burası yiğitin bloğu ama içimden bunları yazmak geliyor şimdi;
Ne kadar dirensekte,ne kadar özensekte her zaman bizi üzen insanlar çıkar karşımıza...
Ne kadar sevsek elimizden kaçar,Ne kadar dirensek bırakır gider.Belki zamanı geçti sevmelerin,belkide insanlar değişti.Ama bu kadar mı zor değer görmek,insanları anlamak. :-((
ne nasıl yapılır, nedir yol yordam,hep kendim mi olmalıyım yoksa arada numaramı yapmalıyım,sahte sözcükler de mi söylemeliyim ara sıra ki ,,kaybetmeyeyim,yerimi sağlamlaştırayım,, yalan söylediğim belli olsun varsın ben yinede kıvırayım mı demeliyim,kendimdemi aramalıyım hataları yoksa başkalarındamı,geniş mi olmalıyım yoksa sınırlarımmı olmalı,iyice pişmeye daha çok var biliyorum,ne kadar çok değişik insan var,bu sefer tamam diyorsun hoop başa dönüyorsun,nasıl bir çark,nasıl bir kısır döngü,, nasıl bir karanlıkkkkk
hep doğru olmak kaybettiriyor bunların sonucunda anladığım,,kaybetmek mi kazanmak mı orasıda tartışılırya
3 yorum:
sanırım bu bir yazgı .. sonu belli olan bir yolculuk .. çok anlamlı bir söz var bunla ilgili .. ama oynamak yada olmadığın gibi olmakla ilgili değil .. dostlukları aslında tüm ilişkileri yürütebilmenin çok zeki insanlara mahsus çok önemli bir haslet olduğuyla ilgili tam olarak kelime kelime hafızamda değil bir düşünüre ait bu güzel söz .. ama çok etkilemişti .. manası aklımda saklı her zaman .. bu sayede alttan alırım genelde .. ama içimde sınırları çizerim o ayrı ..
küs kalmanın acısını çekmemek en doğrusu .. sınır koymak da bir daha acı çekmemek için gerekiyor çoğu zaman .. kendine iyi bak canım .. yiğit in annesi hepsinden önemli ..
teşekür ederim canımmm,,haklısın....bencede çok güzel bir sözmüş,,arkadaşlıklarla ilgili felsefem bu olmalı benim galiba:))))tekrar teşekür ediyorum
bişey değil cnm :) öptüm sizi..
Yorum Gönder