinde oturmuyorlar hatta kendi evlerinde yatmıyorlar.yemekleri ortak.kayınpederi ölmüş.kayınvaldesi genç denecek yaşta.50 yaşına gelmemiş henüz..ve çok çok baskın-diktatör..kızı durmadan tersliyor.kendi çocuğuna lafı eçmiyor kızın.çocuğun ne yiyeceğine-ne giyeceğine kayınvaldesi karar veriyor.hatta kızın evinde koltuğunun nerde duracağına bile kayınvaldesi karar veriyor.sürekli tersliyor.hizmetlisine bile bu kadar sert emir veremez heralde insan.(kendim gördüm bir defasında)
kız bidaha çocuk yapmak istiyor.maddi durumları iyi ve de tek çocuk istemiyor-çalışma şansı yok.ve buna bile kayınvaldesi karışıyor ..bebek olursa seni boşatırım diyor kıza...
işte her karşılaşmamızda bunları anlatıyordu kısacık sohbetimizde.1-2 aydan beri görmemiştim.bugün sabah gördüğümde şok yaşadım.kız 48 kiloya inmiş.öyle zayıflamışki tanıyamayacaktım az kalsın...gülüştük aa nasıl zayıfladın diye..sen gel 1 hafta bizde kal sen benden daha çok zayıflarsın dedi. gülüştük..
bir ara bana senin eşin içki içermi filan diye sordu..niyeki diye soramadan meğer kendi başından geçeni anlatmak için olduğunu anladım ve dinledim...
eşi çok içiyormuş ve de içince dövüyormuş kızı..hatta geçen gazinodan eve sabah 6 da geldi ve beni tekmeleyerek dövdü dedi.önce atıyormu acaba dedim ama dayaktan sonra kendi çektiği bir resmini gösterdi.yüzü gözü mosmor..yemeği geç hazırladığı için dövmüş bikeresinde.öyle hafif değil tekmelerle girişiyormuş.kocasıda zebellah gibi bir adam görseniz.1.90 boyu var..ya inanamadım...kaynı da aynı evde.görmedimi kaynın vururken dedim.karşılarındaymış ve hiç karışmamış..dayaktan sonra kızın karşısına geçip yemek yemişler eşiyle birlikte ve kaynı
kakılmışa benzemişsin demiş bide kıza....
anlatmakla bitmez bu hikaye.....
yani ne yazsam düşündüklerimle ilgili bilemiyorum..bu ne kadar acı ...
biz kendi yağımızla kavrulan bir aileyiz..maddi olarak normal kategorisindeyiz..zaten böyle olupta durumumuz onlar kadar iyi olacağına hiç olmasın daha iyi..en katlanamayacağım şeyse kayınvaldeyle bir hayat olurdu heralde..helede o kız gibi durmadan terslenmek-dayak ...
kıyaslama yapmak istemem ama insanın elinde olmuyor yapmamak..
ne çocuğuyla gerektiği gibi ilgilenebiliyor,ne kocasıyla yanlız kalıp bir sohbet edebiliyor,ne evini dilediği gibi dağıtıp-toplayabiliyor vsssssss.....
çocuğu sürekli zorla bişeyler yediriyorlar-kayınvaldesinin talimatıyla. çocuk 18 yalıkken yürüdü.hala anne-baba diyor sadece .çiş eğitimine başlamayı düşünemiyor bile.seneye belki diyor.kendi ne zaman öğrenirseymiş..Kv talimatıyla.ve bu çocuk şu an 34 aylık.her çocuğun gelişimi aynı yada ileri olacak diye bişey yok tabiki ama hep kucakta tutuluyor çocuk,ağlatılmamaya çalışılıyor....
biz orda sohbet ederken kayınvaldesi kendi evinin balkonundan bize bakıyordu.daha doğrusu çocuğa bakıyor,ağlarsa kayınvaldem çok kızar,düşerse kızar diye dibinden ayrılmıyor,mızıldansa ağlama neolur diye yalvarıyor,,şımarıklıklarına katlanıyor,gerektiği gibi bir terbiye bile veremiyor.kadın balkondan bağırıyor gelsin yemek yedircem diye...off bana daral geldi...
bende burda sıkıntıdan patlıyorum.sabah kalkıp gerekirse eşime kahvaltı bile hazırlamadan dışarı çıkıp istediğim yere gidebiliyorum.çocuğum benim yanımda,nasıl istersem öyle yetiştiriyorum.evimi istediğim gibi dağıtıyorum,şunu yap diyen kimsem yok.eşim birkere demez ki annemleri niye aramıyosun?yemek yok?gel-git?
kocaman bir şükürler olsun diyorum.hayatta olduğum-sağlıklı olduğum-sevdiklerim yanımda olduğu için..hesap verecek kimsem olmadığı için.....
