36+1 ve doğum

bu hafta heyecan haftası bana...kısa kısa herşeyi yazayım da tarihe geçsin.geçen haftaları hep hastalıkla geçirdim ama bu minik yavru ne zaman ondan bir işaret istesem hep verdi:)
acaba ona bişey olurmu endişesi taşıdığım anlar oldu.çünkü 1000lik antibiyotik içtim.üzüldüm bu duruma ama yapacak bişey yoktu.benim durumumda içilmesi gerekiyordu.hala ağrıyor sağ tarafım.gece yatamıyorum,yatarsam kalkamıyorum.inleme sesleriyle hareket ediyorum ama şükür ki daha iyiyim.
dün doktora gittim.nts ye girdim.ultrason yapıldı.yaklaşık 1,5 ay önce makat pozisyonundaydı.ama dönmüş.kafası aşağıda şimdi. 2.900 gr olmuş.
ve yazayım sonunda 27 şubat 2012 tarih doğumlu bir oğlum daha olacak....
evle ilgili yapacaklarım bitmedi,valiz tam hazır değil,neyi bekliyorum ve nasıl olacak sıkıntıdayım.elim ayağım dolaştı sanki..
üstüne gün almak için doktora gittim ya.yiğit 40. haftayı doldurmuş 41 den gün alırken ve ben normal diye ısrar ederken sezeryana birden karar verilmiş bir şekilde doğmuştu...
bunda doktor şu gün doğsun dedi birden.ben en az 1 hafta daha geç bekliyordum.
gün verirken hastaların yattığı bölümde bir odada verdi tarihi.ve ben yanlızdım,kendimi çaresiz hissettim.herşey gözüme zor göründü.yiğiti yanlız bırakacakmışım da gidecekmişim gibi şeyler kurdum.ona haksızlık oluyormuş gibi geldi..aklımdan türlü saçmalıklar geçti.
sezeryandan sonra nasıl olacağı geçti..ameliyat olacağım tekrardan.ağrılarım olacak.evi çekip çeviremeyeceğim....
kısacası herbişeye yetemeyeceğimi düşünüyorum
.biliyorum yetemeyeceğim ve bunun zorunda da değilim zaten ama korkuyorum..
biliyorum aslında doğumdan sonra herşey kendi sırasında,nizamında gerçekleecek ama gebe psikolojisimidir nedir:)
depresyona girmekten korkuyorum galiba en çok.2 çocuklu olmaktan da korkuyorum.ikisiyle başa çıkamazsam diye korkuyorum.başa çıkamayıp şartellerimin atacağı andan ve sonrasından korkuyorum:)) off ne çok korkuyormuşum ama yaa.döktüm gene içimi...

amaa bir taraftan da çok mutluyum.içimden herşey çok daha güzel olacak hisleri var.sadece benim endişelenesim geldi heralde:)

ayaklarım şişti.tombik bir kaplumbağaya benziyor ayaklarım.be sadece 4 gün önce şiştiler.ayakkabı ve terliklere olmadıkları gibi.2 dk ayakta kalsam sızlıyorlar.
oldukça kilo aldım.yürürken bebek zorluyor beni artık.birden aşağı baskı yapıp oturmama sebep oluyor.ağırlık öne doğru beni çekiyor bende kendimi geri atmaktan belimin neresinde olduğunu anlayamadığım ağrılar çekiyorum...

ve yiğit hala gecede 5 defa çişe kalkıyor.4 defa kalksa yatağa işiyor:( ve değiştirikende büyüüük problem çıkarıyor.gece çişi için babasını karşısında görse kıyamet kopar..altına yaptığından suçluluk duygusuna kapılıp daha fazla eziyor beni..geçen hafta annem varken çıplak kaç defa odasından kaçtı.kendine vurma girişimleri oldu.yere yatıp giydirme çabalarını reddetti.ve ben yattığım yerden sadece duydum onları.hiç kımıldayamadığımdan müdahale edemedim.içim acıdı bu duruma da.
allah herkese sağlık versin..

bir plan yapmalıyım.pazartesi günü sabah hepimiz annem,babam,eşim,yiğit ben evden çıkacağız ve hepimiz yiğiti okula bırakacağız.ben sınıfına götürüp bırakacağım.ve durumu net bir şekilde anlatacağım.belki bir iki gün önceden anlatırım biraz biraz. hareketliliğinden ve haylaz davranışlarından beni anlaması zor oluyor oğlumun bu ara.olgun davranamıyor.seziyormu bilmem benim halimi de kendini ikinci plandamı hissediyor anlayamıyorum.ama fena bir gürültücülük ve haylazlık söz konusu davranışlarında..
akşamına babası okuldan alır ve yemek yedirir.dedeside yanında olacak.eşimi ve babamı iyice tembihlemem lazım.tv seyredip onu ihmal etmemeleri için.yiğit doğduğundan beri hiç ayrı bir gece geçirmedik.ona bunu hissettirmemeliler,haylazlık yaparsa çok iyi geçinmeliler..

anne olmak böyle bişeymiş.bir can çıkacak benden ve ben hala bir önceki canı düşünüyorum.hiç kendimi hesaba katmadan..yiğite yemek yapmalıyım,başkasının yaptığını severek yemez.oyun oynasınlar o gece onunla.benim yanıma gelebilirlermi bilmiyorum.ama çok istiyorum kardeşini görsün..ama beni hasta gibi görmesin.üzülür o..

minik yavrunun adı yılan hikayesine döndü bu arada.Hasan ... olacak ama noktalıları kestiremiyorum...derken eşim Ayaz da ısrarlı..ben o kadar sıkıldım ki kararsızlıktan.neye kendimi alıştırsam adam bişey buluyor.ayaza dönüyo..bende babasına bıraktım.nüfus cüzdanını çıkarıp getirince göreceğim ismini yavrumun.ve büyük bir ihtimalle hasan ayaz...napalım sağlıkla gelsin inşallah yavrum...