32+3

şaka maka geliyoruz sona.ve şükürler olsun ben kendimi çok iyi hissediyorum.hafif hissediyorum.ama sanmayınki hafifim.bugün itibariyle 13 kilo almış bulunuyorum.

bir tatlı bir tuzlu-yağlı,filan demeden götürüyorum mamacıkları.miktar gözetimim de yok.ne kadar yemek istersem o kadar yiyorum.ha iyimi ? değil. ama napim. eşim kontrol ediyor benim stokları, bitmeye yakınsa hemen dolduruyor:) en çok ülker çikolatalı gofret yiyorum bu aralar..

geçen market alışverişi için gitti. ve geç kaldı.o gelene kadar ben tatlı krizine girmiştim bile ve un helvası kaburmaya başladım.ilk defa yapıyordum.netten baktım ama hep çok yağlıydı.bende göz kararı yaptım.ve harika oldu yaww.annem yapsa bu kadar beğenmezdim:)) ne kadar koyduğumu hatırlamıyorum birde malzemeleri.yazmak için sonrasına:)

karnıma yollarda geçerken aynalardan camlardan bakıyorum yarım dünya gibi görünüyorum .ama yukarıdan bakınca hiç öyle hissetmiyorum.eşim bazen tuhaf tuhaf bakıyor hızlı hareket etmeme.gülümsüyor kendi kendine bana bakarak gofretleri hüpletirken.
yanlız yiğit kuzumdan hiç öyle bir hereket görmedim.görmüyormu acaba diyorum koca karnımı, yada hep böylemiydim sanıyor.kucağıma atlıyor.kucakla beni diyor.anlamadım kuzuyu.ama bazen de karnıma bakıp anne kardeşim ne zaman gelcek diye de soruyor:)

dün NTS vardı gene.yiğitte hiç NTS ye girmediğimden ne gerek olduğunu anlamış değilim.ama dün kalp atımları yüksek çıktı kuzumun.tatlı bişeyler yiyip tekrarladık ve normal çıktı bu sefer.tatlı çekmiş canı zaar:)
bu ay usg yok.doğumu da konuşmak istedim doktorla ama unuttum.elevitimi eczaneden almıştım.yazdırmayı unuttum.niye gittim ben hastaneye bilmem ki:)
yarın tiroid usg var.25 ocakta kan tahlili var.1 şubatta tekrar NTS var.bir ayağım hastanede yani.allahım sağsalim,sağlıklı versin kuzumu kucağıma...

bu arada yiğitim hasta yine.2 ocakta bitmişti ilaçlarımız ve şıp diye kesilmişti hastalık.sadece 17 gün sürdü hastalıksız hayat.çok üzülüyorum çocuğum hastalanınca.öksürünce burnu akınca.ateş olmuyor ama huysuzluk 1500.
dün gece hep birlikte yattık.o uyudu ben hiç uyumadım.onun yatağında ben bu haftada nasıl yatıyorum bir düşünün..yiğite kay biraz demekten yoruluyorum.anne duvara yapıştım diyor yavrum.e ben kalkayım kendi yatağında rahatça yat diyorum bırakmıyor da.sıkış tepiş yattık işte gece.yüzüme öksürmesi ve dakika başı burnunu silmem de cabası.

yarın bebek doğunca ben nasıl bir hayat süreceğim çok merak ediyorum.sabah eşime gece yiğitin sesini duydunmu dedim.hiç duymamış.pes doğrusu..

okulda 2012 takvimi için resim çekilmişlerdi.çok güzel olmuş.bu da bir dahaki postumun konusu olsun.yeni yavrudan yiğite sıra gelirse ayrı bir postta yazı yazmak:)

bu arada eşim ozan ismine hiç ısınamadı.bu isim yılan hikayesine döndüz bizde.bende sıkıldım artık.son an olsun istemiyorum.adam karar versin artık ya.başka şeyler dönüyor isim konusunda.utana sıkıla yazıyorum valla.yiğiti koymak ne kolaydı.doktor erkek dedi ben yiğit dedim.başka bişey asla düşünmedik.bunda ne tuhaf oldu.
yani son an başka bişeyle çıkarsak şaşırmayın emi:(

31+2

32 haftadayız..hayatım gayet durgun geçiyor.havalar yağmurlu.sabah yiğiti okula gönderdikten sonra pc başına geçiyorum.yazıyorum,okuyorum,oyun oynuyorum bolca bu aralar.eskiden oynadığım kağıt oyunları vardı.baya sardım:)

şükür yiğit hasta değil ya.başka ne isterim.huysuzlukları filan hiç takmıyorum.sadece geçen benden 10 metre önde koşarken yola fırladı,gebeş halimle zor yetişip kapşonundan tuttum.tutmasam hızlı bir şekilde taksi geliyordu.sonrasında onu tuttuğumdan ağladı filan ama hatasını kabul etti.bidaha yapmaz inşallah.çok üzüldüm çünkü..

karnımdaki miniğin makat pozisyonda olduğunu öğrendikten sonra daha net anlıyorum neresi neremde diye.ayakları durmadan mesanemde bikere onu biliyorum.en ufak hareketinde bacaklarımı kısıyorum.alttan çıkıverecekmiş hissi yaratıyor çünkü.
nefesim daralıyor bu aralar bolca.alçak yastıkta asla yatamıyorum ki yükseğide hiç sevmezdim.
bir taraftan ötekine dönmek merasimle olmaya başladı.bacak arama yastık koyuyorum bu seferde onunla birlikte dönmek zor..
iş yapınca belim fena ağrıyor.gün içine yayıyorum işleri bende.hepsini bitirmiyorum kısa sürede..

genel olarak çok iyiyim şükür.ilaçlarımı düzenli alıyorum.beslenmeme dikkat ediyorum.hala tavuk yemiyorum,hala pilav makarna dan hazetmiyorum-yemiyorum ama bolca sebze meyve yiyorum..portakal mandalinayla yatıp kalkıyorum .

dün gece uzanırken bebek çok sert ve ani bir hareket yaptı.karın duvarıma vurmak gibi değil.içimde yer değiştirdi sanki.ben ''döndü'' ye yorumlamak istedim, ama bu sabah yine mesaneme ziyaretlerinden anladımki dönmemiş:)


geçen hafta yeni ciciler aldım kuzuma.sonra dün yiğitinkileride çıkarında bir bavul kıyafet çıktı ortaya.banyo küveti,ana kucağı,nevresim ,battaniye gibi şeyleride bir araya topladım.daha çok var hepsini bir araya toplamaya .alt açma,taşıma çantası ,yatak filan.çok heyecenlandım.gidip gelip bakasım geliyor.
yiğit yaz bebeği olduğundan hep kadife bişeyler giydirmek istemiştim.kısmet bu yavrumaymış.kadife tulum aldım.ona bakıyorum en çokta:)

bunlarda annanesinin aldıklarından.gidip gelip bakıyorum.yiğit pek anlamadı bu minicik kıyafetleri daha.

her reklamda minik bebekleri seviyor.benim kardeşim nerde diyor.minik bebek nerde diyor.bende daha karnımda annem,bak büyüyor karnım giderek,yakında gelecek kardeşin diyorum.tamam diyor.ama hemen ilgisi başka yöne kayıyor.çok soruşturmuyor şimdilik..

30+3

giderek genişliyorum.hareketlerim sınırlandı.kolayca eğilip kalkamıyorum artık,hızlıca yürüyemiyorum.oturup kalkarken mümkünse destek almak istiyorum.daha rahat 8 hafta var önümde ama bazen zorlandığımıda itiraf etmek zorundayım..

geçen hafta yeniyıl haftasıydı ve annemlere gittik oğullarımla.o kadar çok yedimki.bana bişeyler oluyor annemlere gidince .boğazım zaten açıktır.oraya gidince fena açılıyorum.karnım tok.yine dolabı açıyorum,yiyecek bişeyler arıyorum.ve bu bana pahalıya patladı.+ 2 kilo ile evime döndüm..

12 kilo almış bulunuyorum 30+2 hafta itibariyle.inşallah daha usturuplu giderim bundan sonra..
henüz çatlamadım artı olarak.yiğitte 23 kilo almıştım.ve son 1 haftada kenarlardan minik çatlamalarım vardı.onları görüyorum aynada.yenisi henüz yok galiba.inşallah da olmaz diyorum.yiğiti doğurduğum kiloma 1 kilo var.korkmuyor değilim..sonrasında vereceğimden eminim ama yinede çok şişman ve iri görmek istemiyorum kendimi fotolarda:))

dün akşam yemeğinden sonra canım tatlı bişeyler çekti.eşim de hazır hemen tatlı alıp geleyimmi diye soruyor.allahım ya.desem bir dert demesem bir dert.adam incelik yapsa dert yapmasa dert dimi:)) valla aldırtmadım sonunda.1 kilo alsa o gece biter valla hepsi.gözüm dönmüş durumda.bir gofretle idare ettim hehe..

ismiyle hitap etmeye dilim alışamadı daha yeni yavruma.
daha hiç kıyafet filan almamıştım.annecim sağolsun neler almış neler.ben daha erken deyip duruyordum yiğitin derdine düşüp son an alıp gelecektim ne varsa:) annem almış patikli altlar,mini mini üstler.erkek bebek mavi,beyaz,yeşil ağırlıklı olur hep.kırmızı da almış annem.çok beğendim.bende kadife tuluma taktım.biliyorum çok kullanışlı olmayacak ama alıcam bu hafta.annem yünden hırka örmüş.çok şeker..

yiğit hani benimki yokmu.bu bana küçük gibi laflar etti:) bide patikli altın birini giymeye çalıştı.o sana olmaz tatlım deyince fırlattı bi kenara.

dün doktora gittim.ilk defa NTS ye girdim.yiğitte gerek olmamıştı.şimdi farklı hatane olduğundan galiba her 2 haftada bir nts var.20 dk sırt üstü yattım.yavrumun kımıldanışlarını ve kalp atışlarını dinledim ve kaydedildi bunlar.
1.600 gr olmuş ozan bey:) haftasıyla uyumlu,suyu yerinde.ters duruyor.kafası sağ göğsümde bacakları mesaneme doğru.ondan ben zıplıyorum zaten:) tsh düşmüş.ilacı kullanmaya devam.tiroid usg yaptıracağım haftaya birde.nodül varmı yokmu anlamında..idrar kan testleri verdim.öyle işte.herşey yolunda şükür..

yiğitte her ay özel doktora gitmiştim ve çok güzel resimleri var.onları albüm yaptım.ama bu yavrumda hastaneye gidiyorum ve sadece karaltılar var.hiç doğru dürüst göremedim.sağlıklı olduğunu biliyorum ya.resminin anlamı varmı bilmiyorum ama işte annelik duygularım fena kabarık:)

29+1

30. haftaya girdik yaa.bu günlerin hızlı geçmesinden şikayetçiyim.hiçbirşey anlamıyorum yediğimden içtiğimden,gezdiğimden,büyüyen çocuğumdan,karnımdaki büyüyenden...
gün geliyor hamile değilmişim gibi hissediyorum.koskoca göbeğim olduğunu unutup hareket ediyorum..geçen yiğiti doktorda sedyeye ben kucaklayıp çıkarttım.üstümde uzuh hırkam vardı ve doktor napıyosun çocuk düşecek şimdi dedi:) şaka yaptı ama ben unuttum o an hamileliğimi.o derece yani.

artık iyice büyüdü karnım.göbek deliğim sıfırlandı ama fırtlamadı daha:) yiğit arada gelip akşamları anne açsana derdi de göbek deliğime bakardı,şimdi yapıyor ve sıfırlanmış göbeğimi görünce kapattırıyor,gitmiş göbek yok diyor..'ah oğlum göbeğin alası var da sen bilmiyorsun' :)

10 kg aldım rahat..fazlası var eksiği yok..

bacak içi ağrılarım oturunca yine bastırıyor.,gece yatarken rahatsızım bolca.nefes alma sıkıntısı çekiyorum.bebeğin duruş pozisyonundanmı bilmiyorum ama hem göğsümün altını sıkıştırıyor,hem idrar kesemi..karın derimi acıttığı oluyor..dün ilk defa çok sert hareketlerle karın derimi gezdi.dalgalanmaları yaptı,ve beni mutlu etti:))

4 ocakta NTS,USG ve birkaç bişey daha var.bu tsh yüksektiya ona baktıracağım.ama yiğitin derdine düştüğümden kendimi erteliyorum ha bire.

haplarımı içiyorum düzenli.bebekte hareketli.şükür daha ne olsun..pek ilgilenemiyorum,kendimi dinleyemiyorum ama herşey yolundaysa yapacak bişey de yok.

gebelik günleri...27+2

27 +2.
günler nasıl hızlı geçiyor.yiğitçimin sayesinde hiç boş kalıp bir kendimle başbaşa kalmıyorum.sıkılmaya hiç vaktim yok..
kuzum hasta.ama nasıl hasta....

birlikte 1,5 ay bir hastalık dönemi geçirdik.ben iyileştim benden sonra 2 defa daha ataklı hastalandı.1 defa antibiyotik kullandı..ve 3. defa yine öksürüğünü geçiremeyince aile hekimliğine değilde devlet hastanesindeki çok sevdiğimiz bir doktora gittik..her gittiğimizde yiğiği tombişim diye seviyor ve yiğitte o kadar olgun sohbet ediyor ki onunla hemşiresi izin versek yiyecek oğlumu:)

geçiremedik öksürüğü deyince kandan alerjisi varmı diye baktı..ve var..0-60 olan değer yiğitte 76 çıktı.artık ayrıntısını bilmiyorum.alerjik bir şurup yazdı.ve burun açıcı ,antibiyotik yazdı birde yanına.birde kanı hafiften düşük.kan ilacı kullanacağız...

e karnımdaki kuzuma gelince...göbeğim öyle büyüdüki..e kendimde karnım,belim,kalçam genişçe olduğundan oldukça geniş bir gebe görünüyorum..hayırlısı...

bugün itibari ile 8 kilo aldım..oldukça fazla..
çünkü ilk 4 ay hiç kilo almadım.ve bu 2,5 içinde 8 kilo almış olmam oldukça üzücü.ama kan hapı,elevit,balık yağı kapsülü ve tiroid hapı kullanmam iştahımı fena açtı..önümde rahat 2,5ay var ve ayda 3 kilo alırım diyorum.yaklaşık 17 kilo ile bitiririm ..böhüüü fazla ama olabilecek şeyi söylüyorum..aslında sınırlarımı ne geniş tutuyorum farkındamısınız..aç gözlüyüm,açımya her dakka ondan geniş tuttum:))

yavrum oldukça hareketli.özellikle idrar kesesine yaptığı darbelerle meşhur olacak bu yavrum.

.ismi konusunda ise karar vardık...
ben Tunç istiyordum.kısa isim tercihimdi.ve Ayaz ismini de beğeniyordum...ve eşim Ayaz a sıcak bakıyordu.bende ısrar edecek gücü kendimde bulamadım.birde Tunç ismine hitap şeklinde zorlanacağız diye düşündüm kendimce ve eşime bıraktım..yani yavrumuzun ismi Hasan Ayaz olacak.çok büyük ihtimalle.

ben ki anne-baba isimlerinden hoşlanmayan biri olarak birinci oğlun ismi Ali Yiğit olunca ,ikincisi de Hasan Ayaz olacak..kendimi alıştırıyorum şimdiden:))

şikayetler,baş ağrıları,iç boşaltmaları,,çocuk çocuk çocuk

insan herşeyi doğru yaptığını düşünürken ortalık yanlışlarla doluysa ne hisseder??
valla ben bu çocuğumu 22 ay emzirdim diye böbürlenirken şu an beslenmesinin sıfır olduğunu görmek içimi burkuyor, hemde çok..
bak buraya yazıyorum karnımdaki yavruya 6 ay sadec anne sütü filan demicem 4 aydan itibaren ne bulursam yedircem.
-biraz önce yiğitin öğretmeni ile konuştum.
sabah okula gitmeden 3 çeşit şurup içirmek zorundayım ve aç içmesin diye kek ve süt içirdim.arkasından şurup içirdim ve hoop hepsini geri kustu,üstünün kusmuk olmasına mı üzüleyim,şurubu kustuğuna mı, yedirdiklerimi kustuğuna mı,ve aç/ilaçsız okula gittiğine mi yanayım...üstüne okuldaki kahvaltılıklarıda yemiyor(muş) ..

akşam okuldan gelince karın bel açık geliyor.kendi çişini yaptığından atleti içine koyamıyor.kontrolde edilmiyor anladığım kadarıyla.sonuç hastalık.bel-göbek açık geliyor eve.öğretmenine söyledim bir kontrol edin diye.

ve kadın başladı anlatmaya..
-evde ne yiyor yiğit dedi. evde ne pişerse dedim.evde elimden geldiğince iyi beslediğimi düşünüyorum kendimce.
okulda önüne ne koyulursa oyun oynuyormuş yiyecekle,yemeğin içine tükürüyormuş,hatta ileri gidip arkadaşlarının yemeklerinin içine tükürdüğü oluyormuş. kadın kızmakta haklı değilmi.laftan da anlamaz benim bu oğlum.yapma demekten alınmaz hiç..off ya ben nerde neyi yanlış yaptım..
ancak ve ancak ses mi yükseltmek lazım yapmaması gerekeni duymasını sağlamak için...
nasıl baş edilecek bu çocukla.

-okulda hiç çorba,peynir,sulu yemek,et yada sebze,domates,zeytin yemiyormuş...içecekleri hiç içmiyormuş..kahvaltıda sadece salatalık ve ekmek yiyormuş...öğlen de yada pilav ve makarna....ALLAHIM DELİ OLACAĞIM. önüne koymadan soruyormuş kadın yiyecekmisin diye.yiyeceğim diye alıp yemiyormuş,üstüne de tükürük yada yere atma oluyormuş....
ne var bunda diyebilirsiniz..e diğer çocukların hepsi yiyormuş yemeklerden.
diğer çocukların çalışan anneleri var.nasıl aşılandı bu yemek konusu.oynayıp,içine tükürmesi nasıl aşılacak.

evde kurallarımız sökmüyor.
çok canım sıkıldı çok.
bunların üstüne ben bir çocuk daha yapıyorum..
ve bu da erkek..

evde pişen yemeklerde evde ben yedirirsem yiyor.
kadın yiğitin çok kötü beslendiğini düşünüyor.evde nasıl peşine pervane olduğumu görse şaşırırdı.
hele de benim iyi beslediğimi düşündüğümü görse ,emzirdim bolca diye böbürlendiğimi görse ne düşünürdü bilemiyorum..
dün arkadaşım pazardan 3 klo avokado aldı.oğlu kahvaltıda 1 tane mutlaka yiyormuş.gün içinde de istediği oluyormuş.1 nar suyu içiyormuş..
2 lokma sağlıklı şeyi yedireceğim diye göbeğim çatlıyor benim....

40 ayını dolduran bir çocuk için gerideyim değilmi::.............

içimi boşalttım ,gidiyorum...başım çatlıyor...sevgiler

İÇİMDENGEÇENLER

bugünlerde bir sevgi böcüğüyüm sormayın..oğlumu çok özledim bugün kreşteyken..

benim çamaşır mak.gene arıza yaptı.Geldiler ve yaptılar,oğlanın nevresimlerini istemiştim perşembe akşamı ((cuma belki götürürle mak. diye)) okuldan yıkadım ama kafa nerdeyse göndermeyi unutmuşum. ayrıcada tiyatrosu varmış okulda imzalanacak kağıt  varmış çantasına bakmadığım için unutmuşum.ikidir arıyor öğretmeni gönderecekmisiniz diye,eşimi apar topar gönderdim sabahın soğuğunda okula.battaniye+nevresimleride gönderdim..onun okulda kendi eşyalarından başka bişeyle uyumasına gönlüm razı gelmedi..eşim vardır orda bişey desede dikildim başına kalk diye..gözüm sulanıverdi birde.kalktı adam:)

ve ilk defa sevinçliyim yarın cumartesi diye.sabahı iple çekiyorum desem abartmış olmam:)

sonra geçtim pc nin başına resimlere baktım.ne kadar zamandır bakmıyorsam ne güzel resimleri varmış kuzumun.gün görmemiş şeyler de varmış.emzirirken filan.emmeyi bıraktırmadan önce resimler çekmişim.kocaman çocuk emiyor.22 ayında bıraktık emmeyi ve gidip gelip iki cok cok yapıyor.memeyi kapatınca arıza çıkarıyor filan.eşimle baktık fena hoşumuza gitti:)) 

sonra düşündüm ki yeterince tadını çıkaramamışım.oğluma bakarken aklım hep başka bişeylerle maşgul..resimleri çektiğim anları bile hatırlıyorum,ama hiç emzirmenin,oğlumun ne demeye çalıştığının önemi yokmuş..şimdi anlıyorum bunları..her yaptığı hereketi netten bakardım,huysuzuklarının bile bir tadı varmış....
tabi tadını çıkardım,sadece kendim baktım oğluma ben.ama yinede aklım hep başka biryerdeymiş,ev işlerine yetişmeye çalışmak,bir sonraki öğünü düşünmek gibi..

bugün kuzumu okuldan gelince kucağımda tuttum 1 saat.o da özlemiş mi ne,hiç itirazsız o da mayıştı,ellerini kafasını kokladım bol bol.bedenini kucakladım.ne kadar çok seviyorum bunu bir kere daha anladım,öyle bir sevgi değil ama tenini kokluyorum,nasılda sevdiriyor kendini:))

canım benim...şöyle bir 3 ay sonra sevgim ikiye bölünecek,yiğiti istediği gibi sevemeyeceğim,yan tarafta viyaklayan başka bir canımıniçi olacak birde...allaha dua ettim bütün gün ..bana sabrımı versin,tadını çıkarma imkanı versin,kötü duygular ve bedensel rahatsızlıklarla uğraşmayayım diye....hiç kötü düşünmüyorum hiçbirşeyi aslında..