AYAZ 1 AYLIK

ayaz//28.03.2012

 benim kara kuzum 1 aylık oldu bile.nasıl geçti bu 1 ay bunu da anlamadım desem...
aslında sıkıntılı günlerimizde oldu.doğduğunda süt hemen hızlı gelmedi diye mama almıştık.meme uçlarıda yara olunca gecede 1 defa vermeye başladım hep.açım diye yırtındığı anlarda kurtarıcı oluyordu.aslında açım diye yırtındığından da emin değildim ya neyse.elini emmesi her daim açlık belirtisi değil.bunu anladım geçen günlerde..
birde insan ister istemez kıyas yapıyor birinci çocuğuyla.yiğit 15 dk emer,bir meme bitiminde doyar ve uyurdu.hatta yarısını geri kusardı.
ayaz kuzusu 1 memeden sonra doymamış oluyor,ikinciyi veriyorum.doymazsa yorulayım da uyuyayım demiyor.çığlık çığlığa bağırıyor.elin ayağına dolaşıyor ve doyurmak için her yola başvurabiliyorsun..

nihayetinde 16. günde doktora götürdüm yavruyu.doğum sarılığı geçmemiş dedi.1. ayında tekrarlanacak dedi.kilosu 3.780 gr.dı.çiş ve kakası iyi olduğundan doyduğunu düşündü doktor ve mama asla verme dedi.fakat yaygaracı oğlum aynı hız devam ettiğinden hiç tecrübesi olmayan anne gibi ben mamaya devam ettim gün aşırı.20. günde strese girdim iyice ve mamayı bir çırpıda kestim.şükürki sütümde iyileşti.yani ben beslenmeme,uykuma dikkat edince çoğaldı.birde iki memeyide emzirip sabah saatlerinde dinlenince çoğaldığını hissettim sütün.

bugün ayaz doğalı 1 ay oldu.aşıdan geldik biraz önce. ve kilosu 4.900 gr.bingoo..çok sevindim.zaten zıbın tarzı kıyafetler küçük gelmeye başlamıştı yenileri çıkacak meydana:))
aşıdan sonra ağladı minik baya.can acısı ağlamasıydı.emzirdim.içini çeke çeke emdi canımın içi.

uykuları fena değil.uykuya dalmada bazen ciddi sorun yaşıyoruz.tilki uykusu var çoğu gece ve gündüzde.çok yoğun gaz sancısı yok.sancı çekince bacaklarını karnına bastırarak hareket ettiriyorum ve alttan çıkıyor.ayaz çok kaka yapıyor.emiyor ve zıçıyor:) istisnasız:) bir öncesinden akıllanmayan ben hep kaza yaşıyorum.dün hemen alıvereyim dedim ve yatağa yaptı.fışkırtmalı olarak yapınca yatağın file şeysinden halıya sıçradı.1 saat temizlik yaptım.

yiğit,ayaz ben aynı odada yatıyoruz.bildiği bütün pislikleri yaparak hastalıktan kurtulamayan benim bir numara büyük oğlum bize bulaştırmak için oldukça çaba sarfediyor hastalığı.sonsuz bir sümük hakim kendisinde.ardı arkası kesilmiyor.öksürük cabası.arada sırada altına yapıveriyor sonuna kadar tutup tutup .okuldan gelince el yüz yıkanacak diyorum.boşa konuşuyorum.yüzümüze öksürüp,hapşuruyor birde bilinçlice:)
ama allah var kardeşini çok seviyor.hiç kötü bir davranışını görmedim.hiçbir kıskançlığına şahit olmadım.en fazla kendiyle ilgilenmem için ağlasın anne ağlasın.ilgilenme onunla dedi.sonra dayanamayıp benden önce koştu ona bakmaya.

açıkçası ikisine birlikte yetişmek 2 katı bir güç ve zaman gerektiriyor.biri altına yapmışken diğerininde kakası gelmiş olabiliyor.biri meyve yemek isterken diğeri aynı zamanda acıkmış oluyor.tam okula göndermek için hazılanırken birini diğeri bas bas ağlıyor kucağa alınmak için.tam akşam yemeği zamanı 1 saat uzuun uzuun emmek istiyor küçük..
ve ben akşamın nasıl olduğunu anlamıyorum.sabah sanarken saat çoktan 14:00 oluveriyor bile.


annem gittiğinden beri kahvaltıları eşim hazırlıyor sağolsun.yiğiti ben hazılıyorum eşim bindiriyor servise.ben akşamüstü bebekle inip alıyorum.yiğit okuldan gelince kesin bir posta aburcubur yiyor.yemesine izin vermezsem seni sevmiyorum laflarıyla beni fena tahrik ediyor.sonu iyi olmuyor.moral bozukluğuyla yatağa gidiyoruz.
annem gittikten sonra yatma saatlerini ayarlayamadım.gece 24:00 leri buldu uyumamız.şimdi ne dizi ne bişey izliyorum.saat 20:00 gibi yatağa gidiliyor ve 22:30 da uyunuyor.gene geç.işte tam bir hayattan vazgeçiş şu annelik.

2 çocuklu olmak ise paha biçilmez.bir birine bir diğerine bakıp içimde kelebeklerin kanat çırptığını hissediyorum.seviniyorum kendi kendime:))