başardım ama garip bir duygunun içindeyim

başlıktan da anlaşılacağı üzere başardım:)) dün gece değil ondan evvelki gece meme emmeden uyumuştu ve sabaha kadar uyudu,dün sabah kalktığında memmeeee diye ağlayarak uyandı,dayanamadım emzirdim,o gün içinde başka hiç emzirmedim,sütün memede durmasıda çok uzun süreli oldu böylece,öğlen uykuları da emzirmedim,kuzum biraz ısrar ediyor ben şarkı söylüyorum,doğduğundan beri söyleiğim bir kaç şarkımız var,ben söyleyince pür dikkat beni dinler allahtan,ve dün gece yine emzirmeden uyuttum,gece 3 te kalktı ve ağlamaya başladı ben salonda kitap okuyordum orda uyuyakalmışım,kucaklaştık ve ona anlattım,uff olmuş,ee pis filan dedim,tabi kendi bağırma sesinden duyduysa,tepindi bana vurdu biraz,hiç ses etmedim,kucağıma aldım ve güzel sözlerle ikna ettim onu,bitti bebeğim artık meme dedim,büyüdün meme acıyo dedim,o 5 dk filan omzumda yattı,sonra birden yüzüme baktı kaldırıp kafasını ve yattık,minik avcunu yüzümde gezdirdi biraz ve arkasını dönerek bana yapıştı bende tekrar sevdim sevdim sevdim,uyumuş kalmışız,sabah 7 ye kadar,sabah bir ağlama krizi daha geçirdik ama güzel güzel oynadık,unuttu galiba,kolay olacak sanırım bundan sonrası
zor olansa biriken süt,biraz acıyarak rahatsız ediyor beni,
garip bir duygu içindeyim ayrıyetten de,sanki erkenden memeden kesen anne gibi hissediyorum,bebeğime haksızlık ediyorum gibi geldi çok zaman,süt var,yiğitte emmek istiyor,niye vermiyorum dedim gece uyku tutmadığı zamanlarda,ama çabukta savurdum bu düşünceleri,tam 21,5 aylıkken kesmiş oldum böylece,bu ayı kendi kendime söyleyince iyi hislerim arttı,bekleyen sütün bayatlaığını bilmeseydim yine başlayabilirdim her an,,,,,