37+2 ( SON 5 GÜN)

evet resimden de görüldüğü üzere sona gelmiş bulunuyorum..
öncede belirttiğim gibi ben yiğiti 40. haftayı doldurduğum zaman doğurduğumdan bunu 38 bitince doğuracağımdan çok önce oluyor,erken doğuruyormuşum hissi yarattım kendimde..
doktoruma sordum erken doğurmayayım dedim,ama ikinciler daha erken oluyormuş,daha öncesi birde sezeryansa böyle olmalıymış ki bir kazaya uğramayalım..
üstelik gelişimini tamamladı benim ikinci tosun maşallah.tersti döndü mesela.3 kg da geçti daha ne bekleyelim dedi doktor.e bende tamam dedim.zira artık bel ağrısına dayanacak halim kalmadı.
yiğit gecede en az 4 defa çişe kalkıyor,kalkmazsa yatağa yapıyorki en fenası,değiştirirken çok problem çıkarıyor.gebelik ilerledi diye uykularım çok bölünüyor zaten,aynı pozisyonda 2 saatten fazla yatarsam uyuşuyor her tarafım yada kramp giriyor bacağıma kalçama..
27 si gelmeyecek gibiydi.ve 5 günümüz kaldı....

bugün son NTS vardı.hastaneye bir gittim.birisi bozulmuş bana 6 kişi var ve sandalyeler acaip rahatsız.beklemedim yani yaptırmadım son NTS mi.

doğumla ilgili en ufak bir korkum yok.sadece meme başı yarasından tırsıyorum azıcık,çünkü acıyor şimdiden..
ne kesilmekten ne yeni bebek bakımından korkuyorum,ne diğer ağrılardan,kanamadan...

tek bir korkum var..yiğit benim olmayacağım 2 gece (öyle olur diyorum kendimce) ne yapacak.şimdiye kadar hiçbir gece ayrı kalmadık.hiçbir gece kalktığında benden başkasını görmedi yanında.gece uyandığında babasını görünce bastı ağlamayı..ne hata etmişim diyorum şimdi.gecede 4 defa çişe kalkan çocuk babayla nasıl vakit geçirecek 2 koca gece.
üstelik babamız çok heyecanlı doğum için,oldukça sabırsız bugünlerde,ve yiğit te sabır zorlayan cinsten bugünlerde..babası iş yoğunluğundan dolayı pek inceliklerini bilmiyor yiğitin..önüne tv açmasını istemem,vurdu kırdı film izlesin istemem,sağlıklı beslesin isterim,asla hiçbir sebeple sesini yükseltsin istemem.annem benim yanımda olacak ve bakacak başka kimsemizde yok...
işte doğumla ilgili en korktuğum şey bu..
bunu birine anlattığımda bana çok şaşırıyor,kendini düşünmeyip düşündüğüne bak diyorlar..işte bende böyleyim..

evimi temizledim dip köşe..ne çok yapılacak şey varmış..yardımcı tutsaydım da beğenmezdim ama değdi pırıl pırıl oldu evim doğum öncesi..allah sağlıkla oturmayı nasip etsin inşallah.
bu kış sağlığın ne kadar önemli olduğunu daha iyi anladım,nefes alırken bile şükür edilmeli bence ..

yarın nurturia annelerim bana gelecekler.yaklaşık 12 anne ve yarısı kadarda yavru.çok heyecenlıyım gelecekleri için.hatıraları çok seviyorum,özellikle bugünlerde..duygusallığım tavanda..
resimlerle birlikte bir post yazarım inşallah..

hastanede doğuma giderken anneme-babama-eşime diyeceğim lafı bile hazırladım..''bana bişey olursa yiğite iyi bakmalarını,onu kimsenin üzmesine izin vermemelerini,ona hiç kızmamalarını tembih edeceğim''..evet evet duygusallığım tavan yapmış iyice değilmi..

yüzüm gözüm şişti,ayaklarım pofidik,ve kilomu yazmasam daha iyi..
eşime ben bu hamilelikten bişey anlamadım dedim.o da bişey anlamadığını söyledi,çünkü ikimizin de tüm aklı ve vakti yiğit üstüneydi.eşim benimle doktora gelmedi bu gebelikte.hastanede içeri almıyorlar erkekleri.kış olması dolayısıyla ben 10 kat giyiniyorum,adam beni sadece oflayıp puflarken gördü yani..

işte böyle..çoğu haftamı yazmaya çalıştım,sanki eksik bişeyler var hala bu gebeliğimde.yapamadığım şeyler var sanki,aslında en doğru laf doyamadım..hep bu benim son gebeliğim dedim ama sanki son olmayacakmış gibi geliyor şimdi nedense.doyamadım ben evet evet doğru laf bu..
duyar gibiyim dur doğsunda büyürken aynı şeyleri söyleyebilecekmisin olabilir tabi:))))