20. haftayı bitirdim

yarı yarıya düşürdük gebeliği. 20. hafta da bitti.
artık karnım bariz çıktı.ve 2,5 kilo almışım net.boğazım fena halde açıldı.
hala bulgur pilavı,pirinç pilavı ve makarna yiyemiyorum.ama olsun.zaten lazım da değil.
onun yerine sabah 2 simitle yarım kilo peynir,domates-salatalık,100 zeytin ve sahanda 2 yumurta,bal  yiyebilirim ..işte bende kilo yapacak şeyler de bunlar.
çikolata yok,abur cubur zaten yemem.bisküvi tarzı yiyecekler midemi kaynatır oldum olası.e peki nerden kilo alıyorum diye düşününce bu kahvaltılıklar karşıma çıkıyor.
balık yemek istiyorum,ama yapacak birilerini de istiyorum.kendim yapınca birden iştahım kesiliyor.
eti oldum olası olsada yesem dememişimdir,ama bu kahvaltılıklar varya işte bana en büyük kilo sebepleri..
kısır yapıp 5 tabak yiyorum,yanına yine kahvaltılık,sahanda yumurta ise her öğün tüketebilieceğim bir şey..

birde arada fast food yiyorum.yiğitte hiç kola,fast food tüketmemiştim.ama bu yavruda normal hayatımdaki  gibi besleniyorum.yani çok dikkat etmeyerek.burger king işi soslar dan da yiyorum.sabahları süt içiyorum 1 bardak ve normal oranda su tüketiyorum.çok su içmiyorum yani.1,5 litreyi geçmiyordur.
yiğite hamileliğimde göbeğimde çatlak yok denecek kadar azdı.sadece yanlarda 1-2 bişeydi.ama 23 kilo almasam olarda olmayacaktı demekki:(((
bu gebeğimide ise 10 kilo fazlayla başladığım için göbeğimi ve bacak kısmını hep nemlendiriyorum ,inşallah yine az hasarla kapatabilirm:))
gerçi çok önemi yok bunların,güzel bir doğum olsun,bebek sağlıklı olsun gerisi kabul edilecek şeyler fakat hepsini düşünüyor işte insan:))


benim bu ikinci yavrunun hareketleri hissedemeyeceğim kadar az.o kadar ki yani,geçen hafta doktora gitmeyi düşündüm.tıkabasa bişeyler yediğim halde hareket etmedi.tam hazırlandım gideceğim hissettim hareketlerini.
doktorum ultrasona bakarken yiğitin kaç kilo doğduğunu sordu.3.300 gram doğmuştu.1-2 hafta önde gördü karnımdaki bebeğimi.iri olacağa benziyor dedi.hani daha küçükse ,kasları gelişmemişse ondan hissedemiyorum hareketlerini diyeceğim ama yok o da değilmiş.sonra aklıma şey geldi.şimdi zaten kilolu başladım hamileliğime.(10 kg fazlayla)  göbek çevrem önceki gebeliğime göre daha yağlı.o da olabilirmi de diyorum..belki de daha uslu,uykucu bir bebek olacak diyorum....nihayetinde gayet sağlıklı giden bir gebelik,hareketleri de geç hissedivereyim..

daha hiç bir alışveriş yapmadım.sonlara doğru uzun kollu bodyler filan alacağım.yeni 1-2 zıbın takımı ,1-2 penye battaniye,alt açma battaniyesi,yeni nevresim takımı filan.topu topu alacaklarım bu kadar.yiğit yaz bebeği olduğu için alttan çıtlı askılı body ve bebek beziyle geçirdi tüm minikliğini..fakat yeni yavru kışa gelecek.nasıl olacak bakalım.değişik tecrübe olacağı için heyecenlıyım..

geceleri dönerken rahatsız olmaya hafiften başladım.uyanınca yiğit üstünü açtımı acaba diye birden kalkmalarım vardı.şimdi aniden kalkınca kasığıma ağrı girince hatırlayıveriyorum hamile olduğumu da usturuplu kalkıyorum yataktan.şükür uykularım düzene girdi.hatta çok uyumaya başladım diyebilirim.yiğitle 21:00 de yatıp ara ara kalkarak sabaha kadar uyuyorum.iyice dinlenmiş olarak kalkıyorum.

yiğit ara ara gelip kardeşim büyümedimi anne demeye devam ediyor.büyümedi annem diyorum.daha var diyorum.karnımın büyüdüğünün farkında değil.bendeki fiziksel değişiklik o na gayet normal geliyor galiba.hala onu kucaklıyorum.kaldırıyorum.ben uyutuyorum mecbur onu.olası tekmelerden kendimi korumaya çalışarak.çünkü iyi tekmeleri vardır.

işte 20. haftanın özeti bunlar.ilerleyen haftalarda görüşmek üzere..

biraz daha kreş macerası

biraz daha kreşten haberler yazayım...

bu hafta pazartesi eğitime gittim yine.eşim bıraktı bizi.yiğit çantasını çeke çeke 'sende gel içeri'  dedi,sınıflara anne-babaların girmesi yasak,akşam evde görüşürüz dedim ve  kapıdan bıraktım ,problemsiz gitti sınıfına.çok hoşuma gitti.bende eğitime girdim onun arkasından.
sonraki günler zorlamayla bindi sabah servise.dün ve bugün hiç ağlamadan bindiriyorum  ve harika bişeymiş.onu gönderdikten sonraki stres beni mahvediyordu..ağlarken ''bana seni seviyorum de anneeee'',demesinimi yoksa ''sarıl banaaa'' demesinimi anlatayım.:)

okulda yine Caner in ona vurduğunu söylüyor ama bende vurdum diyor.öğretmeniyle ne zamandır konuşmamıştık sınıftaki hallerinden.bugün aradım tam da caner in ailesiyle görüşmedelermiş.az sonra o beni aradı..
yine kavga işleri devam ediyormuş.hafta başı kötüydü diyor.bir gün çok uyumlu,öteki gün bambaşka hırçın diyor kadın.çözemiyor o da.
biraz şikayet eder gibi konuştu,bende de sabır kalmıyor bazen dedi..
bende daha çok küçükler olabilir böyle şeyler diye yaklaştım bu sefer..ve hemen çark etti.tabi canım filan dedi.zamana bırakalım dedim.baktı netim o da alttan alıverdi hemen.
ayrıca 'belliki yiğite emek verilmiş,kendini ifadesi,olaylara yaklaşımı,eğitime ilgisi çok dedi.ama bu hırçınlık ve takıntıları da haledilek bişey dedi arkasından...

öğretmeni asıl arama sebebim'' yiğit dün gece sayıklayarak,ağlayarak uyandı hep.yanında yatmak zorunda kaldım.okulla ilgili sayıkladı durdu.gündüz olan olayları hatırlıyor galiba..
tutuldu her tarafım.göbekte büyüdükçe sığamıyoruz artık tek kişilik yatağa.sabah ağrılarla uyandım.
ama uyanınca herşey güzeldi.hiç terslenmedi yiğit.sütünü içti.6-7 bebe bisküvisi yedi .caillou seyretti 5 dk ve gönderdim.

kitap okuyorlarmış ve yiğit hepsini biliyormuş,kendini çok ifade ettiğini söyledi,huysuzluklarının yanında kendini öyle iyi anlatıyormuş ki karşılıksız bırakamıyormuş öğretmen ve diğer yardımcılar.
yardımcı kadınların bile bir seslenmeden,sevmeden geçemediklerini söylüyor öğretmen.
serviste de neşe kaynağıymış.en gürültücü,hemen kendini farkettiren bir çocuk fakat uyumlu da.tersleyen tüküren ama bir o kadar da sevilen çocuk..nasıl hepsini başarıyor bilmem.
servis şöförü ve hostes 'yiğit uykumuzu açıyor valla,bizi çok güldürüyor,eğlenerek gidiyoruz diyor''.valla benim çocuktan mı bahsediyorlar diye düşünüyorum bazen..herkese annemin karnında kardeşim var.ama uyuyor,büyümedi daha diyormuş:))

cumartesilerimiz güzel geçiyor ,ama pazar mutlaka bir arıza çıkarıyor.devamlı evdeyken neler yapıyormuşuz unuttum ben.nasıl başa çıkıyormuşum diyorum.tevekkeli değil depresyon aşamasına gelmem zaten.
eşimin olduğu gün kabusum.sürekli bağıran evin içinde koşturan bir çocuk oluyor.eşyaları yere atabiliyor,yemek yemiyor,abur cubur yemek istiyor.
babası da bunu hiç anlamıyor.hep ikisinin arasında köprü olmak zorunda kalıyorum.çok yoruluyorum.eşim vurdu kırdı filim izlemek isterken yiğit çizgifilm açalım diyor.ikiside birbirine kafa tutuyor.
ben arayı tv yi kapatıp oyun oynayalım demekte buluyorum.yiğit uyuyor eşip oflayıp pufluyor.yada ikisini dışarı gönderiyorum.yoksa bende çıldırma noktasına geliyorum.

bugünlerde bolca meraklı minik kartları oynuyoruz.yada suluboya..
dedesi yeni 3 tane iş makinesi oyuncağı aldı.elinden düşmüyor,gece karnıma battıda yataktan çıkardım.senmisin çıkaran..feryat figan geri aldık koynumuza ..

bizden haberler böyle..

canım gitti..

duygusallığın tavan yaptığı şu dönemimde hiçbir maddenin önemsizliğini bir kez daha anlamış bulunuyorum.

17.10.2011 de kardeşim,canım,herşeyim maldiv adalarına gitti çalışmak için.
aslında iyi de yaptı,kariyer yapsın,yurtdışına gitsin gezsin görsün.ama kalbime geçiremedim işte hala..canım gitti,canımdan can gitti..
önce koskocaman bir valiz hazırladı,hala alamadıkları ,sığdıramadıkları vardı.sonra vazgeçti,havası nasıl olsa hep yazmış,minik bir valize doldurdu eşyalarını,laptopunu,fotoğraf mak. aldı yanına.
o kadar takısı,kremleri,kıyafetleri,ayakkabıları herşeyleri kaldı,3-5 şort,3-5 tişört le gidiverdi.
hayat herşeyin güzelini versin güzel gözlüme,,..
 maldivler çok güzelmiş,hele gideceği otel muhteşem...kısacası 1 yıl görüşemeyeceğiz ve onu şimdiden özledim..sanki kardeşimde benim çocuğummuş gibi hissederdim hep.6 yaş küçük benden ve bebekken ben bakardım ona.sanki yiğit gitti uzak biryere ve ben o kadar buruk kaldım geride...
hala odasını toplamadım.yatağını bozmadım,çıkardığı kıyafetleri aynı yerinde,tokaları banyoda,kaldırmaya toplamaya bir türlü içim elvermiyor..dün sabahın köründe çıktım evden ve akşam geldim.aklımda durmasın diye..
gideceği günün gecesinde yiğite kitap okudu,yiğit yarında bunu oku dedi ona.ve ben muslukları açıvermiştim.

öğlen taksiye bindirip gönderdik eşimle.eşim işe gidiyordu ve havaalanı bize uzak,geri gelmem çok zor ve aynı anda fırtına ve yağmur başlamıştı.yani gidemedim yolcu etmeye..
hiç gitme diyeceğimi düşünmezdim,gitme dedim ona,ben bu hormonlarımla ne edicem..gitti eşimle eve geldik ve o gün hiç konuşmadım.dudaklarım titredi durdu,gözlerim kızarığı hiç geçmedi...
inşallah hayırlısı olur onun için bu uzak kalmamız..



17.10.2011-13:00



bebeğe isim sorunsalı

ne zamandır bu konuyla ilgili bir yazı yazmak istiyordum kısmet bugüneymiş...

şimdi eşimle yeni nişanlıyız eşimin evine gittik(ayrı şehirlerdeyiz). otururken kv çocuk olursa benim adım konulacak deyiverdi.
bende çok toyum.22 yaşında çılgın mı çılgın .eşim o zaman fena aşık bana.üstüme titriyor.
annesine ne diyorsun gibi baktı.kv de de benden cevap bekliyor.bende daha çok erken anne bunlar için dedim.
10 torunu var o gün itibariyle ve hepsi kız.birtanesinin adı da kendi adı değil.ben sordum senin adını koyan olmadımı hepsi kız dedim.bilmediğimden soruyorum.daha tanımadıklarımda var aralarında.hepsi ayrı memleketlerde.yada unutuyorum isimlerini kızların.neyse koymamışlar adını suratı düştü bu konuda.
sonra sen koymazsan zaten oğlum koyar benim adımı dedi.ben nişanlıma baktım.valla arada kaldı .tv seyrediyor.bizi duymuyor bile.bende duymazdan geleceğim ama adımla hitap edip edip aynı konu üstünde dönüyor kv.
ben antalya ya gelince unutamadım bu konuyu.daha tanımıyorum doğru düzgün ailelerini.anasının ağzına bakan bi adam mı diye tartıp duruyorum.annesi bize ,herşeye karışacakmı diye kurup duruyorum.
neyse evlendik biz 8-9 ay sonra.düğünden sonra yine gittik onlara ve aynı konu yine döndü.ben tanıyorum ya artık herkesi senin adını niye koymadılarki dedim. sen talep etmedinmi??
ettim de herkes bildiğini yaptı dedi.hatta bana sormadılar bile dedi.
bende beni safça gördün sen de heralde dedim.:))güldük hepimiz..kv de dahil:))

kv ile aram hiç kötü olmadı.sağolsun iyidir.zaten iki elin parmağını geçmez görüştüğümüz 6 yıl içinde.ama her gördüğünde de üzecek bişeyler yapar.pat diye laflar söyler.kıracağını,üzeceğini düşünmez laflarının.bende az değilim hiç altında kalmam laflarının.ama yinede kırılıp,küsme olmaz.hele oğluna ne o beni söyle ne de ben onu.telefonda saygı içinde konuşur kapatırız.

yiğitin erkek olacağını duyduğunda hemen adı ali olacak dedi tabiki.11 inci torun geliyor ,ilk erkek.tabi ben itiraz etmedim isimde.ama yiğit ismi de benim uzun zamandan beri sevdiğim isim olunca eşimde bana itiraz etmedi.ikisini birlikte koyduk.
offf ne laflar etti.yiğitin doğumunda gelen her misafire ali olacaktı ismi de ayşe g..tüne yiğiti taktı filan diye.oysa ali için  eşim olmasa da olur bile dedi de bende babasını kırmak istemedim.ben ikisini birlikte koyalım dedim.böyle dediğimi de eşim annesine söyledi ama inanası gelmedi kayınvaldenin.

şimdi hamile olduğumu duyunca bana ne hayırlı olsun evladım dedi.ne bişey.hiç lafı açılmadı şimdiye kadar.4.5 aylık hamileyim daha bununla ilgili konuşmadık yani kv ile.ama oğluna soruyor hep.bulantılarıma üzülüyor filan.ama bana bişey denmiyor nedense.

eşimle biz hep konuşuruz.kız olursa asla anne baba adı olmaz demiştim hamile kalmadan önce.öyle de olacaktı ama eşim anneciğine ezik kalabilirdi.zira annesinin fikrini biliyor.sülaledeki son doğurgan kadın benim ve kız olurda ya adını koymazsak onun adı konulmadan ölürse filan halimiz nice olur:)  çok önemli bir adı varya kv nin.konulmazsa gözü açık giderdi valla.

bebeğin cinsiyetinin erkek olduğunu öğrenince(dün öğrenmiş) hemen aradı beni tebrik etti.erkek olacakmış dedi.çok sevinmiş filan.bu ne sevgi böcüklüğü anlamadım bende. 4.5 aydır nerdeydin sen .onu da babanın adı koyarsın artık dedi.bakalım daha düşünmedik dedim.ama babanın adı yakışıyor dedi.allahım ya bikere de karışma.

aslında karışır ama diretmez.dilinin ucunda bütün sözleri.planlanmış düşünülerek söylenmiş şeyler değil.lafı söyleyip unutanlardan.öyle bir kadın olduğunu evliliğim içinde anladığımdan bir tehlikesi olmadığından bakalım deyip geçiştiriyorum hep.eşim zamnanında böyle yaptığında beni oyalıyormu acaba annesinin dediğini yapacakta diyordum.çok karışacak bize heralde diyordum ama hiç öyle olmadı.şükür.
bir isim konusu da böylece bitti.kız olsaydı bebek kavga çıkacaktı heralde.kv nin şekeri çıkacaktı.üzüntüden hasta olacaktı filan.neyseki kurtuldu hasta olmaktan :)))

bu arada benim babamda isminin konulmasını ister.biz iki kız kardeşiz .kardeşim daha bekar.
babamın adı da dedesinin adı.ama babam benim adımı koy demez.istediğini ben bilirim içinden.
soyu devam ettirmek adına mı böyle düşünüyorlar bilmem.ama soy böylemi devam ettirilir.ya da soyun devam etmese ne olur.kraliyet soyundan sanki:))))
gerçekten anlayamıyorum isminin konulmasını isteyenleri..senin adın olsa ne olur olmasa ne olur.çokmu beğeniyorsun adını.çok mu önemli hissediyorsun kendini.bebeğime senin adınla seslenmem hoşuna mı gidecek.ne yani.??kızıyorum da.sen yaşadın ve gidiyorsun.benim çocuğumun adı niye senin adın olsun ki.üstelik diretenlere yada isim koymada hak iddia edenleri dövesim geliyor.

annesi bilir bence çocuğuna en iyi ismi.hatta herşeyi.9 ay karnında taşı,bulantılar,kilolar,emzirme,hastalandığında perişan ol,doydumu,açmı kaldı,şu besini almazsa ne olur diye diye beynin patlasın.taa uzaktan biri hak iddia etsin üstünde.

hamileliğin etkisi mi bilmiyorum ama bazen bir çocuğun sadece anneye ait olduğunu düşündüğüm oluyor.bizim babamız pek ilgili olmadığından mıdır nedir bu konularla zamansızlığı yüzünden ben bu konuda böyle düşünüyorum.gerçekten onların yapabileceği şeylerde sınırlı.isteselerde bazı şeyleri illaki anne yapabilir.
durum böyle olunca bir anne çocuğuyla ilgili ne söylüyorsa öyle olmalı.

örnek vereyim hemen.yiğiti bu sabah kaldırdım.üstünü giydirdim.1000 tane soru arasında.gitmicemler arasında.sende geller arasında.çişini yaptırdım.süt ısıttım bebe bisküvisi ile yedirdim.çantasını hazırladım ve çıktık kapıdan.asansörde ağlamasına ben eşlik ettim.bin laf anlatarak servise bindirdim.arkasından düşünceler içinde kalan bendim.acaba ne yapıyor diye düşünen bendim.
ve eşim uyuyor.hiç sesimizi duymamıştır eminim.

bizden haberler.

valla problemimiz bitmiyor.
cuma günü konuştuk gene öğretmeniyle.of çekerek başladı kadın lafa.belki her veliye laf anlatmaktan bıktığından,belki yiğiti bana şikayet etmekten,belki aynı lafları hergün çok defa  konuştuğundan.ama neyse ne.of çekerek başlamasından hiç hoşlanmadım.
neler yapıyor devma mı dedim yiğitin huysuz davranışlarına.evet dedi.

*uyku öncesi problem çıkarmış.yatağı sevmiyor biliyorum.
*biri bir bir ilgi gösterilsin istiyor kadının anlattıklarından ve çocuğumu tanıdığımdan bunu çıkardım.
*caner bana vurdu ceza vermeyecekmisin diye soruyormuş ara ara.çünkü yiğitin burnunun üstü açılmış baya.canını çok yakmış.ve hiçbişey de dememiş çocuğa emel hanım.öyle dedi kendisi.yiğit buna içerlemiş.zaten takıyor son zamanlarda bazı şeylere.

bende biraz yiğitin sırtını sıvazlamasını sadece gün içinde enerjisinin düştüğünü,canının yandığını kabullenemediğini söyledim.
emel hanımda her probleminde yanındaymış gibi görünemem dedi.bazen olmayacak şeyleri anlaması lazım dedi.hep onaylamak olmazmış yani.bencilliğe iter dedi.

bende hafta sonu yiğiti takip etmeye karar verdim.başka çocuklara nasıl davranacak , bize nasıl davranacak,olaylar karşısında nasıl.....

dün,bugün baktım ki yiğit aynı yiğit.olumsuzluk karşısında hemen tepki veren,hakkı olduğu düşündüğü şeyleri sonuna kadar savunmaya çalışan,ve asla pes etmeyen bir çocuk.hakkını savunurkende yerine göre kavgacı,ısrarcı,gürültücü ....

anladımki bu onun karakteri.yapacak çok çok fazla bişey yok.bol sabır gösterilecek ve yanlışları da konuşarak ve zamanla giderilecek.
(parkta 2 erkek kardeşe karşı komşunun 1 yaşındaki kızını savunuyor,topunun peşinde uzak mesafeye kadar kovaladı çocukları.ben yetemedim arkasından.asla vazgeçmedi.babasının yanına kaçtı çocuklar ve babaya bile kafa tuttu yiğit.yağmur un topunu versinler diye.
şimdi gülüyoruz bu davranışlara,ileride inşallah kendi farkına varır ve ortasını bulur bu davranışların.yoksa yandım ben hepten.....)

bugün aşağı sitede ikiz erkek kardeşlere sinir oldu.7 ay büyükler kendisinden.ve oldukça güçlü ve de kavgacılar.yiğitin pedallı arabasını arkasından haberi olmadan ittirdiler ve yiğit parladı tabi.git burdan dedi.çocuklar anlamadı ve ben yetişene kadar vurdular birbirlerine.yiğit konuşuyor niye ittirdin gibi bişeyler söyleyip yavaşça  ittirirken çocuk destekli vuruyor,üstelik iki kişiler.neyseki ben yetiştim.birde siniri yatışmıyor yiğitin.laflarıyla illaki yıldıracak güya onları ama onlar yiğit kadar konuşamıyorlar bile.ama iyi kavga edebiliyorlar iki oğlan olduklarından....
neyseki biriyle anlaştılar sonradan ama biri daha acar çıktı.annesi söyledi.o takar diye.yiğite gelip gelip sen gitsene,kardeşimle oynama gibi laflar dedi.yiğit hepten çıldırdı.yağmur altında oynadılar biraz.o çocuk defalarca düştü suyun içine de annesi dönüp bakmadı.dizi kanadı havuzun içinde de kadın götürmeye karar verdi eve.bana da sen çok narin yetiştiriyorsun diye laf söyledi kadın.tövbe tövbe.benki hiç öyle değilimdir ama  suya düşerse de  soğuk havada müdahale edeceğim tabi.ama kadına böyle söylemedim tabi.

neyse..zaten başka bir durumumuz var bugünlerde.yiğit yatağa çişini kaçırıyor.yatmadan yaptırıyorum çişini ama azıcık yapıyor.yattıktan en fazla 1 saat sonra göl şekilde kalkıyor.çişin içinde uyanmıyor bide.ben gidip kontrol ediyorum.ve boynunun altından ayakucuna kadar ıslak.sanırsın kovayla dökülmüş.öğlen uykusunda da gecede yapıyor.hatta gece 2 kere yaptığı bile oldu.benim uykularım düzeldi.uyku saatlerim uzadı.uyandıkça götüreyim diyorum ama geç kalmış oluyorum.
kendinden tamamen habersiz yaparken. yiğitin 12 saat bile yapmadığı olurdu ne oldu diyorum ben şimdi.
okuldan mı etkileniyor???
üşüttümü???
şu an saat 03:15 . ben çiş değiştirme ve yiğiti yıkama faslından sonra uykusu kaçmış durumdayım.
ne zormuş şu çocuk büyütmek.saldım çayıra yapsan belki daha az yıpranır insan ama yapamam ki.bu durumda bir tene daha geliyor.ve o da erkek olacak.x2 zor günler beni bekliyor:)

SALDIRGANLIK

SALDIRGANLIK
Saldırganlık küçük çocuklarda normal bir tepki biçimidir.Çocuğun güvenlik,mutluluk ya da başka bir gereksiniminin Şekil değiştirerek başka bir biçimde ortaya çıkmasıdır.Saldırganlığı kişisel bir yaralanmanın bir başka Şekilde sonuçlanması olarak tanımlayabiliriz.Bu yaralanma sonucunda çocuğun akranlarına vurması, ısırması, eşyaları fırlatması,tekmelemesi, tükürmesi ve zarar vermeyi amaçlayan tehditler Şeklinde sözel saldırılarda  bulunmasıdır.

Sürekli ve aşırı biçimde saldırgan olan çocuk sinirli, anlaşılmaz,   eyleme hazır ve aşırı geçimsizdir. İlişkileri gergin ve sürtüşmelidir. Hemen parlar ve kavgaya hazırdır. Durmadan kuralları çiğner ve ceza görür. Bu çocuklar cezadan etkilenmez ya da  kısa süreli etkilenmiş gibi görünürler. Olağan anlaşmazlıkları bile bilek gücüyle çözmeye çalışırlar.Tepkileri ölçüsüz ve durumla orantısızdır. Öfkesini yenemez ve hep kendini haklı çıkarmaya çalışır. Bu çocuklar evde okulda sürekli sorun yaratırlar ve yetişkinlerle sürekli çatışma içindedirler. Genellikle erkek çocuklar daha saldırgandırlar.

SALDIRGANLIĞIN NEDENLERI

1-Saldırgan davranışların ebeveynler tarafından ödüllendirilmesi. Geleneksel kültürün erkek çocuğun saldırganlığını onaylaması(Ör: parkta iki çocuk birbirini döver. Biri daha çok dayak yerse, annesinin çocuğunun kendisini savunamadığı düşüncesiyle üzülmesi)
2-Çocuğun yetişkinlerden katı ceza, anlayışsızlık ve yetersiz sevgi görmesi
3-Babanın uzun süreli yokluğunda, annenin sürekli çocuğun etrafında olmasıyla ortaya çıkan feministik ortam
4-TV. Ve kitle iletişimim araçlarının olumsuz etkisi(Kurtlar Vadisi örneği ver.)
5-Ana-baba tutumlarının olumsuzluğu, çocukla aralarındaki iletişimin iyi olmaması
6-Çocuğun ana-babasından dayak yemesi
7-Beyin zarı iltihabı, beyin zedelenmesi gibi fizyolojik sorunlar

SALDIRGAN DAVRANIŞLARI NASIL ÖNLEYEBILIRIZ?

1-Her şeyden önce ana-baba çocuğa saldırganlık modeli olmamalıdır.(Evde dayak yiyen bir çocuk varsa kardeşini dövüyor. Kardeşi yoksa okulda en ufak bir sorunda arkadaşına vuruyor. Ya da hayvanlara eziyet ediyor.)Çünkü dayak herkes için olumsuz duygular yaratır.
2-Çok fazla saldırgan davranışlara tolerans gösterilmemelidir.Çocuğun istekleri bu tip davranışlar yapınca yerine getiriliyorsa, çocuk isteklerini yaptırmada araç olarak görmeye başlar. Bu yolla istekleri yerine getirilmemelidir.Saldırgan davranışlar ödüllendirilmemeli ve onun bu davranışının istenmeyen bir davranış olduğu hemen gösterilmelidir.
3-Saldırgan davranışlar kesinlikle dayakla cezalandırılmamalıdır.Ana-babanın ilgisi sevgisi azaldığında ve fiziksel cezalar uzun süre devam ettiğinde, çocukta saldırgan, asi, sorumsuz davranışlar gelişir. Saldırgan davranışlar ortaya çıktığında, yetişkinler sakin davranmalı, anormal duygusal tepkiler yerine ben dilini kullanmalıdır.(Böyle davrandığın için üzüldüm) Dayak saldırgan davranışın hemen bitiminde uygulandığı zaman, onun hemen kesilmesini sağlayabilir ancak,çocukta düşmanca duygular geliştirir.
4-Çocuk gergin ve sinirliyken onunla tartışmamalı, sakinleşmesini beklemeli ve daha sonra davranışı ile ilgili konuşulmalıdır.
5-Çocuğa sosyal olgunluğuna uygun çeşitli sorumluluklar verilmeli, başarabileceği kadarıyla bir çok Şeyleri başlatıp, bitirmesi sağlanmalıdır. Çocuk başarma duygusunu yaşamalıdır.
6-Çocuğa bu davranışın dezavantajları gösterilmelidir.Saldırgan davranışları ile isteklerini elde edemeyeceğini, istediği Şeyleri kaybettiğini görmeli ve yaşamalıdır.
7-Olumlu davranışı pekiştirme: Ana-baba ve diğer yetişkinler çocuğun olumlu davranışını görüp, olumsuz davranışı görmemezlikten gelmelidir.Çocuk bu davranışı yapmadığında sözel olarak ödüllendirilmelidir. Ör:10dk. Kavga etmeden ve bağırmadan oynadığında bu sözel olarak ödüllendirme.
8-Çocuğun dışarıda oynamasına izin verme, bu çocuğun gerilimini azaltır ve enerjisini boşaltma imkanı sağlar.
9-Saldırgan davranış diğer çocukların güvenliğini ciddi bir Şekilde tehdit etmedikçe bu davranışın üstünde durmamak gerekir.
10-Kendi kendine konuşma:Çocuk oldukça dürtüsel davranıyorsa ve onun bu yönünü kontrol etmede güçlük yaşanıyorsa;çocuğa başkalarına vuracağı zaman, kendi kendini engelleyici cümleler söylemesi öğretilebilir.Ör:10'na kadar say ve ona vurma gibi.
11-Çocuk saldırgan modellerle karşı karşıya getirilmemelidir.TV.deki Şiddet içeren programları seyretmesi engellenmelidir.Eğer kesinlikle engel olunamıyorsa, ana-baba çocukla birlikte seyrederek Şiddetin sonuçlarını tartışabilirler.Ayrıca bu Şiddet filmlerinin gerçek yaşamın modeli değil, kurmaca olduğu çocuğa anlatılabilir.
12-Kızgınlıktan kurtulmak için alternatifler bulunabilir. Yumruklanabilen kil, çakılabilen çiviler,resim çizme, boyama çocuğun kızgınlık duygularını kontrol altına almayı sağlayabilir. Ayrıca futbol,basketbol gibi sporlar kabul gören çıkış yollarıdır.
13-Her yaş ve dönemde çocuğun temel ihtiyaçları zamanında yerine getirilmelidir.
14-Bu çocukların özellikle baba ile daha çok birlikte olması sağlanmalıdır.
15-Anne-babalar bu çocuklarla iletişim kurarken ben dilini kullanmalıdır.Ör:Böyle kavga ettiğin zaman rahatsız oluyorum, üzülüyorum gibi.kişiler duygu, düşünce ve ihtiyaçlarını davranış anında dile getirmelidir.

çocuk kavgası

şimdi yiğitin okulundan geldim,sıcak sıcak yazayım...
yiğit 3 gün önce eve geldiğinde alnını gördüm.yanlardan birer tane ve ortasından bir tane omak üzere 3 yer mosmor ve şişmiş vaziyetteydi.yiğite sorduğumda '' geçti geçti bişey olmaz anne'' dedi.tabi nasıl acımıştır ki mosmor olmuş ve de şişmiş ..hemen öğretmenini aradım.Caner diye bir çocukla kavga ediyormuş yiğit bolca.yiğit oynamak isterken  çocuk yiğite vuruyor ve yiğitte ona vuruyor ve boğuşmaya başlıyorlarmış.öğretmen ayırıp konuşunca tamam bidaha yapmıcaz deyip canciğer kuzu sarması olduktan sonra 10 dk sonra aynı manzara yaşanıyormuş....

şimdi çocuğu hiç görmemiştim ben.ama yiğit her gün biryeri mor,çizik gelince Emel hanıma nedir nasıl çocuktur dedim.aslında iyi ama yiğite her dokunması vurma gibi dedi.yiğit canı acımasından nefret eder.hemen tepkisini koyar.caner in en ufak can acıtmasıda yiğitin de karşılığını vermesiyle sonuçlanıyor tabi...

**bugün kardeşimle sabah kalktık ve kahvaltı yaptık.attık kendimizi sokağa.gezdik,yürüdük alışveriş yaptık.eve geri dönerken yolda öğretmeni aradı.çekinerek yiğitin gözünün önünün çizildiğini,morardığını söyledi.kim yapmış,nasıl olmuş? tabiki Caner...
isterseniz bir gelin okula dedi.canerin de babasını çağırmış..

gittim emel hanımla koridorda konuştuk ve sonuç:Canerin sorununun ne olduğunu çözmüşler
çok yoğun çalışan bir anne-babanın çocuğu.dönüşümlü annane,babanne,teyze bakmış. ve bakarken de hep sıkıştırarak canını acıtarak sevmişler çocuğu.ilgi az anne-babayı görme az..canere göre birini sevmek canını yakmak  emel hanıma göre.
e caner yiğitin canını yakıyor,yanağını sıkıyor,kolunu çimdikliyor e yiğit hiç hoşlanmaz canının yanmasından.yiğit te bağırıyor,canımı yakma diye tepki veriyor.caner devam edince yiğitte vuruyor ve al sana savaş meydanı..ama hep yara alan yiğit olmuş şimdiye kadar.

benim çocuk gürültücü ve kendine zarar veriyor çok sinirlerince..caner ise karşısındakine kalıcı zarar verebilir.ailesi kabul etmiş ve daha dikkatli olcaklarmış.konuşacaklar bol bol çocukla.acıtmalı sevmeler bitecek vs..

yiğite görünmeden eve geri geldim.yoksa beni bırakmazdı.yemek saatleriydi tam.kapı kenarından baktım ve kucaklamak-sarılmak  için öldüm bittim resmen.belli ki çok acıkmıştı.hiç enerjisi yoktu.üstünde sabah giydirdiğim uzun kollu üst duruyordu daha  uyardım öğretmeni çıkarın ne olur çok terlemiştir diye..
ha bire dışarı çıkan çocuklar vardı ve hepsi de ağlıyorlardı.çok üzücü yaa.alışma süreleri ne kadar zor.insanın içi kıyılıyor ağlamalarını görünce..

ama ikinci katta tiyatro vardı bugün.çocuklarında içine katıldıkları bir oyundu.kostümlü oyuncular çocukları çok eğlendiriyorlardı.yiğitin de çok hoşuna gitmiştir eminim.