..bir gün daha

sanırım hergünümüzü yazacağım.maceradan maceraya atılıyoru çünkü.

dün akşam arkadaşım aradı yarın sana geleceğim diye.1,5 yaşında bir kızı var yiğiğin hiç sevmediği,bize her geldiğinde oyuncakları dağıtan,çok çığlık atan çok tatlı bir kız.ama yiğit sevmiyor.
sonra bir komşum aradı ben gelcem diye.

sabah kalktım ve hazırlık yaptım.annem varken gelen giden koymuyordu.ikramları o hazırlayıp veriyordu ve yiğit olmuyordu evde.allahım evin altı üstünde şuan.dahası onlar geldikten sonra minik durmadan kıpırdandı,doymak bilmedi..eşim öğlene kadar evde.ikramları ona hazırlattım.servisi bile yaptı sağolsun.sonra herkes çayını kendi aldı.
ama yiğiti zaptetmek zordu.küçük kızı iteledi durdu.oyuncaklarını vermedi.üstelik yiğitin dergilernden birini yırtınca kovuldular...
şu an uyuttum ikisinide.aslında benimde yatmam lazım ama kafam şişmiş durumda.burda kafa dağıtıyorum.evi bile toplamayacağım.

banyo yaptım 3. günün sonunda.yüzüm gözüm açıldı valla.eşim akşam gelince bana bakıp gülerek sarılıyor.içinden ne geçiriyor bilmiyorum ama..
sabah yiğiti alıp çıktı dışarı.1 saat gelmediler.ilaç gibi geldi..

sabah yiğit anne yarın okula gitmesemya dedi.niyee diye sesim yükseldi. çocuk daha sormaz heralde gitmeyeyim diye.  :))))

iki çocuklu olmak..

annem gitti:((
evet lale devri bitti sanırım.şu an yiğit yok babasının dışarıda banka işleri vardı ona takıldı gitti.evde tam bir gürültü canavarı.sanırım sesini duyurmaya çabalıyor.ben o gürültü yapınca bişey demeyim diye önce duymazdan geliyorum ama gürültünün boyutu Ayaz ı korkutunca mecbur uyarmak zorunda kalıyorum.yiğitin de tam istediği bu.üstelik hiç dinlemeden aynı gürültüye devam ediyor..

anneme yapılan şımarıklıklardı şimdiye kadar. annem gidince daha iyi olacak kesin..yada umutluyum öyle olmasından..
yiğiti yönetmek adına annemin gitmesi iyi olacak ama benim için tam bir fiyasko olacak annemin gitmesi.mutfaktan nefret ediyorum.sanırım bir süre yumurta,ve kahvaltılıklar arasında gidip geliriz.dolaba yemek yapıp bir iki gün yemek hiç tarzım olmadığından annemin gitmesi bana çok koyacak:(
gerçi burdan ısparta daki teyzemin yanına gitti.ordan belki tekrar gelir diye hayal ediyorum.ama aç tavuk kendini buğday ambarında görür misali bu durumum:)

yiğit tam kardeşini emzirmeye başlarınca ya onu kucaklıcam ,yada oyun onayalım diyor.kıskançlıkmı henüz anlamadığım davranışları var ama onunla ilgili bişeyden onu sorumlu tutumadı hiç.hep ilgili.nazik ona karşı.kardeşimi çok seviyorum deyip duruyor.

ben yiğiti emzirirken yiğit boşta kimi bulduysa benide sen kucakla diyor.kucaklıyoruz bizde.yavru annennedeyken bana geliyor.kedi gibi sürtünüyor.herzamanki ilgiden bişey eksilmedini görüncede uzaklaşıp rahatlıyor.
ben son zamanlarda karnımdan yere oturamıyordum.şimdi oturunca ahşap bloklarla çok güzel oyunlar kuruyoruz..bantlarla yuvalmaca oynuyoruz.fotoğraf mak.taktı bu ara birde.bolca resim çekiyor.

pazartesi okula gitmicem diye kıyamet koptu.göndermedik
salı gitti.
çarşamba gitti ama servise binerken bir çocuğa sinir olup deli gibi ağlayarak gitti .
perşembe çok mutlu gönderdim.ama 1 saat sonra okuldan öğretmeni arayıp hemen okula gelin yiğit kafasını masaya vurdu ceviz gibi şişti dedi.hemen babası apartopar gitti getirdi ki ne cevizi yumurtadan daha büyük ,mor ve üstü kanamış.buz tutturmamış.öğretmenini arayıp iyice sordum nasıl olmuş diye .araba sürerken oldu diyor.görememiş tam.biraz kızgın konuştum telde.uzunca konuştuk başka şeylerden de.allahım çocuk işleri ne kadar da zor dedim sonra.benim oğlum öyle hareketli ki okulda daha hareketli biliyorum.allah yardımcımız olsun ne deyim.
cuma sorunsuz gitti geldi.babası karşılayınca daha mutlu oldu.bütün akşam da bizi üzmedi.şükür.

annem yiğit doğduğunda 10. gün gitmişti.
ayaz da ise 12. günde gitti. şanslıyım dimi:)

09.03.2012.. yani 11. gün göbüşü düştü küçük oğlumun.tuzladık annemle.güzel bir banyo yaptı yavrum.öncesinde de bir defa yapmıştı.

iki çocuklu hayat bundan sonra başlıyor işte.bugün onları yanlzı uyuttum.benimde fena uykum vardı.önce miniği emzirdim gazını aldım.yatırdım.uyumamış bir halde.
sonra yiğitin yanına yatıp kitap okudum.bu arada minik vikvikledi.kalkıp baktım.yiğit uyuyunca minği uyumamış halde alıp yatağa geçtim.ağzına emmek istemediği emziği tıkıp uyutmaya çalıştım.kendim bayılmışım o ara.her 10 dk kalkıp emziği tıktım.minik benim yanımda diye uyanıklıkla uyur arası takıldı o bir saat.
ilk yanlız günümüz biraz zor geçti.yiğiti akşam yemeği için doyumak filan.gözüm biraz korkuyor açıkçası.anneme kızıyorum içten içe 12. günde gittiği için.daha banyosu filan var bu işin.off.ağlayasım bile var.zor tutuyorum kendimi.....

miniğim 10 günlük

doğuma gün sayarken 10 günlük oldu bile benim küçük oğlum..
doğum kilosu 3.180 gr.dı.ilk gün az emdiği için mamaya başladık.doğduğu gün 4 kez kaka yaptı velet:) sonrasındada devam etti bolca kaka yapması.sütüm tabi hemen gelmedi.humana filan fasafiso.normal zamanında geliyor süt.sezeryanda 3-4 günde geliyor yani..birincisinden de gördüğüme göre..
ayaz doğduğunun ertesi günü 3.020 gr a düştü ve emzirme ebesi telaşlandı 5 tane 50 mg lık şırıngalarla mama hazırladık ve onları 2 gün içinde tüketecektik.ben pek verme yanlısı olmasamda verdim.sütüm yoktu çünkü.ertesi günü hemen 3.030 gr oldu kuzu.vermediğine hatta 10 gr aldığına çok sevindi ebe.ben sevinemedim.ne bu böyle minicik gramlarlamı ilerleyeceğiz yahu...bunada şükür tabi.
cuma günü aile hekimliğine gittik.doktor muayene etti  ve sarılığı var dedi.topuk kanıda almadı.hemen dakikasına hastaneye gidip tahlil vermek istedik.doktorumuz vermeyin takip edelim dedi.dayanamayıp pazar günü acilden kan tahlili yaptırdık ve sınırda sonuç.bol emzirme ve takip..

salı günü topuk kanı aldırdık.çok ağladı yavrum.ve son kilo durumu 3.330 gr olmuş.yiğitin doğum kilosuna ulaşmış yani:)
bundan sonra iyi performans bekliyorum kuzumdan...

geleyim fasulyenin faydalarına.iki çocuklu olmak açıkçası zor.çok güzel ama zor.yiğit tekken ona yetişemediğimi söylüyordum ama şimdi hiç yetişemiyorum.allahtan henüz annem burda ve ben hiç mutfağa girmiyorum.yemek pişip önümüze geliyor.sofra toplanıyor,bulaşıklar yıkanıyor.mutfak her daim pırıl pırıl.annem gidinde kurtlanacağımdan eminim:)

nerde nasıl yatacağız diyordum.yiğitin odasını yatakhane gibi kullanıyoruz şimdilik.arıza çıkardı biraz.nerde benim oyuncalarım diye.onun yatağında ben yatıyorum sezeryan yerim çok acıyor çükü.birde kasılıyorum geceleri.yiğitle annem yerde yatak yaptılar.bebekte yatağında.her ıngaladığında annem kucaklıyor.10 dk ya kadar ben kalkıyor(du)m.şükür bugün itibari ile çok iyiyim.
gece altına yapan yiğiti ben soyuyorum,çişe ben kaldırıyorum.miniğe zamanında ben müdahale edebiliyorum.
göbeği hala düşmedi.bir düşse diye gözüne bakan annem göbeği düşünce kaçacak çünkü:)
allah kimseyi yanlız bırakmasın.böyle özel zamanlarda bakan birinin olması şart çünkü..

yiğitle ilgili şeyler yazmak istiyorum aslında ama sayfalar çıkacak diye korkuyorum..doğum sırasında onun için çok endişelendim.babasıyla kalamaz dedim.bal gibi de kaldı.ha kudurmuş baya ama babasına her saat başı telefon açıp sabırlı olmasını asla kızmamasını yoksa benim çok üzüleceğimi söyledim.gece uyanık olduğumdan arayıp çişe kaldırmasını,ne yediğini hep rapor aldım.sık sık yiğitle konuştum.ve yiğittin soğukkanlı bir çocuk olacağını anladım babası gibi.benim gibi takıntılı ve aşırı duygusal olmasından iyidir diye sevindim:)

birde ayrı kaldığımız 2 gece 3 gün boyunca onu çok özledim.hiçbir gece ayrı kalmadık.allah kimseyi yavrusundan ayırmasın yaa.ne kadar zor,sonucunda ortaya güzel bir iş çıkacaksa bile..yiğiti her düşünüşümde burnumun direği sızladı.nasıl bir duygu annelik diye düşünmeden edemedim::

eve geldiğimizde ise zor ayağa kalkıyor olmama rağmen onu kapıda karşıladım.yiğit bana şöyle bir bakıp hemen kardeşini görmeye fırladı odaya.karşılaşma anları çok güzeldi.gülümseyerek dokunmak istedi yiğit ayaz a:)
emzirme işlemi ise onu çok şaşırttı.ben anlattım açıklamalı.bende emmek istiyorum dedi ama benim yüzüme bakıp olumsuz karşılamadığımı görünce emmekten vazgeçti:)
kardeşinin pipisini görünce rahatladı,kakasını görünce o tuvalete yapamaz içine düşer poposu küçücük dedi kendi kendine:))
ağladığını görünce telaşlanıp bana haber veriyor her seferinde.
emziğini görünce emdi 1-2 saniye.biberonununda tadına baktı:(
eldivenini eline geçirdi:)

birde yiğit hastalandı yine.fena öksürüyor be burun akıntısı var.banada bulaştı.şükür bebekte bişey yok ama kokmuyor değilim.doktora götürdü babası  yiğiti.boğaz kulak temiz.ventolinin hapını kullanıyor.rahatladı biraz.

ben yiğite annecim kardeşinin yüzüne öksürme diyorum ya...
bu akşam ayaz ı hıçkırık tuttu.o hıçkırdıkça yiğit 2 m uzağında bana şikayet ediyor.
'' annee kardeşim yüzüme öksürüyor'' diye
bende'' ayazcım abinin yüzüne öksürme hasta olur '' diyorum.yiğit rahatlıyor..
allahım tiyatroya bak ya.yiğitte tiyatro yaptığının farkında ama hoşuna gidiyor.
off yazacak çok şey var.aklıma geldikçe karalayayım bari ben...

doğum

ayazım geldi hoşgeldi

kısaca bir doğum hikayesi geçmek istedim.etkisinden hala kurtulamadım ve çektiğim sıkıntıyı unutmamak adına kaleme almak istedim...

sabah 8:00de hastanedeydik.fakat sistem yoktu ve hasta girişi yaptıramadık.saat 10 da beklemekten sıkılınca doktor acilden giriş yaptırttırdı,doğumhaneye gittik.sadece sorular soracaktım çünkü bilgilendirme yapılmıyor.doğumhaneye girince hasta bakıcı tuttu beni hemen hazırlamaya başladı çünkü seni bekliyorlar dedi bana.bende annemi aradım kapıyı,yiğitle konuşacaktım,eşimle vedalaşacaktım hiçbirini yapamadım..

ama bunun yanında gayette pozitiftim çok neşeliydim,ve hiç heyecan,korku yoktu.niye olsun giricem ve bebeğimi koklayacaktım doğar doğmaz.ben hazırlandım ve yatağa yatırılıp bekleme odasına götürüldüm.tek başıma 1,5 saat orda bekledim ..yavaştan moralim bozulmaya başladı çünkü kimse hala beni bilgilendirmedi ve gelen giden olmadı.çok üşüdüm orda.

moralim bozuldukça bozuldu ve yiğiti çok özlediğimi düşünüp dahada moralimi bozup ağlamaya başladım oracıkta.yarım saat ağladım sessizce .belimdeki o ağrılar olmasa yataktan inip çıkacaktım ordan kolumda iğne,serumla.hasta bakıcı tesadüf geçerken beni ağlar görünce ne oldu dedi.konuşamadım.ailemi görmek istediğimi söyledim.hemen hazırlanma odasına tekrar götürdü beni çünkü yüzüm gözüm şişmişti ağlamaktan.hemen eşimi çağırdı,annem babam geldi yanıma.onlar beni teselli ettiler biraz.eşim çok panikledi.çok üzüldü .o kadar neşeli girince doğuma beni doğurmadan o halde görünce sinirlendi hastaneye.hemen gidelim dedi.başka biryerde doğum olsun dedi.köküne kadar sabırlı ben fevri davranamam hiçbir zaman beklemeyi devam ettirdim...

sonra hemşire gelip saat 12:00 oluyor bu saat beni doğuma alacaklarını söyledi. ve beni götürdü yine yatakta.o beklediğim saatlerde ameliyathaneyi  acil hastalar için kullandıkları açıklamasını yaptı beklememin sebebi için.neyse benim moralim yine yükseldi.geç olsun güç olmasın diye kendi kendimi teselli ediyordum durmadan..

doğum masasına çıktım.sipinal için iğne hazırlanıyordu.başımda ise beni getiren hemşire,ve sadece hasta bakıcı olduğunu anladığım bir erkek vardı.daha sonra bir kadın daha geldi onun da doktor olduğunu anladım.

üşümeye başladım ben,titremeye döndü sonra bu durumum.heyecanlandım sonra.oturma pozisyonuna geçirildim ve iğneyi batıracağını söyledi doktor.batırdı ve müthiş acıdı.ödem olduğunu konuştular ve neden bayılmayı tercih etmediğimi sordular.bende bunun benim ikinci gebeliğim olduğunu ve genel anesteziden kötü şekilde uyandığımı söyledim ve o sebeple 9 ay ünv.hastanesine  devam ettiğimi söyledim.

1,2,3,4,5 inci kez iğne batırdı ve her deneme hüsrandı. sonra artık sinirlendim ve niye yapamadıklarını sesimi yükselterek sordum ama sağlıklı bir cevap alamdım.arada bana yine sordular genel niye istemediğimi 2 denemeden sonra ben tamam artık çok acıdı dedim ve genel yapmalarını istedim.bu arada o hasta bakıcının kolunu morarttım.ağladım ve moralim yerle bir oldu.

genel yap dememi bekliyormuşçasına hemen kabul ettiler ve yatırdılar.hazırlamaya başladılar.ve sonrası malum.

yine genel anestezi sonrası kabusum başladı.uyanırken müthiş acılar.sayıklamalar...

kadın doğum servisine yatağa alınışım ,herşey battı bana o dakikalar.çalan telefonlar,cevaplarken sesli konuşanlar,yan yataktakinin öksürmesi,su sesi,herşey herşey..eşimin kucağında oğlumu gördüm ama bakasım bile gelmedi.

anlattım daha sonra olanları aileme eşim köpürdü...

neyseki ağrı kesicilerden sonra kendimi iyi hissetmeye başladım.

yavrumu kucağıma aldığımda kokusunu duyunca acılarım hafifledi,memeye yaklaştırınca emmeye hevesini bir kuzum olduğunu görünce daha da mutlu oldum ve kısa zamanda eski neşeme kavuştum..

yiğiti aradım biraz kendime gelince .sesini mutlu duyunca keyfim yerine geldi.

3.180 gr bir kuzu dünyaya getirdim.boyunu bilmiyorum.sanırım 50-51 gibi birşey,arada konuşmaları duydum gibi.doğum saati konusunda hiç fikrim yok .13:05 te bayılıyordum.13:30 a kadar olmuştur heralde.

sonuç içime dolan sevgi haksızlığa uğramışlık hissimi azalttı.

daha ünv.hastanesi ile ilgili sevmediğim çok şey oldu..mesela doğum yatakhanesinde bebeki hastalar ile kadın doğum ile ilgili yatan diğerleri aynı yerdeler.80 yaşındaki kanamalı ve başka hastalıkları olan kişilerle aynı odada kaldık.3 kişilik odadaydık.ama 8 kişilik yataklarda vardı.bebeklilerle ağır hastalar aynı odada kaldılar.erkekler istedikleri zaman ziyaretçilerdi.kapılar devamlı açıktı.hastalara yeterli ilginin gösterilmediğini düşünüyorum..daha neler neler.ama bunu başka zaman paylaşırım.

şu an iki çocuklu bir anne olmanın mutluluğunu taşıyorum..

yiğitin kardeşini gördüğündeki halini başka posta bırakıyorum.

ilk 2 çocuklu ve evde geçirdiğim gecemide başka posta bırakıyorum..

içimden geçen güzel duyguları da sonraya bırakıyorum..

bundan sonra bol maceralı bir ayşe ile karşınızda olacağım

şimdilik sevgiler

ben yarın doğuruyormuyum şimdi????

günler bitti.doğum yarın.geçen günlerde yiğit için oldukça tedirgindim eser kalmadı.baktım ki başlarının çaresine bakabilecekler yiğitle babası.
daha doğrusu yiğit gene hasta.boğazı kırmızı bir şekilde şişmiş halde.4 gün boyunca gece ve gündüz benim canıma okudu biraz gaddralaştım galiba ona karşı.
ayakkabılarını fırlatıyor içeri doğru,oyuncakları evin heryerine dağıtıyor,kağıt kırpıyor gezerken,dışarıda en ufak şeyde yerlerde debeleniyor,herşeye ağlıyor,gecenin 3 ünden kalkıp yemek yicem diyor,getirdiğini beğenmiyor...bu listeyi devam ettirsem sayfalarca çıkar..kısacası beni çok yordu 5 gündür bende onun ben yokken ne yapacağını daha az düşünmeye başladım:)

nedense kendimi fazla enerjik hissettim 3-5 gündür.cuma günü kendimi çarşıya attım,o kadar çok gezdim yürüdüm ki,antalyanın altını üstüne getirdim.keyif yaptım.son eksikleri tamamladım filan.eve dönerken annem aradı gelmiş:) bana sürpriz yapmış.bugün gelecekti normalde..
kadını geldiğine pişman ettik gerçi.yiğit huysuzluklarını hemen gösterdi,eziyet etti resmen kadına.ben kızınca annem daha şaşırdı.

misafir geldi,yiğit büyün oyuncakları salona yığdı,çocuğun üstüne çıktı,koltuk minderlerini ortaya yığdı,yiyecekleri bilerek yere attı,hatta üstünden geçti ve ne oldu? ben çıldırdım.daha bir sabırsız oldum 4 gün eziyetin sonunda...neyse neyse.napim benim çocuğumda böyle.şımarığın en önünde gideni..

yarın için pekte heyecanlı değilim..gerçek hissim şu ki yarın doğurmak istemiyorum.karnımdaki hareketlerini iyice sindiremedim.yarım kaldı bişeyler.hazır değilim sanki.kendimi tecrübeli hissetmiyorum,bişeyler eksik ama ne???

yiğit için dün de avm ye gittik.yemek yedik,oyun parkında baya vakit geçirdik.oyuncakçıdan çıkamadık..bişeyler aldık

beyefendi bu seti beğendi ve avm den bunu aldık önce..

sonra eve geldik ben nette dolanırken yapmak istediğim sürprizi unuttum ve bir koşu evden çıkıp çarşıya gittim.o sırada yiğitle annemle uyuyordu.gidip bu ahşap blok setini aldım oğluma.doğumdan sonra hastaneye gelirse vereceğim.gelmezse eve gelince veririm diye düşündüm.çok severek oynayacağından eminim..

bugün resimler çekilmek istiyordum ama hiç fırsatımız yok malesef.eşim çalışıyor.babam akşam gelecek.yiğit huysuz kralı.annam aşağı indirdi onu.ben yanlızım şu an evde.

aslında duygusal şeyler yazmam lazım.sonra düşününce neden böyle yapmadım şöyle olmadı diyeceğim.biliyorum ama yapamıyorum şu an.çok farklı duygularım.duygulu değilim desem daha uygun olur sanırım..

başlığı görünce heyecenlanıp duygu yüklü şeyler yazacağımı sanmış olabilir ama büyük çocuğunu şikayet eden ve yarın doğuruyorum ama hiç heyecen yok diye bir yazı okuyorlar ve kimsenin okuyası gelmiyordur eminim...

yatağı 3 gün önce kurduk,kıyafetlerini dolaba yerleştirmedim hala.silinip yerleştirilecek.hala yiğitin odasında bebek yatağı ve yiğitle eynı odadamı yatacağız emin değilim.salya sümük akıyor burnu yiğitin.banada bulaştırdı biraz tabi..

en basitinden şöyle ki.bizi acaip maceralı,bol itişip kakışmalı günler bekliyor.sizi de eğer ki okursanız bol maceralı yazılar bekliyor....

sağlıcakla kalın:))

küçük prens

ben isterim http://borabebek.blogspot.com/ bu kitabı:)

SON 3 GÜN

gözlerim buğulu görüyor.o kadar çok şiştim ki...
sanki bir iğne değse poff diye patlayacakmışım gibi hissediyorum .
ayaklarımı görmek istemiyorum,durduk yerde acıyorlar.ayağımın üstündeki deri çatlamış yaaa.işin komiği krem süremiyorum.karnımdan asla eğilemiyorum.
aynaya bakmak istemiyorum,yüzüm fana halde şiş..neyse neyse doğumdan sonra geçecek tabiki bunlar..
son günler dayanmalıyım..
sonucunda mükemmel bir iş çıkaracağımdan eminim çünkü:)))

birazdan kuaföre gidicem,saç ,baş,bakım işlerini halledicem.saçlarımı kestirip boyatacağım.belki ondan sonra aynaya bakınca kendimi daha iyi hissederim.:)

dün çok güzel bir gündü benim için.sevgili nurturia annelerim bana geldiler.
gelen gelemeyen herkese teşekür ederim,bu son duygulu günlerimde bana eşlik ettiğiniz için çok mutlu oldum.

betül,ilal ve tatlı kızı,deniz ve tatlı kızı,yasemin, esra ,feyzan ve yakışıklı oğlu,afet ve yakışıklı oğlu bana geldiler..güzel sohbetli saatler geçirdik..
hediyelerine bayıldık,oğlum gece kalkıp kalkıp hediyesine baktı:)
aa bende ilalcimin bana kendi elleriyle dikip getirdiği emzirme yastığını eşime anlata anlata bitiremedim hala ağzım kulaklarımda:))

 yiğitim hediyesini açarken

 bunlar ayak değil zaten

yastığım çok güzel ama değilmi:)