35+3

amanın valla bitiyor yaa..
yiğitle,hastalıkla,evle uğraşacağım diye bitti geçti gitti günler.sabah gözümü açtığım gibi karanlığı görüyorum birde...

ama bir ayrıntı var kiii..daha çantamı hazırlamadım.bugün yarın derken bir  teslik olmadan hazırlayabilsem bari.havalar kapalı gitti.sömestire geldi bu dönemde.yiğitle evde uğraşamıyorum başka bişeyle.zaten de geçen haftayı hasta geçirdik.halada iyileşemedik..
yiğit okula başlar başlamaz yıkayıp ütüleme işlerinne gireceğim miniğin eşyalarını.sonra bir eksiklere bakacağım.bebek bezi almadık hala mesela.bir iki bişeyde terzide işler var.koca 1-2 gününü alır insanın bu işler.

çarşamba hastanedeydim yine.NTS vardı.aslında hastaneye gidiyor olmaktan sıkıntılıyım.zor geliyor artık ağırlaştığım için.son gidişte doktora sordum doğumla ilgili ne zaman konuşacağız diye.sezeryan olduğumdan plan çıkarmadık mı sizinle diye sordu.yoo deyince.hemen bir EKG ve kan tersleri istedi anestezi için.pazartesi bakacağız bu işlere.üff yaklaştıya bir tuhafım aslında.ve bir o kadarda bekliyorum.hızlı gelmesini istiyorum..

mesela yiğite hediye alacağım.ne alacağımıda düşündüm ama bir girişemedim.doğacak bebek hala eksiklerim var.tamamlayamadan doğurmaktan korkuyorum.her işi yiğitin okula başlamasından sonraya sakladım .bakalım:)

çarşamba yine öksürüğümle-burun tıkanıklığım-akciğer ağrımla ilgili doktora gittim.solunum testi yapıldı ve sonuç astım başlangıcı dedi doktor.sigaramı içiyorsun dedi.o kadar berbat yani.geceleri öksüreceğim diye uyumak istemiyorum.yiğitin yanına yatmak istemiyorum yatış pozisyonundan dolayı durmadan öksürüyorum.kabus oldu bu hafta desem yeridir.1000 lik bir antibiyotik ve astım hastalarının kullandığı bir fıs fıs kullanıyorum.kısacası fena üşütmüşüm.umarım ilerlemez bu astım işi:((

aldım bu arada kilocukları.napim ya.boğazım fena.gerçi bu aralar fena değil.iştahım yok.günde 2 ye düşürdüm öğünleri.yemek yemek bile çile geliyor,bol tatlı çekiyor canım..

karnımdaki yavru bey de çok kıpırdak.öyleki yerimden zıplatıyor.bidahaki usg yi merakla bekliyorum.döndümü acaba:) topukları derimi yırtıp çıkacak diye ödüm kopuyor.karnımın üstüne çay tabağı koydum mesela geçen.zıp zıp zıplatıyor tabağı.çok hoş duygu yaww.sevgisi bir düştüki içime anlatamam.sevip okşamak istiyorum hemen.
kesin rahat battı bana.biraz iyileştim galiba:)

33+5

hastalıktan yazamadım ki.
ama 33 bitmeden yazmalıyım ki unutmayayım bu zor geçirdiğim günleri.
yiğit eylülde okula başladı.başladı başlayalı 5. antibiyotiğimizi içiyoruz.
20 hafta civarında bende 45 gün süren bir nezle-grip dönemi geçirdim.

yani hastalığımız eksik olmadı bu sene.tamamının okuldan kaynaklandığını söyleyemem.birazda dikkatsizlikten oldu.malum arada sıcak bir çorba pişiren olmayınca mide bulantılarıyla geçen günlerde ev halkına yemek yapamadım..

şu an da hastayız yiğitle birlikte.yeniyılda son antibıdılı iğnelerden sonra yiğit iyiydi.taki hafta başına kadar.birden hastalandı yine.aile hekimliğine götürdüm ve iburamin cold ile levopront verdi.öksürük şurubu.içiresim yoktu.inatla sordum içireyimmi diye.boğazı çok az kızarıktı.1 hafta içirdim ve sonuç çok kötü oldu.öksürük geçmediği gibi bir gece ateşi 39,5 ları gördü.ben ateş konusunda tecrübesizim.yanıyor çocuk.ateşdüşürücü vermeyi de çok doğru bulmuyorum ama yükselince verdim.sabaha başında bekledim.ve sonuç bende ertesi günü yatak döşek oldum.
yiğiti çocuk doktoruna götürdüm bu sefre.kulak fena iltihaplanmış,ciğerlerinden ses geliyor......

kendimden haberim yok zaten.öksürükte başladı.öksürdükçe karnım çıkacak gibi.başım çıkacak gibi.1 gün eşim izin kullandı bizimle ilgilendi.
yiğitin o mızmızlığını anlatmak mümkün değil zaten.yağmurlu hava evden de çıkamadık.sıkıldık iyice.

halada iyileşmiş değiliz.ilaç kullanamıyorum.yiğit ilaçlarını alıyor be öksürük geçmedi hala.

karnımdaki minik bundan kötü etkilendi diye düşünüyorum.sonuçta ben çok hastaydım.öksürdükçe o karnımın içinde turladı.çok üzüldüm onun adına.rahat yatamadım,kalkamadım,arada sancılar tuttu.karnım ve kasıklarım fena kasıldı.göbeğim ve çevresi acıdı filan.ağır değilim ama hala hastayım.burnum 24 saat tıkalı.açıyorum yine tıkalı.
annemde hasta bize bakacak kimsemiz yok yani.geç iyileşeceğiz.
evi çevirmekte bana baktığından biraz daha geç iyileşeceğiz napalım...

son bir ayımıza girdik artık.daha çantamı hazırlamadım.havalar iyileşsin bakıcam diyorum,ama nasıl yapacağımıda bilmiyorum.yiğit bütün vaktimi alıyor.okulun açılmasını dört gözle bekliyorum.sürekli tv açsam tamam oturacak ama ben yapamamki.oyuncak oynuyor,dakika başı soru soruyor.yanımda.
minik bebek gibi takip istiyor,balkon demirine tırmanıyordu geçen.kızdım.

bizde durumlar böyle.
33+5 le ilgili yazacak tek şey ise karnım oldukça büyüdü.yürümek kaplumbağa hızıyla.
tsh iyice düşmüş.ilaca devam.
karnımı 2 günde bir kremlemeye başladım.soğuk havada birde vakitsizlikten asar oldum bu işi .inşallah pişman olmam..

haftaya görüşmek üzere:)

yiğit ve 2012 takvimi

yiğitin okulunda 2012 takvimi yapmak için resim çekildiler.taa aralıktaydı çekim ama yeni geldi takvim elimize.ve çok beğendik.
 yukarıdaki resim oğlumun sınıf arkadaşları ve öğretmeni.hepsinin adını ve soyadını biliyor.çoğunu da seviyor.bazen eve gelip şikayet ederdi arkadaşının birini.şimdi görüntülü oldu bu.akşam gelince bana bu vurdu bugün diyor:)) görsel bakımdan daha iyi tespit yani:))

bu da büyük takvim.gönderirken katlayarak göndermişler ,ve kıvrılmış.yiğit ağlayarak getirdi buruşturmuşlar diye.yatağın altına koyduk ama düzelmedi.geri kıvırsak bu sefer yıpranacak.fotoğraf kartonuna basılı çünkü:)kendiliğinden düzelmesini bekliyoruz oğlumla gelip gidip bakarak..

vee yiğitin panosu bu da.evimize kim gelirse gelsin ,görmeden ve  iltifat etmeden geçemeyeceği yer.istisnasız her gelene gösterilir.hatta ikinci üçüncü baskılarda yapılır.yeni resimler yaptıkça değiştirilir.en çok raptiye takma kısmı sevilir..tabi takvim resmimizde başköşesinde.her eve geldiğinde üstüne 10 dk yorum yapılır bu resmin ve ne kadar güzel çıktığı vurgulanır...

laf aramızda kendini fena halde beğenen ,pohpohlanmayı ,taktir edilmeyi çok seven bir oğlum var da:))

32+3

şaka maka geliyoruz sona.ve şükürler olsun ben kendimi çok iyi hissediyorum.hafif hissediyorum.ama sanmayınki hafifim.bugün itibariyle 13 kilo almış bulunuyorum.

bir tatlı bir tuzlu-yağlı,filan demeden götürüyorum mamacıkları.miktar gözetimim de yok.ne kadar yemek istersem o kadar yiyorum.ha iyimi ? değil. ama napim. eşim kontrol ediyor benim stokları, bitmeye yakınsa hemen dolduruyor:) en çok ülker çikolatalı gofret yiyorum bu aralar..

geçen market alışverişi için gitti. ve geç kaldı.o gelene kadar ben tatlı krizine girmiştim bile ve un helvası kaburmaya başladım.ilk defa yapıyordum.netten baktım ama hep çok yağlıydı.bende göz kararı yaptım.ve harika oldu yaww.annem yapsa bu kadar beğenmezdim:)) ne kadar koyduğumu hatırlamıyorum birde malzemeleri.yazmak için sonrasına:)

karnıma yollarda geçerken aynalardan camlardan bakıyorum yarım dünya gibi görünüyorum .ama yukarıdan bakınca hiç öyle hissetmiyorum.eşim bazen tuhaf tuhaf bakıyor hızlı hareket etmeme.gülümsüyor kendi kendine bana bakarak gofretleri hüpletirken.
yanlız yiğit kuzumdan hiç öyle bir hereket görmedim.görmüyormu acaba diyorum koca karnımı, yada hep böylemiydim sanıyor.kucağıma atlıyor.kucakla beni diyor.anlamadım kuzuyu.ama bazen de karnıma bakıp anne kardeşim ne zaman gelcek diye de soruyor:)

dün NTS vardı gene.yiğitte hiç NTS ye girmediğimden ne gerek olduğunu anlamış değilim.ama dün kalp atımları yüksek çıktı kuzumun.tatlı bişeyler yiyip tekrarladık ve normal çıktı bu sefer.tatlı çekmiş canı zaar:)
bu ay usg yok.doğumu da konuşmak istedim doktorla ama unuttum.elevitimi eczaneden almıştım.yazdırmayı unuttum.niye gittim ben hastaneye bilmem ki:)
yarın tiroid usg var.25 ocakta kan tahlili var.1 şubatta tekrar NTS var.bir ayağım hastanede yani.allahım sağsalim,sağlıklı versin kuzumu kucağıma...

bu arada yiğitim hasta yine.2 ocakta bitmişti ilaçlarımız ve şıp diye kesilmişti hastalık.sadece 17 gün sürdü hastalıksız hayat.çok üzülüyorum çocuğum hastalanınca.öksürünce burnu akınca.ateş olmuyor ama huysuzluk 1500.
dün gece hep birlikte yattık.o uyudu ben hiç uyumadım.onun yatağında ben bu haftada nasıl yatıyorum bir düşünün..yiğite kay biraz demekten yoruluyorum.anne duvara yapıştım diyor yavrum.e ben kalkayım kendi yatağında rahatça yat diyorum bırakmıyor da.sıkış tepiş yattık işte gece.yüzüme öksürmesi ve dakika başı burnunu silmem de cabası.

yarın bebek doğunca ben nasıl bir hayat süreceğim çok merak ediyorum.sabah eşime gece yiğitin sesini duydunmu dedim.hiç duymamış.pes doğrusu..

okulda 2012 takvimi için resim çekilmişlerdi.çok güzel olmuş.bu da bir dahaki postumun konusu olsun.yeni yavrudan yiğite sıra gelirse ayrı bir postta yazı yazmak:)

bu arada eşim ozan ismine hiç ısınamadı.bu isim yılan hikayesine döndüz bizde.bende sıkıldım artık.son an olsun istemiyorum.adam karar versin artık ya.başka şeyler dönüyor isim konusunda.utana sıkıla yazıyorum valla.yiğiti koymak ne kolaydı.doktor erkek dedi ben yiğit dedim.başka bişey asla düşünmedik.bunda ne tuhaf oldu.
yani son an başka bişeyle çıkarsak şaşırmayın emi:(

31+2

32 haftadayız..hayatım gayet durgun geçiyor.havalar yağmurlu.sabah yiğiti okula gönderdikten sonra pc başına geçiyorum.yazıyorum,okuyorum,oyun oynuyorum bolca bu aralar.eskiden oynadığım kağıt oyunları vardı.baya sardım:)

şükür yiğit hasta değil ya.başka ne isterim.huysuzlukları filan hiç takmıyorum.sadece geçen benden 10 metre önde koşarken yola fırladı,gebeş halimle zor yetişip kapşonundan tuttum.tutmasam hızlı bir şekilde taksi geliyordu.sonrasında onu tuttuğumdan ağladı filan ama hatasını kabul etti.bidaha yapmaz inşallah.çok üzüldüm çünkü..

karnımdaki miniğin makat pozisyonda olduğunu öğrendikten sonra daha net anlıyorum neresi neremde diye.ayakları durmadan mesanemde bikere onu biliyorum.en ufak hareketinde bacaklarımı kısıyorum.alttan çıkıverecekmiş hissi yaratıyor çünkü.
nefesim daralıyor bu aralar bolca.alçak yastıkta asla yatamıyorum ki yükseğide hiç sevmezdim.
bir taraftan ötekine dönmek merasimle olmaya başladı.bacak arama yastık koyuyorum bu seferde onunla birlikte dönmek zor..
iş yapınca belim fena ağrıyor.gün içine yayıyorum işleri bende.hepsini bitirmiyorum kısa sürede..

genel olarak çok iyiyim şükür.ilaçlarımı düzenli alıyorum.beslenmeme dikkat ediyorum.hala tavuk yemiyorum,hala pilav makarna dan hazetmiyorum-yemiyorum ama bolca sebze meyve yiyorum..portakal mandalinayla yatıp kalkıyorum .

dün gece uzanırken bebek çok sert ve ani bir hareket yaptı.karın duvarıma vurmak gibi değil.içimde yer değiştirdi sanki.ben ''döndü'' ye yorumlamak istedim, ama bu sabah yine mesaneme ziyaretlerinden anladımki dönmemiş:)


geçen hafta yeni ciciler aldım kuzuma.sonra dün yiğitinkileride çıkarında bir bavul kıyafet çıktı ortaya.banyo küveti,ana kucağı,nevresim ,battaniye gibi şeyleride bir araya topladım.daha çok var hepsini bir araya toplamaya .alt açma,taşıma çantası ,yatak filan.çok heyecenlandım.gidip gelip bakasım geliyor.
yiğit yaz bebeği olduğundan hep kadife bişeyler giydirmek istemiştim.kısmet bu yavrumaymış.kadife tulum aldım.ona bakıyorum en çokta:)

bunlarda annanesinin aldıklarından.gidip gelip bakıyorum.yiğit pek anlamadı bu minicik kıyafetleri daha.

her reklamda minik bebekleri seviyor.benim kardeşim nerde diyor.minik bebek nerde diyor.bende daha karnımda annem,bak büyüyor karnım giderek,yakında gelecek kardeşin diyorum.tamam diyor.ama hemen ilgisi başka yöne kayıyor.çok soruşturmuyor şimdilik..

30+3

giderek genişliyorum.hareketlerim sınırlandı.kolayca eğilip kalkamıyorum artık,hızlıca yürüyemiyorum.oturup kalkarken mümkünse destek almak istiyorum.daha rahat 8 hafta var önümde ama bazen zorlandığımıda itiraf etmek zorundayım..

geçen hafta yeniyıl haftasıydı ve annemlere gittik oğullarımla.o kadar çok yedimki.bana bişeyler oluyor annemlere gidince .boğazım zaten açıktır.oraya gidince fena açılıyorum.karnım tok.yine dolabı açıyorum,yiyecek bişeyler arıyorum.ve bu bana pahalıya patladı.+ 2 kilo ile evime döndüm..

12 kilo almış bulunuyorum 30+2 hafta itibariyle.inşallah daha usturuplu giderim bundan sonra..
henüz çatlamadım artı olarak.yiğitte 23 kilo almıştım.ve son 1 haftada kenarlardan minik çatlamalarım vardı.onları görüyorum aynada.yenisi henüz yok galiba.inşallah da olmaz diyorum.yiğiti doğurduğum kiloma 1 kilo var.korkmuyor değilim..sonrasında vereceğimden eminim ama yinede çok şişman ve iri görmek istemiyorum kendimi fotolarda:))

dün akşam yemeğinden sonra canım tatlı bişeyler çekti.eşim de hazır hemen tatlı alıp geleyimmi diye soruyor.allahım ya.desem bir dert demesem bir dert.adam incelik yapsa dert yapmasa dert dimi:)) valla aldırtmadım sonunda.1 kilo alsa o gece biter valla hepsi.gözüm dönmüş durumda.bir gofretle idare ettim hehe..

ismiyle hitap etmeye dilim alışamadı daha yeni yavruma.
daha hiç kıyafet filan almamıştım.annecim sağolsun neler almış neler.ben daha erken deyip duruyordum yiğitin derdine düşüp son an alıp gelecektim ne varsa:) annem almış patikli altlar,mini mini üstler.erkek bebek mavi,beyaz,yeşil ağırlıklı olur hep.kırmızı da almış annem.çok beğendim.bende kadife tuluma taktım.biliyorum çok kullanışlı olmayacak ama alıcam bu hafta.annem yünden hırka örmüş.çok şeker..

yiğit hani benimki yokmu.bu bana küçük gibi laflar etti:) bide patikli altın birini giymeye çalıştı.o sana olmaz tatlım deyince fırlattı bi kenara.

dün doktora gittim.ilk defa NTS ye girdim.yiğitte gerek olmamıştı.şimdi farklı hatane olduğundan galiba her 2 haftada bir nts var.20 dk sırt üstü yattım.yavrumun kımıldanışlarını ve kalp atışlarını dinledim ve kaydedildi bunlar.
1.600 gr olmuş ozan bey:) haftasıyla uyumlu,suyu yerinde.ters duruyor.kafası sağ göğsümde bacakları mesaneme doğru.ondan ben zıplıyorum zaten:) tsh düşmüş.ilacı kullanmaya devam.tiroid usg yaptıracağım haftaya birde.nodül varmı yokmu anlamında..idrar kan testleri verdim.öyle işte.herşey yolunda şükür..

yiğitte her ay özel doktora gitmiştim ve çok güzel resimleri var.onları albüm yaptım.ama bu yavrumda hastaneye gidiyorum ve sadece karaltılar var.hiç doğru dürüst göremedim.sağlıklı olduğunu biliyorum ya.resminin anlamı varmı bilmiyorum ama işte annelik duygularım fena kabarık:)

29+1

30. haftaya girdik yaa.bu günlerin hızlı geçmesinden şikayetçiyim.hiçbirşey anlamıyorum yediğimden içtiğimden,gezdiğimden,büyüyen çocuğumdan,karnımdaki büyüyenden...
gün geliyor hamile değilmişim gibi hissediyorum.koskoca göbeğim olduğunu unutup hareket ediyorum..geçen yiğiti doktorda sedyeye ben kucaklayıp çıkarttım.üstümde uzuh hırkam vardı ve doktor napıyosun çocuk düşecek şimdi dedi:) şaka yaptı ama ben unuttum o an hamileliğimi.o derece yani.

artık iyice büyüdü karnım.göbek deliğim sıfırlandı ama fırtlamadı daha:) yiğit arada gelip akşamları anne açsana derdi de göbek deliğime bakardı,şimdi yapıyor ve sıfırlanmış göbeğimi görünce kapattırıyor,gitmiş göbek yok diyor..'ah oğlum göbeğin alası var da sen bilmiyorsun' :)

10 kg aldım rahat..fazlası var eksiği yok..

bacak içi ağrılarım oturunca yine bastırıyor.,gece yatarken rahatsızım bolca.nefes alma sıkıntısı çekiyorum.bebeğin duruş pozisyonundanmı bilmiyorum ama hem göğsümün altını sıkıştırıyor,hem idrar kesemi..karın derimi acıttığı oluyor..dün ilk defa çok sert hareketlerle karın derimi gezdi.dalgalanmaları yaptı,ve beni mutlu etti:))

4 ocakta NTS,USG ve birkaç bişey daha var.bu tsh yüksektiya ona baktıracağım.ama yiğitin derdine düştüğümden kendimi erteliyorum ha bire.

haplarımı içiyorum düzenli.bebekte hareketli.şükür daha ne olsun..pek ilgilenemiyorum,kendimi dinleyemiyorum ama herşey yolundaysa yapacak bişey de yok.