evet evet anladım ben.bu çocuk değişemeyecek bir ağlama karakterine sahip.yakınımızda bim var.oraya gittik..ah orda bir sorun ,bir ağlama zor aldım bişeyleri.sürekli gürültücü bir halde.sürekli bir talebi var.yaptığımı beğenmiyor,yanlış olduğunu bile bile gözüme baka baka yapıyor.
eve geldik.gram sessiz yeni aldığımız oyuncağı oynadı.ama ne zaman ki kapının sesini duydu babasının geldiğini anladı vay efendim kulaklarımız sağır olacak.oysaki sabah kahvaltıda yapmıştı aynısını da.bende yanlız kalınca anlatmıştım böyle yapmaması gerektiğini.beni çok iyi anlamış edasıyla tamam demişti.yook ben tam tersini söylemişim gibi eli minicik kalem izi oldu diye bas bas bağırmalar,suyu baba değilde anne doldursun diye yırtınmalar,ben tamam deyip dediğini yapıpta gerilmeye başlarken de bana kimse bakmasın diye feryatlar....biteceği yok bu gereksiz ağlamaların.
önce yaşına gelmedi diyordum, sonra dişleri çıkıyor dedim,yok olmadı 2 yaş sendromu dedim.2,5 yaş oldu artık.her lafı anlıyor,yanında konuşulanları iyice idrak edebiliyor.fısıltıyı bile anlayıp cevapını yapıştırıyor..eee ne bu??
ne zaman geçecek??
geçmeyecek ben biliyorum.her ağlaması bir öncekinden daha şiddetli,bir öncekinden daha gereksiz,anlamsız...
hani kendini ifade edemiyor diye sinirleniyor diyordum.kendini paşalar gibi de ifade ediyor..ne olcak şimdi..
başım çatlayacak gibi,....bırakıp çıksam bir hava alsam rahatlarım belki.onu da yapamıyorum.
kreşe verip çalışayım.akşamdan akşama göreyimde ağır gelmesin artık bu durum diyorum .onda da baksana yenisini yapma fikri aklıma düştü..vazgeçtim şu dakikalarda yenisini yapmaktan.
ben daha biriyle başedemezken bitane daha yüklenmek bana haksızlık değilmi??
iç sesim acıma kendine,sende böyle büyüdün diyor ama iç ses git geri....daha sesin çıkmasın....
bide az önce uyudu da ,uyurkende kitap okumadım.hemen de uyudu.içini çeke çeke..böyle masum bişeye nasıl da kızdım,bende karşısında hüngür hüngür ağladım.nasıl yenik düştüm gerginliğime..
acaba kalbini üzmüşmüyümdür kuzunun,acaba aklında kalırmı da.hatırlayıp üzülürmü tekrar....
9 yorum:
Canım sana msn de yazdım ama burda da yazayım.Evet 2.5 yaşındaki çocuk neyi yapabilir ve neyi yapmamamsı gerekni bilir tek kuralara uyumak istemzez.bu da gelişimin bir parçasınıdr.Çocuğun yapısına göre bazı çocuklar kuralara uyumaya zorlanmazken bazılar ısrarla karşı çıkıyorlar.Psihologlar çocuklara yapısına göre 4 gruba ayırmış:kolay,yvaş-tan-canlanan,aktif ve meydan okuyan çocuk.Nette bi araştırsan ordan daha ayrıntılı bilgi alırsın.
ama tüm gruplar için geçerli olan onu olduğu gibi kabul edersen ve değiştirmeye çalışmasan iş daha bi kolay olur.Yiğitcim seni çok iyi anlasa da bizim kuralarımza uyumak istese de henüz küçük olduğu için bunu yapması için senden büyüklerden yardım duyuyor.Bahsetiğim konu mutla araştır çocuğunu daha iyi anlayıp bu karma hayata rehber olmayı öğrenmelisin:)hepimiz öğrenmeliyiz:)
Benim kızım 3,5 yaşında pazar günü suyu mavi değil yeşil bardakta getirmişim diye bir saat ağladı. Başkasının getirmesini de kabul etmedi. Gidip kendi de almadı. Yani oluyor böyle şeyler. 2,5 yaş çok değil.
unutmazmı hiç
sen ona nekadar kızabiliyorsan oda san okadar kızabilir.
Biz daha 2,5 yaş bile değiliz. Baba ona yaklaşır diye ağlar, suyu babası getirsin dedim diye ağlar, eli kirlendi diye ağlar... ağlar da ağlar. bahanesi mi yok? Ben de kendime hakim olamıyorum. Sakin ol o bir çocuk diyorum ama yok bir yere kadar. sonra da çatlıyor sabır taşım. Ve ses tonuma hakim olamıyorum maalesef:(
Ben de unutacak diye avutuyorum kendimi. Keşke sinirlerimi aldırabilsem
tatlım, nasıl da aynı şeyleri hissediyoruz, okuyunca bu tür şikayetlenmeleri hep kendimi buluyorum yazılanlarda... bende de var bi tane ağlayan çocuk eren aynı yaştalar biliyosun. doğduğundan beri gözündeki yaşı kurumadı :( şans işte biraz da bu iş, kimi kolay çocuk, bizim payımıza da bu düştü... ikinci için bişey diyemiyorum. inan ki çok zor ama ondan da fazla çok çok güzel bir duygu...
ayşecim canım kendini hırpalama bu kadar,yeri gelince tüm anneler yaapıyor bu yaptıklarını ee biz de insanız ne kadar makul olmaya sakin davranmaya çalışsak da bazen olmuyor işte :(( korkma o çoktan unutmuştur olanları,uyanınca koca bir öpücük kondurur yanağına barışırsınız :))
ayşecim canım kendini hırpalama bu kadar,yeri gelince tüm anneler yaapıyor bu yaptıklarını ee biz de insanız ne kadar makul olmaya sakin davranmaya çalışsak da bazen olmuyor işte :(( korkma o çoktan unutmuştur olanları,uyanınca koca bir öpücük kondurur yanağına barışırsınız :))
ah ayşe'cim ara ara bende dile getiririm kerem'in bu tarz ağlamalarını...sanırım çocukların hepsinde var bu durum...ve biz her ağlama krizini bir nedene bağlamakla yalnış yapıyoruz...onlar da bir bireyler ve isteklerini bu şekilde yaptırmayı tercih ediyorlar...yapmamız gereken tek şey anlatmak...ama ne yazıkki biz anlatıyoruz ama onlar anlamıyorlar...zor bir süreç...
hepinize teşekür ederim kızlar..hepimiz bu duyguları yaşayan bilen anneleriz.buraya içimi döküp rahatlamak,birazda nasıl yaşamışım bunu demek,sonra okumak için yazdım.
allah kolaylıklar vesin bize ve bolca sabır
Yorum Gönder