yiğitin anaokulunun rehber öğretmeni iki gün önce beni aradı ve düzenlenecek eğitime davet edildim.daha önce bildirimini almıştım zaten.aile ve çocuk hakkında 10 hafta sürecek bir seminer.uzman kişiler tarafından verilecek ve sonunda bir sertifika da verilecek.çok sevindim ..toplamda 25 anne katılacakmış ve bende katılma fırsatı bulduğumdan sevinmiştim..
ve bugün sabah telefonum çaldı baktım yiğitin sınıf öğretmeni.hemen açtım ve bişeymi oldu dedim.emel hanım yok yok yiğit iyi de ben sizinle konuşmak istiyordum dedi.
direkt konuya girdi.yiğitte evde bazı problemler gördünüzmü dedi.bende herzaman bloğa yazdığım bazı problemlerimizin olduğundan bahsettim.
siz bişeymi gördünüz dedim.yiğitte herzamankinden biraz daha fazla görülen daha hırçınlık,arkadaşlarına vurma,istemediği bir davranış karşısında kendini hızla yere atıp tepinme,kendine vurma gibi davranışlar gördüğünü söyledi.aynı davranışların akabinde özür dilediğini,davranışından dolayı pişmanlık yaşayıp üzüldüğünü ama aynı davranışı yinelemekten de çekinmediğini dile getirdi.öğretmenine kızıp ''seni sevmiyorum,git burdan'' gibi şeyler de söylediğini, söyledi.
bende bunların hepsini bildiğimi söyledim.
bir hayli de üzüldüm.
ne yapabilirizi konuştuk biraz da.ve okulun rehber öğretmeni Arzu hanımla bir görüşün dedi.aradım Arzu hanımı ve yarım saat sonrası için görüşme ayarladım.gittim
arzu hanımda hamile çok şeker bir hanım.konuşmaya başladık.bilgilerimizi aldı.neleri problem gördüğümüzüden bahsettik.yiğitin öğretmeninin söylediklerini konuştuk
*takıntılı bir şekilde 'baran beni kaldırıma düşürdü'lafını günün her saatinde söylüyormuş.(böyle bir olay yaşamıştık)
*kendinden cılız gördüğü çocuklar başta olmak üzere güçlülere de vurup-kavgaya girişiyormuş
*kurallara uymuyorumuş(yemekhaneye sıra şeklinde gitmek gibi)
*kendini yere atıyormuş
*kendine vuruyormuş
*ağlıyormuş
*uygunsuz davranışı sonrası özür dileyip öğretmene sarılıyormuş
*bidaha yapmayalım dendiğinde''tamam'' demeyi ihmal etmiyormuş
. . . . . .
bunlar zaten benim hep bahsettiğim/şikayet ettiğim davranışlarıydı.ama zaten biliyordum ben bunları,çözümünün nasıl olacağı konusunu ise zamana yaymıştım kendimce...
kreşe gönderdim ki kuralları bir şekilde öğrensin,evde zaten sabır taşıyım ona karşı,bol aktivite yapıyoruz,dışarıda geçiriyoruz zamanımızı,yemek yemezse zorlama yok,sevgi gani zaten.(annem çok sevgiden şımardığını düşünüyor.)
yani ne yapalım konusunda dolaşıp dolaşıp sabır-sevgi-kaliteli zamana çıkıyor her sorunun sonu.
rehber öğretmen aslında iyi yönlerinin fazlaca ağır bastığından bahsetti,izleyecek yiğiti ...
kendince ilgi çekmek istiyordur dedi.
bol sabır gösterilecek.
bir de karakter yapısı böyle olablir dedi.zaten biliyorum ki 100 kişinin içine koysak ta kendini belli edecek bir çocuk yiğit.gerek hareketliliği,atılganlığı,aklı,huysuzluğu,istekleriyle....ama yinede herşeyin anne babada çözüleceğinden konuştuk.
kardeş geliyor şimdi.ilgi azalacak,belki problem çoğalacak belki tamamen bitecek.hazırlıyorum kendimi bunlara şimdiden..eşimle akşama bir toplantı yapmam lazım.hatta konuşmakla olmaz nasıl olacağını yazılı olarak sunacağım kendisine...
eve biraz rahatlamış olarak döndüm.sonuçta 3 yaş 2 aylık bir erkek çocuğum var.doğalı sadece ve sadece 3 yıl oldu.doğduundan beri sadece ben ilgilendim.doğru yaptığım şeyler yanında yanlışlarımda var.
gelişmeleri yazacağım yine.
6 yorum:
canım yaaa inan okuyunca tuhaf oldum ,allah kolaylık versin yiğit çok tatlı bir çocuk inan bana sizi anlıyor ama afacanlık huyunda var :) zamanla düzelecek umarım rabbim bol sabır ihsan eder size öpüyorum kara kuzumu..
tebrik ederim, oldukça objektif değerlendiriyorsun bence yiğiti... benim kızım da çok hareketli ve kreşe ilk başladığı zamanlarda ilk 2 aylık uyum sürecinde çok benzer şeyler yaşadık. öğretmen bizi de kreş psikoloğuna yönlendirdi. çok benziyor. kurallara uymuyor, istediği olmayınca yerlere atıyor kendini, beni dinlemiyor vb. ama zamanla işler yoluna girdi... sizin de girecek merak etme :))
Böyle bir durum karşısındaki göstermiş olduğun tutum bence çok doğru.Ve ben de (henüz olmadı)bu tutumunu kendime örnek alıcam.Çünkü böyle durumlarda ne yapılır hiç bilmiyorum.Aslında çok da korkuyorum.Senin kadar mantıklı düşünüp hareket edebilirmiyim hiç bilmiyorum ama aklımda olacak.
Canım yaşıtları ile karşılaştırınca normal aslında tam 3 yaş benlik zamanlarını yaşıyoruz bu aralar kendilerinin farkında oldukları bir dönem ve kendi kurallarını koymak istiyorlar doğal olarak.
Benzeşen durumları bende kızlarımla yaşıyorum elbette çocuktan çocuğa fark ediyor mesela kızlarımdan birisi hemen tamam dese de diğeri daha inatçı kendi istediği olsun istiyor.
Zamanla mutlaka düzene girecek yeni girdikleri ortamlarda çok yabancı onlar için ben de ilk defa ayrıldım senin gibi onlarda alışacaklardır bu duruma.
erkek çocuklarda bu davranışlara erken ergenlik deniyor.. gayet normal şeyler bunlar.. biraz gayretle çözülebilir.. ama fazla üstüne gitmemek lazım tabi..
bize gelip giden urasın bir ablası var kreşe giden ondan kreş maceralarını sorardım bir çocuktan bahsederdi sevmezdi annesiylede konuşmuştum problem çocuk dedi aldılar zaten kreşden dedi diğer çocuk için. ben tanımıyordum. sonra aylar önce problem çocuğun annesiyle tanıştım kreşden neden ayrıldıklarını anlattı. genede anne babanın sorunlu olduğunu düşünüyordum ... bu hafta o anneyle çalıştım 7 gün nasıl şeker bir kadın anlatamam ayrıntıları dinledim yeni başladığı kreşde diğer uyumsuzluklarını nasıl kolay çzödüklerini öğretmenlerin yaklaşımını vs vs...problem görece bir kavram normallikde olduğu gibi.
bana kalırsa çok daha geniş bakmak yorumlamak gerekiyor anne baba olarak. bizimkilerin huysuzluklarında baba sorunsalı büyük ama çözülebilir çözümlenebilir şeyler bizim açığı kapatma telaşımızla olmayacak zamanla yerine oturacak şeyler.kendini kesinlikle problemi yaratan olarak düşünme ve suçlama.
peki ilk gittiğiniz kreşde buna benzer uyarı konuşma vs olmuşmuydu? ben hatırlayamadım. belkide sorun yoktur ne dersin? sadece dikkat çekmeye çalışıyordur ???
Yorum Gönder