miniğim 10 günlük

doğuma gün sayarken 10 günlük oldu bile benim küçük oğlum..
doğum kilosu 3.180 gr.dı.ilk gün az emdiği için mamaya başladık.doğduğu gün 4 kez kaka yaptı velet:) sonrasındada devam etti bolca kaka yapması.sütüm tabi hemen gelmedi.humana filan fasafiso.normal zamanında geliyor süt.sezeryanda 3-4 günde geliyor yani..birincisinden de gördüğüme göre..
ayaz doğduğunun ertesi günü 3.020 gr a düştü ve emzirme ebesi telaşlandı 5 tane 50 mg lık şırıngalarla mama hazırladık ve onları 2 gün içinde tüketecektik.ben pek verme yanlısı olmasamda verdim.sütüm yoktu çünkü.ertesi günü hemen 3.030 gr oldu kuzu.vermediğine hatta 10 gr aldığına çok sevindi ebe.ben sevinemedim.ne bu böyle minicik gramlarlamı ilerleyeceğiz yahu...bunada şükür tabi.
cuma günü aile hekimliğine gittik.doktor muayene etti  ve sarılığı var dedi.topuk kanıda almadı.hemen dakikasına hastaneye gidip tahlil vermek istedik.doktorumuz vermeyin takip edelim dedi.dayanamayıp pazar günü acilden kan tahlili yaptırdık ve sınırda sonuç.bol emzirme ve takip..

salı günü topuk kanı aldırdık.çok ağladı yavrum.ve son kilo durumu 3.330 gr olmuş.yiğitin doğum kilosuna ulaşmış yani:)
bundan sonra iyi performans bekliyorum kuzumdan...

geleyim fasulyenin faydalarına.iki çocuklu olmak açıkçası zor.çok güzel ama zor.yiğit tekken ona yetişemediğimi söylüyordum ama şimdi hiç yetişemiyorum.allahtan henüz annem burda ve ben hiç mutfağa girmiyorum.yemek pişip önümüze geliyor.sofra toplanıyor,bulaşıklar yıkanıyor.mutfak her daim pırıl pırıl.annem gidinde kurtlanacağımdan eminim:)

nerde nasıl yatacağız diyordum.yiğitin odasını yatakhane gibi kullanıyoruz şimdilik.arıza çıkardı biraz.nerde benim oyuncalarım diye.onun yatağında ben yatıyorum sezeryan yerim çok acıyor çükü.birde kasılıyorum geceleri.yiğitle annem yerde yatak yaptılar.bebekte yatağında.her ıngaladığında annem kucaklıyor.10 dk ya kadar ben kalkıyor(du)m.şükür bugün itibari ile çok iyiyim.
gece altına yapan yiğiti ben soyuyorum,çişe ben kaldırıyorum.miniğe zamanında ben müdahale edebiliyorum.
göbeği hala düşmedi.bir düşse diye gözüne bakan annem göbeği düşünce kaçacak çünkü:)
allah kimseyi yanlız bırakmasın.böyle özel zamanlarda bakan birinin olması şart çünkü..

yiğitle ilgili şeyler yazmak istiyorum aslında ama sayfalar çıkacak diye korkuyorum..doğum sırasında onun için çok endişelendim.babasıyla kalamaz dedim.bal gibi de kaldı.ha kudurmuş baya ama babasına her saat başı telefon açıp sabırlı olmasını asla kızmamasını yoksa benim çok üzüleceğimi söyledim.gece uyanık olduğumdan arayıp çişe kaldırmasını,ne yediğini hep rapor aldım.sık sık yiğitle konuştum.ve yiğittin soğukkanlı bir çocuk olacağını anladım babası gibi.benim gibi takıntılı ve aşırı duygusal olmasından iyidir diye sevindim:)

birde ayrı kaldığımız 2 gece 3 gün boyunca onu çok özledim.hiçbir gece ayrı kalmadık.allah kimseyi yavrusundan ayırmasın yaa.ne kadar zor,sonucunda ortaya güzel bir iş çıkacaksa bile..yiğiti her düşünüşümde burnumun direği sızladı.nasıl bir duygu annelik diye düşünmeden edemedim::

eve geldiğimizde ise zor ayağa kalkıyor olmama rağmen onu kapıda karşıladım.yiğit bana şöyle bir bakıp hemen kardeşini görmeye fırladı odaya.karşılaşma anları çok güzeldi.gülümseyerek dokunmak istedi yiğit ayaz a:)
emzirme işlemi ise onu çok şaşırttı.ben anlattım açıklamalı.bende emmek istiyorum dedi ama benim yüzüme bakıp olumsuz karşılamadığımı görünce emmekten vazgeçti:)
kardeşinin pipisini görünce rahatladı,kakasını görünce o tuvalete yapamaz içine düşer poposu küçücük dedi kendi kendine:))
ağladığını görünce telaşlanıp bana haber veriyor her seferinde.
emziğini görünce emdi 1-2 saniye.biberonununda tadına baktı:(
eldivenini eline geçirdi:)

birde yiğit hastalandı yine.fena öksürüyor be burun akıntısı var.banada bulaştı.şükür bebekte bişey yok ama kokmuyor değilim.doktora götürdü babası  yiğiti.boğaz kulak temiz.ventolinin hapını kullanıyor.rahatladı biraz.

ben yiğite annecim kardeşinin yüzüne öksürme diyorum ya...
bu akşam ayaz ı hıçkırık tuttu.o hıçkırdıkça yiğit 2 m uzağında bana şikayet ediyor.
'' annee kardeşim yüzüme öksürüyor'' diye
bende'' ayazcım abinin yüzüne öksürme hasta olur '' diyorum.yiğit rahatlıyor..
allahım tiyatroya bak ya.yiğitte tiyatro yaptığının farkında ama hoşuna gidiyor.
off yazacak çok şey var.aklıma geldikçe karalayayım bari ben...

doğum

ayazım geldi hoşgeldi

kısaca bir doğum hikayesi geçmek istedim.etkisinden hala kurtulamadım ve çektiğim sıkıntıyı unutmamak adına kaleme almak istedim...

sabah 8:00de hastanedeydik.fakat sistem yoktu ve hasta girişi yaptıramadık.saat 10 da beklemekten sıkılınca doktor acilden giriş yaptırttırdı,doğumhaneye gittik.sadece sorular soracaktım çünkü bilgilendirme yapılmıyor.doğumhaneye girince hasta bakıcı tuttu beni hemen hazırlamaya başladı çünkü seni bekliyorlar dedi bana.bende annemi aradım kapıyı,yiğitle konuşacaktım,eşimle vedalaşacaktım hiçbirini yapamadım..

ama bunun yanında gayette pozitiftim çok neşeliydim,ve hiç heyecan,korku yoktu.niye olsun giricem ve bebeğimi koklayacaktım doğar doğmaz.ben hazırlandım ve yatağa yatırılıp bekleme odasına götürüldüm.tek başıma 1,5 saat orda bekledim ..yavaştan moralim bozulmaya başladı çünkü kimse hala beni bilgilendirmedi ve gelen giden olmadı.çok üşüdüm orda.

moralim bozuldukça bozuldu ve yiğiti çok özlediğimi düşünüp dahada moralimi bozup ağlamaya başladım oracıkta.yarım saat ağladım sessizce .belimdeki o ağrılar olmasa yataktan inip çıkacaktım ordan kolumda iğne,serumla.hasta bakıcı tesadüf geçerken beni ağlar görünce ne oldu dedi.konuşamadım.ailemi görmek istediğimi söyledim.hemen hazırlanma odasına tekrar götürdü beni çünkü yüzüm gözüm şişmişti ağlamaktan.hemen eşimi çağırdı,annem babam geldi yanıma.onlar beni teselli ettiler biraz.eşim çok panikledi.çok üzüldü .o kadar neşeli girince doğuma beni doğurmadan o halde görünce sinirlendi hastaneye.hemen gidelim dedi.başka biryerde doğum olsun dedi.köküne kadar sabırlı ben fevri davranamam hiçbir zaman beklemeyi devam ettirdim...

sonra hemşire gelip saat 12:00 oluyor bu saat beni doğuma alacaklarını söyledi. ve beni götürdü yine yatakta.o beklediğim saatlerde ameliyathaneyi  acil hastalar için kullandıkları açıklamasını yaptı beklememin sebebi için.neyse benim moralim yine yükseldi.geç olsun güç olmasın diye kendi kendimi teselli ediyordum durmadan..

doğum masasına çıktım.sipinal için iğne hazırlanıyordu.başımda ise beni getiren hemşire,ve sadece hasta bakıcı olduğunu anladığım bir erkek vardı.daha sonra bir kadın daha geldi onun da doktor olduğunu anladım.

üşümeye başladım ben,titremeye döndü sonra bu durumum.heyecanlandım sonra.oturma pozisyonuna geçirildim ve iğneyi batıracağını söyledi doktor.batırdı ve müthiş acıdı.ödem olduğunu konuştular ve neden bayılmayı tercih etmediğimi sordular.bende bunun benim ikinci gebeliğim olduğunu ve genel anesteziden kötü şekilde uyandığımı söyledim ve o sebeple 9 ay ünv.hastanesine  devam ettiğimi söyledim.

1,2,3,4,5 inci kez iğne batırdı ve her deneme hüsrandı. sonra artık sinirlendim ve niye yapamadıklarını sesimi yükselterek sordum ama sağlıklı bir cevap alamdım.arada bana yine sordular genel niye istemediğimi 2 denemeden sonra ben tamam artık çok acıdı dedim ve genel yapmalarını istedim.bu arada o hasta bakıcının kolunu morarttım.ağladım ve moralim yerle bir oldu.

genel yap dememi bekliyormuşçasına hemen kabul ettiler ve yatırdılar.hazırlamaya başladılar.ve sonrası malum.

yine genel anestezi sonrası kabusum başladı.uyanırken müthiş acılar.sayıklamalar...

kadın doğum servisine yatağa alınışım ,herşey battı bana o dakikalar.çalan telefonlar,cevaplarken sesli konuşanlar,yan yataktakinin öksürmesi,su sesi,herşey herşey..eşimin kucağında oğlumu gördüm ama bakasım bile gelmedi.

anlattım daha sonra olanları aileme eşim köpürdü...

neyseki ağrı kesicilerden sonra kendimi iyi hissetmeye başladım.

yavrumu kucağıma aldığımda kokusunu duyunca acılarım hafifledi,memeye yaklaştırınca emmeye hevesini bir kuzum olduğunu görünce daha da mutlu oldum ve kısa zamanda eski neşeme kavuştum..

yiğiti aradım biraz kendime gelince .sesini mutlu duyunca keyfim yerine geldi.

3.180 gr bir kuzu dünyaya getirdim.boyunu bilmiyorum.sanırım 50-51 gibi birşey,arada konuşmaları duydum gibi.doğum saati konusunda hiç fikrim yok .13:05 te bayılıyordum.13:30 a kadar olmuştur heralde.

sonuç içime dolan sevgi haksızlığa uğramışlık hissimi azalttı.

daha ünv.hastanesi ile ilgili sevmediğim çok şey oldu..mesela doğum yatakhanesinde bebeki hastalar ile kadın doğum ile ilgili yatan diğerleri aynı yerdeler.80 yaşındaki kanamalı ve başka hastalıkları olan kişilerle aynı odada kaldık.3 kişilik odadaydık.ama 8 kişilik yataklarda vardı.bebeklilerle ağır hastalar aynı odada kaldılar.erkekler istedikleri zaman ziyaretçilerdi.kapılar devamlı açıktı.hastalara yeterli ilginin gösterilmediğini düşünüyorum..daha neler neler.ama bunu başka zaman paylaşırım.

şu an iki çocuklu bir anne olmanın mutluluğunu taşıyorum..

yiğitin kardeşini gördüğündeki halini başka posta bırakıyorum.

ilk 2 çocuklu ve evde geçirdiğim gecemide başka posta bırakıyorum..

içimden geçen güzel duyguları da sonraya bırakıyorum..

bundan sonra bol maceralı bir ayşe ile karşınızda olacağım

şimdilik sevgiler

ben yarın doğuruyormuyum şimdi????

günler bitti.doğum yarın.geçen günlerde yiğit için oldukça tedirgindim eser kalmadı.baktım ki başlarının çaresine bakabilecekler yiğitle babası.
daha doğrusu yiğit gene hasta.boğazı kırmızı bir şekilde şişmiş halde.4 gün boyunca gece ve gündüz benim canıma okudu biraz gaddralaştım galiba ona karşı.
ayakkabılarını fırlatıyor içeri doğru,oyuncakları evin heryerine dağıtıyor,kağıt kırpıyor gezerken,dışarıda en ufak şeyde yerlerde debeleniyor,herşeye ağlıyor,gecenin 3 ünden kalkıp yemek yicem diyor,getirdiğini beğenmiyor...bu listeyi devam ettirsem sayfalarca çıkar..kısacası beni çok yordu 5 gündür bende onun ben yokken ne yapacağını daha az düşünmeye başladım:)

nedense kendimi fazla enerjik hissettim 3-5 gündür.cuma günü kendimi çarşıya attım,o kadar çok gezdim yürüdüm ki,antalyanın altını üstüne getirdim.keyif yaptım.son eksikleri tamamladım filan.eve dönerken annem aradı gelmiş:) bana sürpriz yapmış.bugün gelecekti normalde..
kadını geldiğine pişman ettik gerçi.yiğit huysuzluklarını hemen gösterdi,eziyet etti resmen kadına.ben kızınca annem daha şaşırdı.

misafir geldi,yiğit büyün oyuncakları salona yığdı,çocuğun üstüne çıktı,koltuk minderlerini ortaya yığdı,yiyecekleri bilerek yere attı,hatta üstünden geçti ve ne oldu? ben çıldırdım.daha bir sabırsız oldum 4 gün eziyetin sonunda...neyse neyse.napim benim çocuğumda böyle.şımarığın en önünde gideni..

yarın için pekte heyecanlı değilim..gerçek hissim şu ki yarın doğurmak istemiyorum.karnımdaki hareketlerini iyice sindiremedim.yarım kaldı bişeyler.hazır değilim sanki.kendimi tecrübeli hissetmiyorum,bişeyler eksik ama ne???

yiğit için dün de avm ye gittik.yemek yedik,oyun parkında baya vakit geçirdik.oyuncakçıdan çıkamadık..bişeyler aldık

beyefendi bu seti beğendi ve avm den bunu aldık önce..

sonra eve geldik ben nette dolanırken yapmak istediğim sürprizi unuttum ve bir koşu evden çıkıp çarşıya gittim.o sırada yiğitle annemle uyuyordu.gidip bu ahşap blok setini aldım oğluma.doğumdan sonra hastaneye gelirse vereceğim.gelmezse eve gelince veririm diye düşündüm.çok severek oynayacağından eminim..

bugün resimler çekilmek istiyordum ama hiç fırsatımız yok malesef.eşim çalışıyor.babam akşam gelecek.yiğit huysuz kralı.annam aşağı indirdi onu.ben yanlızım şu an evde.

aslında duygusal şeyler yazmam lazım.sonra düşününce neden böyle yapmadım şöyle olmadı diyeceğim.biliyorum ama yapamıyorum şu an.çok farklı duygularım.duygulu değilim desem daha uygun olur sanırım..

başlığı görünce heyecenlanıp duygu yüklü şeyler yazacağımı sanmış olabilir ama büyük çocuğunu şikayet eden ve yarın doğuruyorum ama hiç heyecen yok diye bir yazı okuyorlar ve kimsenin okuyası gelmiyordur eminim...

yatağı 3 gün önce kurduk,kıyafetlerini dolaba yerleştirmedim hala.silinip yerleştirilecek.hala yiğitin odasında bebek yatağı ve yiğitle eynı odadamı yatacağız emin değilim.salya sümük akıyor burnu yiğitin.banada bulaştırdı biraz tabi..

en basitinden şöyle ki.bizi acaip maceralı,bol itişip kakışmalı günler bekliyor.sizi de eğer ki okursanız bol maceralı yazılar bekliyor....

sağlıcakla kalın:))

küçük prens

ben isterim http://borabebek.blogspot.com/ bu kitabı:)

SON 3 GÜN

gözlerim buğulu görüyor.o kadar çok şiştim ki...
sanki bir iğne değse poff diye patlayacakmışım gibi hissediyorum .
ayaklarımı görmek istemiyorum,durduk yerde acıyorlar.ayağımın üstündeki deri çatlamış yaaa.işin komiği krem süremiyorum.karnımdan asla eğilemiyorum.
aynaya bakmak istemiyorum,yüzüm fana halde şiş..neyse neyse doğumdan sonra geçecek tabiki bunlar..
son günler dayanmalıyım..
sonucunda mükemmel bir iş çıkaracağımdan eminim çünkü:)))

birazdan kuaföre gidicem,saç ,baş,bakım işlerini halledicem.saçlarımı kestirip boyatacağım.belki ondan sonra aynaya bakınca kendimi daha iyi hissederim.:)

dün çok güzel bir gündü benim için.sevgili nurturia annelerim bana geldiler.
gelen gelemeyen herkese teşekür ederim,bu son duygulu günlerimde bana eşlik ettiğiniz için çok mutlu oldum.

betül,ilal ve tatlı kızı,deniz ve tatlı kızı,yasemin, esra ,feyzan ve yakışıklı oğlu,afet ve yakışıklı oğlu bana geldiler..güzel sohbetli saatler geçirdik..
hediyelerine bayıldık,oğlum gece kalkıp kalkıp hediyesine baktı:)
aa bende ilalcimin bana kendi elleriyle dikip getirdiği emzirme yastığını eşime anlata anlata bitiremedim hala ağzım kulaklarımda:))

 yiğitim hediyesini açarken

 bunlar ayak değil zaten

yastığım çok güzel ama değilmi:)

37+2 ( SON 5 GÜN)

evet resimden de görüldüğü üzere sona gelmiş bulunuyorum..
öncede belirttiğim gibi ben yiğiti 40. haftayı doldurduğum zaman doğurduğumdan bunu 38 bitince doğuracağımdan çok önce oluyor,erken doğuruyormuşum hissi yarattım kendimde..
doktoruma sordum erken doğurmayayım dedim,ama ikinciler daha erken oluyormuş,daha öncesi birde sezeryansa böyle olmalıymış ki bir kazaya uğramayalım..
üstelik gelişimini tamamladı benim ikinci tosun maşallah.tersti döndü mesela.3 kg da geçti daha ne bekleyelim dedi doktor.e bende tamam dedim.zira artık bel ağrısına dayanacak halim kalmadı.
yiğit gecede en az 4 defa çişe kalkıyor,kalkmazsa yatağa yapıyorki en fenası,değiştirirken çok problem çıkarıyor.gebelik ilerledi diye uykularım çok bölünüyor zaten,aynı pozisyonda 2 saatten fazla yatarsam uyuşuyor her tarafım yada kramp giriyor bacağıma kalçama..
27 si gelmeyecek gibiydi.ve 5 günümüz kaldı....

bugün son NTS vardı.hastaneye bir gittim.birisi bozulmuş bana 6 kişi var ve sandalyeler acaip rahatsız.beklemedim yani yaptırmadım son NTS mi.

doğumla ilgili en ufak bir korkum yok.sadece meme başı yarasından tırsıyorum azıcık,çünkü acıyor şimdiden..
ne kesilmekten ne yeni bebek bakımından korkuyorum,ne diğer ağrılardan,kanamadan...

tek bir korkum var..yiğit benim olmayacağım 2 gece (öyle olur diyorum kendimce) ne yapacak.şimdiye kadar hiçbir gece ayrı kalmadık.hiçbir gece kalktığında benden başkasını görmedi yanında.gece uyandığında babasını görünce bastı ağlamayı..ne hata etmişim diyorum şimdi.gecede 4 defa çişe kalkan çocuk babayla nasıl vakit geçirecek 2 koca gece.
üstelik babamız çok heyecanlı doğum için,oldukça sabırsız bugünlerde,ve yiğit te sabır zorlayan cinsten bugünlerde..babası iş yoğunluğundan dolayı pek inceliklerini bilmiyor yiğitin..önüne tv açmasını istemem,vurdu kırdı film izlesin istemem,sağlıklı beslesin isterim,asla hiçbir sebeple sesini yükseltsin istemem.annem benim yanımda olacak ve bakacak başka kimsemizde yok...
işte doğumla ilgili en korktuğum şey bu..
bunu birine anlattığımda bana çok şaşırıyor,kendini düşünmeyip düşündüğüne bak diyorlar..işte bende böyleyim..

evimi temizledim dip köşe..ne çok yapılacak şey varmış..yardımcı tutsaydım da beğenmezdim ama değdi pırıl pırıl oldu evim doğum öncesi..allah sağlıkla oturmayı nasip etsin inşallah.
bu kış sağlığın ne kadar önemli olduğunu daha iyi anladım,nefes alırken bile şükür edilmeli bence ..

yarın nurturia annelerim bana gelecekler.yaklaşık 12 anne ve yarısı kadarda yavru.çok heyecenlıyım gelecekleri için.hatıraları çok seviyorum,özellikle bugünlerde..duygusallığım tavanda..
resimlerle birlikte bir post yazarım inşallah..

hastanede doğuma giderken anneme-babama-eşime diyeceğim lafı bile hazırladım..''bana bişey olursa yiğite iyi bakmalarını,onu kimsenin üzmesine izin vermemelerini,ona hiç kızmamalarını tembih edeceğim''..evet evet duygusallığım tavan yapmış iyice değilmi..

yüzüm gözüm şişti,ayaklarım pofidik,ve kilomu yazmasam daha iyi..
eşime ben bu hamilelikten bişey anlamadım dedim.o da bişey anlamadığını söyledi,çünkü ikimizin de tüm aklı ve vakti yiğit üstüneydi.eşim benimle doktora gelmedi bu gebelikte.hastanede içeri almıyorlar erkekleri.kış olması dolayısıyla ben 10 kat giyiniyorum,adam beni sadece oflayıp puflarken gördü yani..

işte böyle..çoğu haftamı yazmaya çalıştım,sanki eksik bişeyler var hala bu gebeliğimde.yapamadığım şeyler var sanki,aslında en doğru laf doyamadım..hep bu benim son gebeliğim dedim ama sanki son olmayacakmış gibi geliyor şimdi nedense.doyamadım ben evet evet doğru laf bu..
duyar gibiyim dur doğsunda büyürken aynı şeyleri söyleyebilecekmisin olabilir tabi:))))

mimlendim:)

 nihancım bir mim göndermiş.çok geç gördüm.cevaplamaktan zevk duyarım...

1- Sence çok anlamlı bir söz...
Bir kadın, anne olana kadar çocuktur ...Strindberg 

2- Makyajında olmazsa olmazın... allık..tombik yanaklarıma yakıştığını düşünüyorum :)

3- Uyguladığın güzellik tüyosu nedir... hiç hiç yok malesef.hele doğurmak üzere olan bir gebe olarak elime krem bile sürmekten acizim:) ama göbüşümü çatlamasın diye kremliyorum:))

4- En sevdiğin çiçek... kasımpatılara bayılırım.kokusu banaçok  hoş gelir:)

5- Nefret ettiğin bir şey... sözünü öylesine söyleyen,yapmayacağı şeyleri bile söz veren insanlar son zamanlarda tahammül edemediğim şey..

6- En çok sevdiğin iltifat... gülüşümü içten bulanlara sırıtmaktan kendimi alamam:)

7- Favori kitabın... BAY BELKİ .. diye bir kitap vardı.linkini bulamam ama arka arkaya defalarca okuyabilirim

8- Sana görünüş olarak yakın bulduğun ünlü... tanıdık bir kız Bülent Ersoy a benzetmişti .aklıma geldikçe kızarım o kıza ve hala konuşmak istemem gördüğümde:))

9-Herkesin sevdiği ama senin sevmediğin bir ürün...  sütaşın süzme peynirine herkes bayılıyor.ben bir peynir canavarı olmama rağmen hiç hzaetmiyorum o peynirden..

10- Şu an en çok almak istediğin kozmetik ürün... çatlak kremiiii:) fazla çatlamadım ama halihazırdalardan işe yarayan varsa hemen hepsini almak isterdim.

bende bu mimi ayşegül, nihal, bahriye,fikriye ve aleve gönderiyorum..cevapları ise merakla bekliyorum:)