yiğitin kankası vardıya..Baran...onunla bir sarmalandılarki son zamanlarda sormayın gitsin..
kavgalarda oluyor.oyuncak kavgalarımız çoğaldı.eskiden ellerinde birer oyuncak olursa biri diğerine veriri,değişirlerdi.
şimdi diğerinin elinde ne varsa ,onun için bağırıyor,ağlıyor,kendini yere atıyor.
bizde özlemcimle elimizden gelen sakinliği gösterip arayı bulmaya çalışıyoruz.
zira o kavgalar hiç yaşanmıyormuş gibi 1 dk sonrada can ciğer kuzu sarması oluyorlar..
sarılıp üp üpp diye birbirlerini öpüp kokluyorlar.
dün gündüz parka hep aynı şeyleri aldık yanımıza,araba,tır tır, kovalara aynı,
hiç birini oynamayıp yerden buldukları bir taş için kavga ettiler,
daha doğrusu yiğit baranın elindeki taşı istiyor,yerden başka taş veriyorum yok illaki oymuş,çekiştiriyorlar taşı,
olmadı ağladı bir de yaa
taş için!!!!!!
akşamları kocişler evde olmadığı için,bir kase üzüm,4-5 mandalina kapıp iniyorz aşağı.site olduğu için güvenli ve de bol alan var.piknik masalarına oturup,hem sohbet ediyor hem çocukları eğliyoruz işte.
birbirlerindende ne çok şey öğreniyorlar şaşırıp kalıyoruz:))
dün akşam yine oturuyoruz,kocaman bir kurt gördük.
toplaştık başına ve kıvrılışını izledik,arada elleme çabaları da oldu,
olmaz,pis,uf olur diye elletmezken...
baran yanlışlıkla üstüne bastı ve kurdun içi dışına çıktı.(üff iğrencim)
bizimkiler çok şaşırdılar.
kurdu aradılar,
hiç ölmekle ilgili bişey söylememiştim yiğite.
anlatmak istememiştim henüz böyle bir konuyu.
ve kurt öldü dedi arkadaşım.
_yiğit: hıı???
sonra anne turt öldüü..diye geldi,bi benim yanıma ,bi mefta kurdun yanına...
sabah kaltı babasına anlattı.
çok etkilendi
üstüne ölen balığımızın yemini buldu çekmecede,
balığı hatırladı,aradı,
babası birde onun için öldü deyince,,
ölmek deyiminin yatmak hareket etmemek ,yada ortadan kaybolmak olduğunu düşünüyor şimdi .. kullanabilirim artık zor durumlarda:))







