32 aylık yiğit



yazdan kalma bir günden

 gene bir ayımızı daha geride bıraktık.eskisi gibi bunu da yapıyor-şunu da yapıyor diyemiyorum.öğrenmesi yavaşladımıdır nedir.yada ben eskisi gibi ilgilenmiyorum.
kendi kendine oyunlar yaratıyor .
puzzl işini biraz rafa kaldırdık.sıkılgan annesi yapmıyor.hatta dolabının en alt çekmecesini boşaltıp oraya sıraladık hepsini.doldu taştı çekmece.gözden ırak konusu galiba.

yanında bişey konuşaya gör,hemen bize karşı kullanıyor.bir iş konusu vardı benim.yiğiti kreşe gönderecektim.hemen ben ditmicem dedi.anne ben okula ditmem diyor beni dürtüp dürtüp..e dur bi daha ne iş kesinleşti,ne kreş bulundu,ben ditmem.daha ortada fol yok yumurta yokken başladı zorluk:)

konuşması uçarak ilerliyor.anne bu ne? ler başımı yiyor.allahtan sabır bende gani:)
topitop al,bonibon al,cacan şakış al...başka laf bilmiyor.yediği tüm abur cuburlar bunlardan ibaret ama.her dakka olsa yiyecek .hazır  meyve suyu filan hiç içmedi şimdiye kadar.ne kadar vermezsem karıma diyorum.birde teşfik edenler olmasa..ben vermeyeyim diyorum.babası illaki çantasında bulunduruyor.sıkıntıya gelemiyor adam.laf anlatmak yerine al sana sakız diyor.

odasında vakit geçirmiyoruz.karpuz topumuzla bolca golcülük oynuyoruz.balkondan çöp arabası,vinç,kamyon,beton karma arabası gibi envai çeşit arabalara bakıp ,bu ne yapıyor,ne renk lerle vakit geçiriyoruz.sitenin havuzlarını doldurmadılar henüz.içinde bisiklet sürüyor bolca..

geçen asansör bozulmuş.tutturdu iki tekerlekli bisikleti aşağıda sürcem diye.allahım o ne ağır şey.7. kattan indirdim bir elim de yiğitin elinde.çıkarken asansör hala yapılmamış.aşağıdaki tanıdık dükkanlarda bırakalım dedim.kendini yere atmaya yeltenince tamam ayşe hammal zaten çıkarır diyerekten çıkardım 7 kata kadar.tabi bir elimde yiğite tahsis edildi:))

babası uyandığından itibaren evden gidene kadar peşinde.baba bu böylemi-şöylemi.sen ne yapıyon.nere didiyorus,bıdı bıdı bıdı..adam bunalıyor.ayşe allah sana sabır versin bu ne böyle diyor.ve arkasına bakmadan gidiyor evden.kızsa daha fena..benden çekiniyor. ben 24 saatimi bu çocukla geçiriyorum,sen 1 saat görüyorsun kızacakmısın diyorum da tırsıyor benden..

eşim sigara içiyor.yiğit birkeresinde onu taklit etti ve bende kızdım.sigara ağızı yara yapar,karnını ağrıtır,öksürürsün dedim.nerde sigara içen görse,yerde izmarit dahi görse bunları tekrarlıyor.anne ben sidada içmicem diyor...hatta dahada ilerletti ve babasına öptürmüyor. sidada duman kokuyo diyor.amcası geldi ona öptürmedi.hoşuma da gitmedi değil hani.. : D

yanında benden başka birisi olunca şımarıklığı tavan yapıyorduya hani.artık telefonda biriyle konuşurken kim olduğunu biliyorsa da yapıyor.zaten telefona biz cevap veremiyoruz.ilk yiğit cevap verip kim olduğunu bize söyleyip telefonu getiriyor.hakimiyet kurdu .çok gıcık oluyorum bazen.ver vermez.kim diye sorarsın söylemez..çarpasım geliyor yere telefonu..

hafızsı inanılmaz kuvvetli.kaç aydır annesinde olan bri arkadaşım vardı.onlara gidecektik asansöre bindik.yiğite kaça basacağız dedim.dört dedi .bu oyunu çokça oynarız.ama kime gideceğimizi biliyor.acaip şaşırttı beni. biz yedi,memet 3,baran dört ,semih emre 11 diyor.arkadaşlarının kaçıncı katta otuduğunu biliyor yani..boş hafızaya ne bulursa atıyorlar ve gerektiğinde kullanıyorlar..

geçen hafatki sinirlilik hali gözle görülür derecede azaldı.ben çareyi çocuğumu düzeltmekte değilde zora gireceği,sinirleneceği yerlere götürmemekte buldum çözümü..

ha yazmadan geçemeyeceğim.hergün anne benim kardeşim yok diyor.hatta evde orkestra gibi değişik sesler çıkararak benim kardeşim yoook diye ses çıkarıyor.ben tam kardeş işini rafa kaldırmışken çocuk dellendimidir nedir???

kurtlu ana -oğul

bir günümüz dolu geçmese olmaz bizim.annem telefon açmış kurtlu diyor bana.elinin çılgın çocuğuyla nereye gidiyorsun diyor..napayım elimdeki çılgın da benim gibi kutlu heralde:)

bugün sabah aç karnına tahlil verdim.10 tane kan iğnem bitmişti.üstünden bir 15 gün de geçti.bakalım yükselmişmi dedik.1 derece yükselmiş kendileri.üff.9.3 tü..10.3 olmuş..bunada şükür.haplarla devam edeceğiz.

öğlene kadar hastane,bisikletle sitenin içinde derken saati 3 yaptık.3 te de tahlili göstermeye gittik yine.dolmuşla gittik yiğitle.işimiz bittikten sonra hastanenin bahçesindeki kocaman parkta yiğit oynadı yarım saat kadar.fena rüzgar vardı.çok kalmak istemedim..sonra ne gördüm bir bilseniz.yiğitin bayılacağı bişeyy..HELİKOPTER.hastanenin bahçesinde 112 nin ambulans helikopteri.yiğite bir gösterdim.dakkasına dibinde aldık soluğu...

 çok çok heyecenlandı kuzu.demir parmaklıklara tırmandı.anne binelim dedi. yalvardı..yarım saat kadarda helikoptere baktık..evin yolunu tuttuk..

 araştırma hastanesi bizim eve 7-8 km kadar.dolmuşla 10 dk ya geldiğimiz yolu,ben akıllısı yürümeye karar verdim.dümdüz yol zaten.bilen bilir..yüzüncü yıl dan mevlanaya doğru dümdüz.vitrin baka baka.parklarda 5 er dakka dura dura gittik eve.yiğit mızmızlandı.çünkü acıktı.bende inat ettim binmicem dolmuşa diye.yürüyerek eve geldik..üst geçitlerden bir o tarafa bir bu tarafa geçtik..güneş batarken üst geçitten yüzüncü yıl caddesi bu resim..

havuz gördük .taş attık.bu ördeklere simit verdik.

dün yiğitin saçlarını kestirdim..hep babasıyla birlikte gidiyorduk berbere.berber bizim evin altında..babasına mı şımarıyorda berber dükkanını yıkmaya çalışıyor saçları kesilirken dediğimden bu sefer yanlız gittik.yine yıkmaya uğraştı.sonuna doğru biraz daha sakinleşti.yıkmaya uğraşıyor derken gerçekten doğru.ben ve babası var gücümüzle tutuyoruz oğlanı..

kestirmesemmi dediğim oldu.ama çok terliyor,yapış yapış oluyor saçları.nihayetinde hallettik.çok da güzel oldu..

yiğitten yeni haberler





yiğit havuzun içinde yeni bisikletine biniyor

gelişimini yazacağım kuzumun..
hatta bu yiğitin gelişimini anlatmakla birlikte bir iç dökme yazısı olsun bana..kendime kıyağım olsun..


2,5 yaş sonrası eskiye göre daha güzel diyebilirim..beni anlaması o kadar güçlü ki.işine gelmediği zamanlar yok değil.ama yanlızken iki yetişkin insan gibi anlaşıyoruz.hiç bir söylediğimi ikiletmiyor,gayet mantıklı hareketler yapıyor,yapmadıklarının sebebini açıklıyor,izin alıyor,teşekür ediyor,pardon diyor,günaydın,özür dilerim gibi nezaket gerektiren kelimeleri itinayla söylüyor...bir sonraki yapacağımız şeyi söylüyor,örneğin yatmaya hazırlanıyorsak ''kitap okuma zamanııı'' diyor.


gelgelelim evde veya çevrede en ufak bir insan olsun,yeterki bir olsun..başlıyor hareketler değişmeye 360 derece değişiyor.sanki bir düğmesi var , yada ayarı varda bozuluvermiş gibi,kablolar yanmış gibi hareket ediyor.
banada bir sabır geldi ki,erdim galiba:)  o kadar anlayış beklemiyordum kendimden.paralayıveresim gelmiyor,bir dinginlik geldi içime..
bikere bilgisayarı açamıyorum.böylemi olması lazım ya.basma diyorum basıyor,masa üstü simgelerini siliyor,kaydırıyor.kafasına göre bin tane yere tıklıyor,kısacası beni deli etmeye yetiyor bu davranışı.ama dedimya ben erdim..anlatıyorum,anlatıyorum,anlatıyorum.başka yere yönlendiriyorum, rüşvet veriyorum,,tehdit ediyorum!!!!!


taki düne kadar çok iyiydim.kısaca geçeyim olayı.yan sitede bisikletli yaşıt çocuklar var.yğiitle bir kız sürekli bisikletleri değişiyorlar.tamam buraya kadar iyi.ama kız bisikletinden inmiyor ,bu sefer değişmek istemiyor,ben bir söylüyorum,anlatıyorum,yalvarıyorum yok..nemi yapıyor;;kendini yere atıyor,kafasını kaldırıma vuruyor,gözünden yağmur gibi akıyor yaş,bisikletine yapışıyor kızın,vuruyorlar birbirlerine.kız buna vurunca dahada içleniyor...kendi bisikleti boşta.başkasının bisikleti için hareketlere bak..tüm insanlar gelen geçen bize bakıyor..ben dayanamayıp ''ben gidiyorum sen kal ve ağla'' diyorum.önüme geçip yapıyor bunları.e ayşe sabır taşımı???bitane patlatıyorum,daha fena ağlayarak,hatta siteyi yıkarak eve gidiyoruz.benim sinirim geçmiyor akşama kadar,hatta baş ağrım gece de devam ediyor.vurduğum için ayrı bir baş ağrısı ve pişmanlık..


ne bu yaa..gerçekten yapmaması gerekenleri nasıl öğreteceğiz.evde tembihleyerek gidiyoruz.tamam diyor.sonuç ortada.bir hareketine gerçekten delirdiğimi nasıl anlatacağım.tekrarında cezamı vereceğim.verdiğim ceza 2,5 yaşındaki bir çocuğa nasıl gelecek,yaptırımı olacakmı..o nasıl hissedecek..
dün akşama kadar bunlarla savaştım ,hatta bugünde savaşmamak için bir arkadaşa gittik .kalabalıkta olayım ki kafam bi dünya olmaktan çıksın.


haa orasıda ayrı bir senaryo..anlatacağım.iç dökme yazısıya.bende doldum ya.sabaha kadar yazsam içimi boşaltamam.
3 kadın 2 çocuk toplaştık bugün.kocalarımız kanka bizim .çok uzun yıllardır yedikleri ayrı gitmiyor..bizde sık görüşüyoruz böylece...9 aylık kız bebeği var birinin..yiiğit ev gezmelerini hiç sevmiyor.yolda bakkaldan cips aldım da sokabildim eve .biri saçına dokunsa kulakları sağır edecek şekilde bağırıyor.yanağını ellese daha fenası hareketler..millet korkuyor benim çocuğa yaklaşmaktan bişey söylemekten..hani dönem derdik şimdiye kadarki hareketlere.allaha yalvarıyorum buda bir dönem olsun.en çok geçmesini istediğim hareketi bu...yan baktın diye kavga ediyor herkesle.öff
neyse bebek uyuyormuş uyandı.çok sevindi yiğit.emziği vardı ağzında.gözüne kestirdi ,,gördüm bakışını.annesi mama yedirmek için çıkardı emziği ve anında yiğit kaptı.baksın dedim ses etmedim ama arkasını döndüğünde ben sohbet ediyordum.emmeye başlamış emziği.hareketleri yumuşadı birden.tabi saf ayşe sebebi olmalı bu sakinliğin desene.gözüme baka baka emziği emdi.arkadaşlar neler demedi.iğrenç,boklu yok.emmek için ölüyor.ben alırım yağmura yeni emzik dedim arkadaşa. emdi benimki gidene kadar emziği.


onunla da kalmadı.annesi bebeği yatırarak yemek yedirdi.benimki ağlıyo yerde o da bişeyler yiyecekmiş.
bezini aldı,yiğitte bez istedi.almışım yanıma iyiki.bağladık..yürütecini getiri benimki içine sığmaya sığmaya bindi.bebek yiğitin oyuncağını aldı sesli bir arabaydı oyuncak.yok efendim o beniim  diye çemkirmeler.kızı sıkıştırmalar.bebek peluş bebeği ağzına sokuyor.benimkid aynısını yapıyor.bebekten bebek kesildi..
şöyle bir düşündüm.bidaha bebeğim olsa bu beni deli ötesi eder.bir yardımcısız yeni bir bebek fikri ,,yiğit tekrar bebek olacağı için imkazsız gibi geldi bana..insan çıldırır bu sefer.


bez işinden de bahsedeyim azıcık..geçen ay tamamen beze geçmiştik.idrar tahlili yaptırdım bişey çıkmadı.yani bir enfeksiyon yok.ve ben bu 3-4 gündür hiç bez bağlamıyorum.çiş gelince söyle diyorum.gelip söylüyor.bez bağlayınca da söylemiyor.beze yapıyor..delüüüü...


velhasıl bu çocuk işi acaip zor bir iş yahuu..o hiçbişeyden eksik kalmasın diye ben kafayı üşüteceğim yakında.bitane daha yapıp hepten bakırköylük mü olayım yani..
bugün bir arkadaşım aradı.korunmayı bırakmışlar ikincisi için.o da beni ikna etmeye çalışıyor.kesinlikle çalışma,ikinciyi yap diye.allahım yaa.sana geliyorum.

kilo almamın sevgili sebepleri

ee ben kaç zamandır diyorum ,kilo aldım diye niye ??sebebi bunlar..

geçen hafta yiğit tuzlu kuyabe diyor başka bişey demiyor.pastaneye gidiyoruz.alıyoruz.e yetişemiyoruz..bide çok yağlı olduğu için yedirmek istemiyorum..kendim yapıvereyim dedim..bildiğiniz tuzlu kuru pasta..şükür bu bitti başka istemedi..

 sabahları adam kahvaltıda değişik şeyler istiyor hergün. bende dolapta ne varsa değerlendireyim dedim.yufkayla tava böreği.içinde ıspanak,bol soğan ve lor peyniri ve kıyma var.eşim yedi.yiğit hayatta sokmaz ağzına börek türü..

aynı gün öğleden sonra misafirim vardı.pırasa ve ıspanakla içini hazırladığım fırında yaptığım börek bu da..tarifi yok.uydurdum genel bişey..valla 2 kişi geldiler.yetmedi bu börek çok beğenildi.

 ne zamandır ekmek makinesi diye eşimin kafasını yiyorum.nisan 1 evlilik yıldönümümüz.alacaktı.gerek kalmadı.başka bişey isteyebilirim:))

marketten aldığımız ekmeklerin içi hamur.hijyen konusuda malum.uno ekmek alıyoruz.saklaması zor.

birde annem kendi ürettiği mısır unlarından getirdi bolca.değerlensin diye normal un ve mısır unundan bu ekmek çıktı.yiğite bu ekmekten yedircem bundan sonra.üstelik içinde 2 köy yumurtası ve süt var..pek sevmese de ekmek adına bunu yiyor artıkın.

ekmek yapma makinesine de gerek kalmadı ya hem kalabalık.en çok ona seviniyorum....

 yine aynı tarifle içinde mısır unu yok sadece.pişi yaptım.çocuk hergün karışım yemekten öğürecek yakında.portakal suyuyla 2 pişi ..kahvaltı öğünü tamamdır.

canınız çekmesin diyeyim şimdiden...e bende kiloları boşunamı alıyorum.eşim de bunları ye ye sonra diyetisyene gitcem de ,spor salonuna gitcem de diye bana söylenir:(((üüüü

bizim pazarımız SALI olur.....

bugün eşim izinli..ve dün gece bana sabah sizi denize götüreyim dedi.yiğit denize taş atmaya bayılırya hani.bende tamam dedim öylesine..sabah bişey dürttü beni ve erkenden kalktım yiğite kahvaltı yaptırdım ve bize hazırlamak için sıvadım kolları.tabakları koyarken eşimin geceki söylediği aklıma geldi ve kahvaltılıkları saklama kaplarına koydum.çayı termosa koydum.çocuğu giydirdim kendim hazırlandım ve dikildim adamın karşısına..saat 9:30 da:)) hayır diyemedi tabi..

evde olsa sabah patates-omlet filan isterdi izinli gününde ama açık alanda ne olsa yiyecekti sevgili eşim..

 yiğit tosunu hemen sahile girer girmez eline hatta kucağına taşları topladı.oğlum denizin tam kenarında da var taş burdan alma dediysem de bir kucak taşla sahile indik.hemen koyuldu işe:))

 poz verdi.bol bol..anne düşeceem dedi.bende ay düşme diye tedirgin oldum.yalancıktan:))

 denizde yüzenler vardı..hatta bir amca dibimizden geçti de yiğit alık alık baktı adama.anne bak adam diye fısıldayarak gösterdi.çok acaip geldi denize gitmesi adamın.unutmuş garibim geçen seneyi..

babası bacakları sıvayıp suya girince bendeee dedi ve girdi.su soğuktu biraz ama girsem alışırdım..hazırlıklı olsaydım girerdim çok büyük ihtimalle.o kadar sıcakti ki hava..yiğit bir ara anne ıcakk dedi.))

çalışma-ma- hayatı??????

geçen ay bir çocuk daha yapmaya karar vermiştim.ama soru işaretleriyle dolu bir karardı bu...çok istiyorum bir bebek sahibi daha olayım ama....

yiğit zor bir bebekti.halada öyle.tamam başa çıkabiliyorum artık.bundan sonraki ne kadar zor olursa olsun başa çıkarım diyorum.yeni sorunlar gelebilir.kalıcı sağlık sorunu olmasında ne gelirse önüme aşarım ...ama larım çok.
önce maddi sorunlar var.ilki kadar gideri olmaz belki de ....bir de benim psikolojim var.yeter derecede kilo aldım.veremiyorum da.evde oldukça yemek yaptıkça yiyorum ve vermek içinde en ufak çabam yok.hırslarımı kaybettim..
bana gelen arkadaşlarım şaşırıp kalıyorlar bu halime..eskiden böyle değildin.çok sıkılmışsın.gibi cümleler dönüp duruyor kafamda-etrafımda.eğer bitane daha bebek yaparsam biraz daha psikolojim bozulacak mı acaba...
görmüş geçirmiş bir abla var sık görüştüğümüz.bana sık sık öğütler verir..
''bak anneliğini çok taktir ediyorum.nasıl uğraşıp didindiğini görüyorum fakat kendin için hiçbişey yapmıyor olmanda canımı sıkıyor der..bende yıllarca böyle yaşadım ama kazanımlarıma baktığımda sadece çocuklar var.benden hiç eser kalmadı der.geç olmadan tektar çalışma hayatına tutun der..bende illaki ikinci çocuk deyip diretiyordum.taki bugüne kadar..

çok yakın bir arkadaşım aradı.o da hamile şuan 8 aylık..eşi de çok yakından tanıdığımız biri..burda turizm mevsimi açılıyor.ve iş teklifinde bulunmuş eşi..maaşı fena değil.yapacağım işi ise çok iyi biliyorum.hiç zorlanmadan hatta fazlasıyla hakkını vererek yapacağım eski işim...
gel görki içime bir ateş düştü.yiğiti nasıl bırakacağım başka ellere...kreşe gönderebilirmiyim..annem uzun süre gelemez..nasıl yaparım.sabah çok erken gidiceğim.akşam vakitli evde olacağım fakat..
işte üzülüyorum.kabul edip etmemek benim elimde de korkularım başladı daha görüşmeye gitmeden...

hamile arkadaşım doğduktan sonra hemen işe başlayacağım diyor..nasıl ben bakmalıyım büyütmeliyim,  ben besleyip her halini görmeliyim demiyor bilmiyorum..annelik kıyaslanabilir bişeymi.
derecelimi???
sevgi seviyesi mi var..???

para kazanmaya başlayınca benimde içimdeki endişeler azalırmı???
nice çalışan anneler var..nasıl hissediyorlar şimdiye kadar hiç araşatırmadım merak etmedim...

bana bir al atın hanımlar..nasıl hisstmeliyim..çalışmalımıyım..kararsızlıklar içindeyim...

şükürler olsun!!!!

başıktaki gibi ilk herşey için şükrediyorum bu aralar...nelerle karşılaştım bu aralar.birazda ondan şükrediyorum galiba....

önce hafta sonu annemle babam geldi.yiğite bisiklet almışlar.hemde istediğim boy.sürpriz.yiğite 3 yaş hediyesini önceden aldık yani:))yiğit bayıldı .ben ondan çok bayıldım.tepesinden inmiyor..gören aa nasıl biniyor bu bücür buna diyor ama e benim bücür haşarat bücür napayım..

iyi şeyler içinde kötü şeyler içinde şükürler olsun ilk başta....

bugün olan bişeyi yazmak istedim.çünkü içim çok doldu...
yiğit bisiklete biniyor sitede.yan siteden bir tanıdık-merhabalaştığımız bir arkadaş aradı.napıyosunuz diye.aşağıdayız diyince onlarda geldi..yiğitten 2 ay büyük oğlu var..çocuklar pek ısınamıyorlardı-daha doğrusu yiğit biraz baskın çıkıyor ve sürekli huzursuzluk olunca pek görüşmüyorduk...
neyse bu sefer anlaştılarda bizde sohbet etme fırsatı yakaladık kadınla...onun hayatını anlatmış olacağım biraz ama.çok etkileyici..şükür demem için-şikayet etmemem için kocaman bir sebep....

maddi olarak durumları çok çok iyi.evleri kendilerinin ve ben bişey vermek için kapıdan uğramıştım evine.çok güzel bir evi var.bir kaç tane araba ve işlettikleri araçlar var.yani maddi olarak üst düzeydeler.
kayınvaldeside aynı sitede fakat evleri ayrı.gelgelelim kendi evlerinde oturmuyorlar hatta kendi evlerinde yatmıyorlar.yemekleri ortak.kayınpederi ölmüş.kayınvaldesi genç denecek yaşta.50 yaşına gelmemiş henüz..ve çok çok baskın-diktatör..kızı durmadan tersliyor.kendi çocuğuna lafı eçmiyor kızın.çocuğun ne yiyeceğine-ne giyeceğine kayınvaldesi karar veriyor.hatta kızın evinde koltuğunun nerde duracağına bile kayınvaldesi karar veriyor.sürekli tersliyor.hizmetlisine bile bu kadar sert emir veremez heralde insan.(kendim gördüm bir defasında)
kız bidaha çocuk yapmak istiyor.maddi durumları iyi ve de tek çocuk istemiyor-çalışma şansı yok.ve buna bile kayınvaldesi karışıyor ..bebek olursa seni boşatırım diyor kıza...

işte her karşılaşmamızda bunları anlatıyordu kısacık sohbetimizde.1-2 aydan beri görmemiştim.bugün sabah gördüğümde şok yaşadım.kız 48 kiloya inmiş.öyle zayıflamışki tanıyamayacaktım az kalsın...gülüştük aa nasıl zayıfladın diye..sen gel 1 hafta bizde kal sen benden daha çok zayıflarsın dedi. gülüştük..

bir ara bana senin eşin içki içermi filan diye sordu..niyeki diye soramadan meğer kendi başından geçeni anlatmak için olduğunu anladım ve dinledim...
eşi çok  içiyormuş ve de içince dövüyormuş kızı..hatta geçen gazinodan eve sabah 6 da geldi ve beni tekmeleyerek dövdü dedi.önce atıyormu acaba dedim ama dayaktan sonra kendi çektiği bir resmini gösterdi.yüzü gözü mosmor..yemeği geç hazırladığı için dövmüş bikeresinde.öyle hafif değil tekmelerle girişiyormuş.kocasıda zebellah gibi bir adam görseniz.1.90 boyu var..ya inanamadım...kaynı da aynı evde.görmedimi kaynın vururken dedim.karşılarındaymış ve hiç karışmamış..dayaktan sonra kızın karşısına geçip yemek yemişler eşiyle birlikte ve kaynı kakılmışa benzemişsin demiş bide kıza....
anlatmakla bitmez bu hikaye.....

yani ne yazsam düşündüklerimle ilgili bilemiyorum..bu ne kadar acı ...
biz kendi yağımızla kavrulan bir aileyiz..maddi olarak normal kategorisindeyiz..zaten böyle olupta durumumuz onlar kadar iyi olacağına hiç olmasın daha iyi..en katlanamayacağım şeyse kayınvaldeyle bir hayat olurdu heralde..helede o kız gibi durmadan terslenmek-dayak ...
kıyaslama yapmak istemem ama insanın elinde olmuyor yapmamak..
ne çocuğuyla gerektiği gibi ilgilenebiliyor,ne kocasıyla yanlız kalıp bir sohbet edebiliyor,ne evini dilediği gibi dağıtıp-toplayabiliyor vsssssss.....
çocuğu sürekli zorla bişeyler yediriyorlar-kayınvaldesinin talimatıyla.  çocuk 18 yalıkken yürüdü.hala anne-baba diyor sadece .çiş eğitimine başlamayı düşünemiyor bile.seneye belki diyor.kendi ne zaman öğrenirseymiş..Kv talimatıyla.ve bu çocuk şu an 34 aylık.her çocuğun gelişimi aynı yada ileri olacak diye bişey yok tabiki ama hep kucakta tutuluyor çocuk,ağlatılmamaya çalışılıyor....
biz orda sohbet ederken kayınvaldesi kendi evinin balkonundan bize bakıyordu.daha doğrusu çocuğa bakıyor,ağlarsa kayınvaldem çok kızar,düşerse kızar diye dibinden ayrılmıyor,mızıldansa ağlama neolur diye yalvarıyor,,şımarıklıklarına katlanıyor,gerektiği gibi bir terbiye bile veremiyor.kadın balkondan bağırıyor gelsin yemek yedircem diye...off bana daral geldi...

bende burda sıkıntıdan patlıyorum.sabah kalkıp gerekirse eşime kahvaltı bile hazırlamadan dışarı çıkıp istediğim yere gidebiliyorum.çocuğum benim yanımda,nasıl istersem öyle yetiştiriyorum.evimi istediğim gibi dağıtıyorum,şunu yap diyen kimsem yok.eşim birkere demez ki annemleri niye aramıyosun?yemek yok?gel-git?
kocaman bir şükürler olsun diyorum.hayatta olduğum-sağlıklı olduğum-sevdiklerim yanımda olduğu için..hesap verecek kimsem olmadığı için.....