ilk okul günü.....

13.09.2011.hamdullah suphi tanrıöver anaokulu

bugün ilk günümüzdü.
dün veli toplantısı yaptılar.ihtiyaç listesi,servis güzergahları ,merak ettiklerimiz gibi şeyler paylaşıldı.çok kalabalıktı.ve herkes çocuklarıyla gelmişti.ben arıza çıkacağını bildiğimden yiğiti götürmedim.
o kadar çok ihtiyaç listesi verildiki.en az 250 tl eder yani.bir kadın itiraz etti bu ne böyle diye.örneğin 400 plastik bardak,12 kutu markası belirtilen pastel boya...banada çok geldi bir bakacağız..aslında bu malzemeler için devlete ödenek veriliyormuş.tamam bizde bişeyler vereceğiz ama çok abartı şeyler var.3 makas.2 top fotokopi kağıdı,2 top renkli A4 kağıt filan.ve hepsinin markası var.aklıma gelmiyor şimdi yazsam şaşarsınız.NNeyse...

bugün sabah 9:30 da gittik okul kapısına.yiğit daha okulu görünce yırtmaya başladı .attı kapısında daha kendini.ben kağıt vereceğiz diye soktum içeri.zırıldayarak gittik yani.ilk okul günümüz böyle.
sınıfını biliyorum diye girdik .bütün çocuklar yere oturmuş oyun oynuyorlar.aileler de var içeride.sandalyelerde oturuyorlar.dünden tanıştığımız hanım grupla otuduk bizde.

kamyon-kepçe bişeyler buldu yiğitte kendine.sök tak cinsinden oyuncaklarla oynadı.sonra bebek puseti buldu.oynadı biraz.sonra boya yapacağız dendi.oyuncaklar toplandı.ve  yiğit cinsinden 2 tane kuduruk çocuk kendilerini gösterdiler hemen.VE koca bir tesadüf ki o çocuğun biriyle yanyana düştük.çocuk boyaları topluyor önüne.vermiyor kimseye.yiğit dururmu.almaya çalışıyor.bir kavga edildi.ayırdık.karalamaya devam..
az sonra o çocuk bişeyden gene arıza çıkardı yiğit katıldı.kalktık ordan oyuncaklara geçtik biz.o çocuk başkalarıyla devam etti krizlere .annesi sakinleştirmeye çalışıyor.

ve bu 2-3 çocuktan gerisi çok iyiydi biliyormusunuz.
ben çok fazla merak ediyorum ne meselesi bu iş.
nasıl böyle çocuklar yetiştirilir.ellerine ne verilirse onunla oynuyorlar.1 defa söylenince yapıyorlar.istediklerini sakince söylüyorlar,istedikleri olmayınca ses yok.23 çocuktan 20 tanesi böyleydi.acaba ben nerde yanlış yapıyorum.resimler bittikten sonra herkes sırayla resimleri öğretmene veriyor asılması için.nasıl sakinler anlatamam.hiç kriz yaşamayan çocuklar gibi.annesiyle göz temesı kurmuyorlar bile ki benim gibi peşinde durmak bir yana.

aslında çocuğumu fazlaca hareketli olduğu konusunu kabul ettiğimi düşünüyordum.ama daha tam kabul edememişim galiba.başkasının çocuğuyla kıyaslamamayı öğrendim,kimsenin surat ifadesini görmemeyi-bakmamayı öğrendim diyordum ama daha öğrenenmişim.bunu anladım.en az hasarla atlatacağız umarım.bu hafta götüreceğim haftaya götürmeyeceğiz.şu kreş olayı rayına otursun istiyorum hemen....