31+2

32 haftadayız..hayatım gayet durgun geçiyor.havalar yağmurlu.sabah yiğiti okula gönderdikten sonra pc başına geçiyorum.yazıyorum,okuyorum,oyun oynuyorum bolca bu aralar.eskiden oynadığım kağıt oyunları vardı.baya sardım:)

şükür yiğit hasta değil ya.başka ne isterim.huysuzlukları filan hiç takmıyorum.sadece geçen benden 10 metre önde koşarken yola fırladı,gebeş halimle zor yetişip kapşonundan tuttum.tutmasam hızlı bir şekilde taksi geliyordu.sonrasında onu tuttuğumdan ağladı filan ama hatasını kabul etti.bidaha yapmaz inşallah.çok üzüldüm çünkü..

karnımdaki miniğin makat pozisyonda olduğunu öğrendikten sonra daha net anlıyorum neresi neremde diye.ayakları durmadan mesanemde bikere onu biliyorum.en ufak hareketinde bacaklarımı kısıyorum.alttan çıkıverecekmiş hissi yaratıyor çünkü.
nefesim daralıyor bu aralar bolca.alçak yastıkta asla yatamıyorum ki yükseğide hiç sevmezdim.
bir taraftan ötekine dönmek merasimle olmaya başladı.bacak arama yastık koyuyorum bu seferde onunla birlikte dönmek zor..
iş yapınca belim fena ağrıyor.gün içine yayıyorum işleri bende.hepsini bitirmiyorum kısa sürede..

genel olarak çok iyiyim şükür.ilaçlarımı düzenli alıyorum.beslenmeme dikkat ediyorum.hala tavuk yemiyorum,hala pilav makarna dan hazetmiyorum-yemiyorum ama bolca sebze meyve yiyorum..portakal mandalinayla yatıp kalkıyorum .

dün gece uzanırken bebek çok sert ve ani bir hareket yaptı.karın duvarıma vurmak gibi değil.içimde yer değiştirdi sanki.ben ''döndü'' ye yorumlamak istedim, ama bu sabah yine mesaneme ziyaretlerinden anladımki dönmemiş:)


geçen hafta yeni ciciler aldım kuzuma.sonra dün yiğitinkileride çıkarında bir bavul kıyafet çıktı ortaya.banyo küveti,ana kucağı,nevresim ,battaniye gibi şeyleride bir araya topladım.daha çok var hepsini bir araya toplamaya .alt açma,taşıma çantası ,yatak filan.çok heyecenlandım.gidip gelip bakasım geliyor.
yiğit yaz bebeği olduğundan hep kadife bişeyler giydirmek istemiştim.kısmet bu yavrumaymış.kadife tulum aldım.ona bakıyorum en çokta:)

bunlarda annanesinin aldıklarından.gidip gelip bakıyorum.yiğit pek anlamadı bu minicik kıyafetleri daha.

her reklamda minik bebekleri seviyor.benim kardeşim nerde diyor.minik bebek nerde diyor.bende daha karnımda annem,bak büyüyor karnım giderek,yakında gelecek kardeşin diyorum.tamam diyor.ama hemen ilgisi başka yöne kayıyor.çok soruşturmuyor şimdilik..