dün yiğit in okulunda sergi vardı.yıl boyu yaptıkları el işleri sergisi yapmışlar.benim kuzu pek bir şey yapmamıştır dedim içimden ama önemli olan yaptıklarını görmekten ziyade onu sevindirmekti.hazır eşim evdeyken değerlendirelim dedik.önce bir banka işimiz vardı.onu hallettik önce.ayazı slinge koydum.sihirli bir şey bu sling.girer girmez uyuyor ayaz:)
okula gittik.oğlanın haberi yoktu.sınıfa girdik.arkası dönük oyun oynuyor.az izlemek istedim diğer öğrenciler ayazı kucağımda görünce sevdiler.ben gidip yiğit in yanağını okşuyorum hiç bakmıyor.sıkıyorum bakmıyor.1 dk filan sonra bir döndü sevinçten bayılacaktı az kalsın.kardeşini ve babasını da görünce sevinçten zıplamaya başladı.
herkese gösterdi kardeşini,bakın hasan ayaz bu .benim kardeşim olur dedi bol bol:)
yılın başında girmiştim sınıfına.tüm öğrencileri hatırlıyorum.hepsi ağlayan minicik suratlı çocuklardı.ve dün gördüm ki hepsi nasılda büyümüş,boy atmışlar.
kardeş kardeş oyun oynuyorlar,alışmışlar birbirlerine.hepsini sevdim teker teker.
bir kızın annesiyle sohbet etmişliğim vardı.annene selam söyle dedim,bir diğer bende söyleyeyim mi dedi hemen:)
yavrum ya.çok masumlar.
yiğit ile ilgili öğretmeniyle çok konuşuruz.her seferinde sevgisini konuşmalarından anlarım kadının.ama ona da hak veriyorum ki hepsi canavar gibi çocuklar.yiğit in hep pek çekinmesi olmayan bir çocuk olduğunu söyler.ceza alacak olsa bile malesef yapacağını yapar.son zamanlarda yeni çözümler geliştirdi emel hanım.ama okul bitiyor.seneye göndereceğimize dair kağıtlar doldurdum.
bana yaz okulları ile ilgili fikirler verdi..
yani işte oğlumu sevindirdim diye ben sevindim.
haftaya çarşamba yılsonu gösterisi var.bakalım neler yapacaklar.okula hala gitmeyeceğim dediği oluyor ama sevdiğini de biliyorum.bitince boşluk olacak içinde .nasıl zaptedeceğiz bakalım tosunu evde:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder