yavrumun 15 gün önce sol gözü kızarmaya başladı.bilgisayarla oynadığı için filan sandım.giderek kızardı.arkadaşının parmağı gözüne kaçtığında aldığım damlayı kullanmaya başladım ama nasıl? yiğit feryat figan damlattırmıyor.eli kolu tutuluyor öyle damlatılıyor.ağlamayla çıkıyordur zaten.göz giderek kötüleşti üstünde beyaz bir sıvı durdu kaldı.eşimin vakti yok doktora götürmeye.3 gün hiç görmedik adamı.hiç.
neyse dün dünya göz hastanesine gittik.çocuklara bakan doktor doluymuş.bugüne randevu aldık.birkaç gün öncede sağ gözüne geçti kızarıklık.1,5 yaşlarında da olmuştu aynısı.ben güneşten diyordum kendimce.hassas çocuk bu.(yaptıklarının yanında bir de bedeni hassas çok yaa.nasıl tezatlık bu)
neyse biz bir solukta girdik hastaneden.işlemi yaptırıp çıktık yukarı doktora.beklemeye başladık.allahım ne kadar rahat koltukları var öyle.ne kadar güzel temiz havası.beni bıraksalar akşama uyusam orda.(çocuksuz)
VEE başladı bizim yavrumuz gösteriye.yükses sesle şarkı başladı girişten.ses etmedik olabilirdi.sonra yavaştan aranmalar başladı.cam kenarındaki demirlere tırmanmaya başladı.düşse 3. kattayız yani.aynı camı yalamaya kalktı.ben ayağa kalkıp nazikçe hayır dedim.bağırarak kaçtı benden.babası gazeteye gömülmüştü o ara.ben sorularına cevap verirken bir anda hasta doldu o kat.ve yiğit te başladı 2. perdeye.sahpaların üstüne çıkmaya..hayır dedikçe kahkahalarla gülüyor.gel çantamda ne var deyip bişey anlatacağım yok.broşürleri yerlere atıyor yok yırtıyor.bunları yaparkende feci gürültü var.yani doktor işini yapsada kurtulsak diyor o an herkes.aynı benim gibi.görevli kızlar bakıyor.e uyarsalar bile yapacak bişey yok gerçekten.sert uyarınca daha fena olduğunu eşim dahi kestiremedi daha.
bu gibi hareketlerin daha niceleri olduktan sonra nihayet doktor içeri çağırdı.göz doktorundayız.birsürü ıvır zıvır aletli oda.hemen masaya saldırdı.kolunu tutacak ol kendini hepten yere salıyor ve asla laf dinlemiyor.bir ara babası sert çıktı dışarıda 'öküz müsün nesin sen baba'diyen feryadını hastane duydu.gülüşmeler de cabası.eşime baktım hiç gülmüyor.)
dışarıda sert çıkan babaya siniri geçmedi ya.doktorun odasında birinin kucağına oturması gerek.babasına ''sen defol'' buyurdu bir.doktor ''aa babaya öyle söylenmez ''demesine karşın''bir zılgıtta doktor yedi:).
kanmıyorda.
neyse resimler göstermeye başladı.araba,çiçek,ev.en küçüğünden büyüğüne hepsini bildi.tek göz kapadık onlarda da bildi.
başka aletlerle baktı sonrasında da.10 ar dk aralıklarla damla damlatılacak 3 defa.sonrasında 45 dk beklenecek.
allahım bu bize ve kendilerine yapılacak en kötü şeydi.ama henüz haberleri yoktu.
birinci damla damlatıldı tükürükler ve ağlamalar arasında.yavrum gerçekten sevmiyor bu damla işini.''damya istemiyommm'' içim acıyor.o arada sakinleşti biraz derken tuvalete götürdüm.çöp kutularına bayıldı yiğit.minik düğmesine basınca lank diye açılan kapalı bişey.ve açıp kapatmayla yarım saat uğraştık.bozmaya ramak kala oturduk.2. damla geldi.aynı işlem yine oldu.bu sefer de su sebilinden su doldurup içmece.herkese su ikram etti.eşim artık midesinde yer kalmayıncaya içti.
gitti gitti doldurdu..bu arada başka çocuklarda var bekleyen.hem bir değil iki değil.üç çocuklu insanlar.bir kıpırdasalarya ya.çakılmış şekilde hepsi oturuyor.ve kimsenin gözü ayrılmadan,kırpılmadan biz izleniyoruz.tv de luli açalım diye tutturuyor.
3. damladan sonra koptu zaten.eşimin sabrı taştı.kolunu sertçe tuttu ve biraz dur oğlum.gidicez az sonra demesiyle kendini yere attı ve 1 saat onun için ağladı.((hala küs bunun için biliyormusunuz))
aşağıda oyun salonu varmış.oraya gittik.oynadı biraz neyseki.ve BAM.kakası geldi.tuvalet ardık.klozet o kadar büyükki.zannedersin oraya yapanların poposunun çapı ikili koltuk kadar.ben çöktüm yanına ve ben seni tutarım tatlım.dedim.neyseki güvenir elimi sıkı sıkı tuttu hatta sarıldık ve oturmaya devam etti.ama ben öldüm bu arada.kokudan az kaldı ölüyordum.zaten altüst olan miden eridi sandım.artık bir midem kalmadı.kaçtı biyerlerime:)o satten beri bişey yiyemedim.
o da bitti.biraz daha peçete attık çöpe.yukarıdaki uslu çocuklarada geldi.oyun parkına.oynadılar.biri henüz 2 yaşında filan sürekli arıza çıkardı.ama nasıl arıza.kurban olunur onun arızasına.saniyesine biten arızalar.kadın bakmıyor bile çocuklara.yiğit azdırdı dakikasına tabi onlarıda.
ama yiğitin şöyle bişeyi varki,ne kadar huysuz olsun,arızanın kralı da olsa sevdiriyor kendini.büyük küçük hep bayılarak ayrılıyorlar birbirlerinden.yaptığı hallerin yanında herkes evet zor çocuk ama çok sevdik yiğiti diyerek ayrılıyoruz.
ha ben kabul ettim artık çocuğumu böyle.yanlış anlaşılmasın.ama ben hamileyim ve daha zorlanıyorum.bu yazıyı da unutmayayım diye yazıyorum.ileride göstereceğim kendisine.''ben anayım yavrım'' ''bak senin için ne hallere düşmüşüm'' diyeceğim:))))
sonra yukarı çıktık yine ve bekledik .aynı haller tekrarlandı.doktorun odasında babasının yaptığı şikayet edildi ve küslüğü devam.damlalar gözünü iki misli daha kızarttı ve -güneşe az çıksın.güneş gözlüğü taksın- dedi doktor.e sana verelim bu çocuğu da oyala o zaman diyesim geldi:)
burcu ne dedi doktor.aslan deyince güldü şöyle bir.e siz şimdi şikayet etmeyin sakın.18 yaşına gelince vah halinize dedi yaaa.delimidir nedir.ben daha seneyi düşünemezken adam 18 i düşün dedi yaa.ben kesin ya sabır taşı olurum o zamana.yada ölür giderim böyle devam edecekse.uslanır,nerde ne yapacağını giderek öğrenir diyeceğine.bak bak neler dedide beni kara kuyulara attı adam.
çıktık alnımızın akıyla.eşimle birbirimize baktık ve 1 yaş yaşlanmıştık.birbirimize çocuğumuzu şikayet edecek laf bulamadık.keşke biraz kolay çocuk olsaydı dedi eşim.sanki demin ölmek isteyen ben değilmişim gibi.böyle bizim çocuğumuz kabul edelim dedim.hahahah meth de edeim mat da:))çocuk benim değilmi.
giderken bütün hosteslere öpücük yolladı.doktora görüşürüz yine dedi.''çikoyata vaamı sende'' dedi.3 napolyonu kaptı.ışıklı kalemi verdi adam.güvenlik güzel bir bloknot verdi.allahım kovulmalık olduk ve hala böyle ayrılıyor...işte sevilen çocuk yiğit:))))şeytan tüyü var benim çocuğumda büyük ihtimal
bize sadece o saatleri aşacak sabır ver allahım.nihayetinde ona kızmadığım zaman bende kendimi iyi hissediyorum.o zaten demin o hareketleri yapan biri değilmiş gibi munis oluyor.alan veren memmun görünürken bize sadece sabırlı olmak kalıyor .bazı umursamaz insanları görünce hep takip ediyorum gözümle bişey kapabilirmiyim diye.kaptım tabi çoğu şey.annem babam sen ne olmuşsun diyor.kızmadan sabırla anlatıyorum.çok kızılacak şeyde bir gözümle oturtuyorum.araya giren bir parazit tüm günü mahfediyor.onlar tecrübesiz napalım....
