36+1 ve doğum

bu hafta heyecan haftası bana...kısa kısa herşeyi yazayım da tarihe geçsin.geçen haftaları hep hastalıkla geçirdim ama bu minik yavru ne zaman ondan bir işaret istesem hep verdi:)
acaba ona bişey olurmu endişesi taşıdığım anlar oldu.çünkü 1000lik antibiyotik içtim.üzüldüm bu duruma ama yapacak bişey yoktu.benim durumumda içilmesi gerekiyordu.hala ağrıyor sağ tarafım.gece yatamıyorum,yatarsam kalkamıyorum.inleme sesleriyle hareket ediyorum ama şükür ki daha iyiyim.
dün doktora gittim.nts ye girdim.ultrason yapıldı.yaklaşık 1,5 ay önce makat pozisyonundaydı.ama dönmüş.kafası aşağıda şimdi. 2.900 gr olmuş.
ve yazayım sonunda 27 şubat 2012 tarih doğumlu bir oğlum daha olacak....
evle ilgili yapacaklarım bitmedi,valiz tam hazır değil,neyi bekliyorum ve nasıl olacak sıkıntıdayım.elim ayağım dolaştı sanki..
üstüne gün almak için doktora gittim ya.yiğit 40. haftayı doldurmuş 41 den gün alırken ve ben normal diye ısrar ederken sezeryana birden karar verilmiş bir şekilde doğmuştu...
bunda doktor şu gün doğsun dedi birden.ben en az 1 hafta daha geç bekliyordum.
gün verirken hastaların yattığı bölümde bir odada verdi tarihi.ve ben yanlızdım,kendimi çaresiz hissettim.herşey gözüme zor göründü.yiğiti yanlız bırakacakmışım da gidecekmişim gibi şeyler kurdum.ona haksızlık oluyormuş gibi geldi..aklımdan türlü saçmalıklar geçti.
sezeryandan sonra nasıl olacağı geçti..ameliyat olacağım tekrardan.ağrılarım olacak.evi çekip çeviremeyeceğim....
kısacası herbişeye yetemeyeceğimi düşünüyorum
.biliyorum yetemeyeceğim ve bunun zorunda da değilim zaten ama korkuyorum..
biliyorum aslında doğumdan sonra herşey kendi sırasında,nizamında gerçekleecek ama gebe psikolojisimidir nedir:)
depresyona girmekten korkuyorum galiba en çok.2 çocuklu olmaktan da korkuyorum.ikisiyle başa çıkamazsam diye korkuyorum.başa çıkamayıp şartellerimin atacağı andan ve sonrasından korkuyorum:)) off ne çok korkuyormuşum ama yaa.döktüm gene içimi...

amaa bir taraftan da çok mutluyum.içimden herşey çok daha güzel olacak hisleri var.sadece benim endişelenesim geldi heralde:)

ayaklarım şişti.tombik bir kaplumbağaya benziyor ayaklarım.be sadece 4 gün önce şiştiler.ayakkabı ve terliklere olmadıkları gibi.2 dk ayakta kalsam sızlıyorlar.
oldukça kilo aldım.yürürken bebek zorluyor beni artık.birden aşağı baskı yapıp oturmama sebep oluyor.ağırlık öne doğru beni çekiyor bende kendimi geri atmaktan belimin neresinde olduğunu anlayamadığım ağrılar çekiyorum...

ve yiğit hala gecede 5 defa çişe kalkıyor.4 defa kalksa yatağa işiyor:( ve değiştirikende büyüüük problem çıkarıyor.gece çişi için babasını karşısında görse kıyamet kopar..altına yaptığından suçluluk duygusuna kapılıp daha fazla eziyor beni..geçen hafta annem varken çıplak kaç defa odasından kaçtı.kendine vurma girişimleri oldu.yere yatıp giydirme çabalarını reddetti.ve ben yattığım yerden sadece duydum onları.hiç kımıldayamadığımdan müdahale edemedim.içim acıdı bu duruma da.
allah herkese sağlık versin..

bir plan yapmalıyım.pazartesi günü sabah hepimiz annem,babam,eşim,yiğit ben evden çıkacağız ve hepimiz yiğiti okula bırakacağız.ben sınıfına götürüp bırakacağım.ve durumu net bir şekilde anlatacağım.belki bir iki gün önceden anlatırım biraz biraz. hareketliliğinden ve haylaz davranışlarından beni anlaması zor oluyor oğlumun bu ara.olgun davranamıyor.seziyormu bilmem benim halimi de kendini ikinci plandamı hissediyor anlayamıyorum.ama fena bir gürültücülük ve haylazlık söz konusu davranışlarında..
akşamına babası okuldan alır ve yemek yedirir.dedeside yanında olacak.eşimi ve babamı iyice tembihlemem lazım.tv seyredip onu ihmal etmemeleri için.yiğit doğduğundan beri hiç ayrı bir gece geçirmedik.ona bunu hissettirmemeliler,haylazlık yaparsa çok iyi geçinmeliler..

anne olmak böyle bişeymiş.bir can çıkacak benden ve ben hala bir önceki canı düşünüyorum.hiç kendimi hesaba katmadan..yiğite yemek yapmalıyım,başkasının yaptığını severek yemez.oyun oynasınlar o gece onunla.benim yanıma gelebilirlermi bilmiyorum.ama çok istiyorum kardeşini görsün..ama beni hasta gibi görmesin.üzülür o..

minik yavrunun adı yılan hikayesine döndü bu arada.Hasan ... olacak ama noktalıları kestiremiyorum...derken eşim Ayaz da ısrarlı..ben o kadar sıkıldım ki kararsızlıktan.neye kendimi alıştırsam adam bişey buluyor.ayaza dönüyo..bende babasına bıraktım.nüfus cüzdanını çıkarıp getirince göreceğim ismini yavrumun.ve büyük bir ihtimalle hasan ayaz...napalım sağlıkla gelsin inşallah yavrum...

35+2

insan kendini nasıl böyle hasta edebilir bilmiyorum.yiğit hasta oldu tamam.bende onun peşinde koştum,helak ettim kendimi bir kaç gün ama ,gene iyi giyindim,kendimi korudum.peki neden bu kadar hasta oldum..düşünüyorum bulamıyorum..
bu hastalık grip gibi filan değil,hiç bu kadar acı çekmemiştim.
sırtım nefes alamayacak kadar çok ağrıyor.en ufak hareketimde bağırıyorum..
her sabah iyi olacağım umudu ile uyanırken,daha berbat olarak kalkıyorum yataktan..öksürük vardı,boğazım çıkıncaya kadar öksürdüm.ciğerlerim üşüdü,antibiyotik kullandım zerre fayda etmedi.2 defa doktora gittim.sonuç yok.2 defa da acile gittim gecenin bilmem kaçında.
bu sabahta gittim acile.damardan ağrı kesici yaptılar.hiç fayda etmezmi ya bir insana..dün kadın doğuma  gittim 2. binlik antibiyotiği verdi.içmek istemezken bu sabahki doktor antb.kesti günde 6 adet parol verdi.
ve doğuma kadar sürerse bu ağrıyla yaşayabileceğim  konusunda beni uyardı...
annem vardı kaç gündür bakıyordu bize.yarın gitmek istiyor...hiç mutfağa girmedim 7 gündür ama yarın napcam bilmiyorum...

neyse hastalık konusunu fazla uzatmak istemiyorum,çok umutsuzum,hiç geçmicek gibi ağrıyor:((

daha doğum çantamı hazırlamadım.
günler hızla geçiyor ama delipte geçiyor..çocuğumun tekrar hasta olmaması için neler ediyorum.yemeğine dikkat ediyorum en önce..
pazartesi okuldan atleti çişli ve göbeği açık geldi yine.bugün okul müdürünü arayıp öğretmenini uyarmasını istedim.e yeter ama kaçıncı öğretmeninden rica edişim.bidaha hasta edersem yiğiti bittim demektir..

karnımdaki kuzum son gaz hereketli.acıtıyor bazen.babası karnımı okşayınca sakinleşiyor..bana tepki veriyor bolca.ne zaman hareket etmediğini düşünsem bana tepki veriyor.sevindiriyor beni:)

pazartesi yine doktor kontrolü var.NTS ve USG var.anestezi testimi yaptırdım.pazartesi gün verir büyük ihtimal doktor..aşağı yukarı tahmin ediyorum vereceği tarihi.hayırlısı diyorum...

annecim bugün evimi temizlemeye çalıştı.benim gibi yapamasa da oldu bişeyler..doğum öncesi arkadaşlarımı ağırlamak istiyordum evimde ama hastalığım buna engel olacak galiba..
bende doğumdan sonra ağırlarım napim:(

35+3

amanın valla bitiyor yaa..
yiğitle,hastalıkla,evle uğraşacağım diye bitti geçti gitti günler.sabah gözümü açtığım gibi karanlığı görüyorum birde...

ama bir ayrıntı var kiii..daha çantamı hazırlamadım.bugün yarın derken bir  teslik olmadan hazırlayabilsem bari.havalar kapalı gitti.sömestire geldi bu dönemde.yiğitle evde uğraşamıyorum başka bişeyle.zaten de geçen haftayı hasta geçirdik.halada iyileşemedik..
yiğit okula başlar başlamaz yıkayıp ütüleme işlerinne gireceğim miniğin eşyalarını.sonra bir eksiklere bakacağım.bebek bezi almadık hala mesela.bir iki bişeyde terzide işler var.koca 1-2 gününü alır insanın bu işler.

çarşamba hastanedeydim yine.NTS vardı.aslında hastaneye gidiyor olmaktan sıkıntılıyım.zor geliyor artık ağırlaştığım için.son gidişte doktora sordum doğumla ilgili ne zaman konuşacağız diye.sezeryan olduğumdan plan çıkarmadık mı sizinle diye sordu.yoo deyince.hemen bir EKG ve kan tersleri istedi anestezi için.pazartesi bakacağız bu işlere.üff yaklaştıya bir tuhafım aslında.ve bir o kadarda bekliyorum.hızlı gelmesini istiyorum..

mesela yiğite hediye alacağım.ne alacağımıda düşündüm ama bir girişemedim.doğacak bebek hala eksiklerim var.tamamlayamadan doğurmaktan korkuyorum.her işi yiğitin okula başlamasından sonraya sakladım .bakalım:)

çarşamba yine öksürüğümle-burun tıkanıklığım-akciğer ağrımla ilgili doktora gittim.solunum testi yapıldı ve sonuç astım başlangıcı dedi doktor.sigaramı içiyorsun dedi.o kadar berbat yani.geceleri öksüreceğim diye uyumak istemiyorum.yiğitin yanına yatmak istemiyorum yatış pozisyonundan dolayı durmadan öksürüyorum.kabus oldu bu hafta desem yeridir.1000 lik bir antibiyotik ve astım hastalarının kullandığı bir fıs fıs kullanıyorum.kısacası fena üşütmüşüm.umarım ilerlemez bu astım işi:((

aldım bu arada kilocukları.napim ya.boğazım fena.gerçi bu aralar fena değil.iştahım yok.günde 2 ye düşürdüm öğünleri.yemek yemek bile çile geliyor,bol tatlı çekiyor canım..

karnımdaki yavru bey de çok kıpırdak.öyleki yerimden zıplatıyor.bidahaki usg yi merakla bekliyorum.döndümü acaba:) topukları derimi yırtıp çıkacak diye ödüm kopuyor.karnımın üstüne çay tabağı koydum mesela geçen.zıp zıp zıplatıyor tabağı.çok hoş duygu yaww.sevgisi bir düştüki içime anlatamam.sevip okşamak istiyorum hemen.
kesin rahat battı bana.biraz iyileştim galiba:)

33+5

hastalıktan yazamadım ki.
ama 33 bitmeden yazmalıyım ki unutmayayım bu zor geçirdiğim günleri.
yiğit eylülde okula başladı.başladı başlayalı 5. antibiyotiğimizi içiyoruz.
20 hafta civarında bende 45 gün süren bir nezle-grip dönemi geçirdim.

yani hastalığımız eksik olmadı bu sene.tamamının okuldan kaynaklandığını söyleyemem.birazda dikkatsizlikten oldu.malum arada sıcak bir çorba pişiren olmayınca mide bulantılarıyla geçen günlerde ev halkına yemek yapamadım..

şu an da hastayız yiğitle birlikte.yeniyılda son antibıdılı iğnelerden sonra yiğit iyiydi.taki hafta başına kadar.birden hastalandı yine.aile hekimliğine götürdüm ve iburamin cold ile levopront verdi.öksürük şurubu.içiresim yoktu.inatla sordum içireyimmi diye.boğazı çok az kızarıktı.1 hafta içirdim ve sonuç çok kötü oldu.öksürük geçmediği gibi bir gece ateşi 39,5 ları gördü.ben ateş konusunda tecrübesizim.yanıyor çocuk.ateşdüşürücü vermeyi de çok doğru bulmuyorum ama yükselince verdim.sabaha başında bekledim.ve sonuç bende ertesi günü yatak döşek oldum.
yiğiti çocuk doktoruna götürdüm bu sefre.kulak fena iltihaplanmış,ciğerlerinden ses geliyor......

kendimden haberim yok zaten.öksürükte başladı.öksürdükçe karnım çıkacak gibi.başım çıkacak gibi.1 gün eşim izin kullandı bizimle ilgilendi.
yiğitin o mızmızlığını anlatmak mümkün değil zaten.yağmurlu hava evden de çıkamadık.sıkıldık iyice.

halada iyileşmiş değiliz.ilaç kullanamıyorum.yiğit ilaçlarını alıyor be öksürük geçmedi hala.

karnımdaki minik bundan kötü etkilendi diye düşünüyorum.sonuçta ben çok hastaydım.öksürdükçe o karnımın içinde turladı.çok üzüldüm onun adına.rahat yatamadım,kalkamadım,arada sancılar tuttu.karnım ve kasıklarım fena kasıldı.göbeğim ve çevresi acıdı filan.ağır değilim ama hala hastayım.burnum 24 saat tıkalı.açıyorum yine tıkalı.
annemde hasta bize bakacak kimsemiz yok yani.geç iyileşeceğiz.
evi çevirmekte bana baktığından biraz daha geç iyileşeceğiz napalım...

son bir ayımıza girdik artık.daha çantamı hazırlamadım.havalar iyileşsin bakıcam diyorum,ama nasıl yapacağımıda bilmiyorum.yiğit bütün vaktimi alıyor.okulun açılmasını dört gözle bekliyorum.sürekli tv açsam tamam oturacak ama ben yapamamki.oyuncak oynuyor,dakika başı soru soruyor.yanımda.
minik bebek gibi takip istiyor,balkon demirine tırmanıyordu geçen.kızdım.

bizde durumlar böyle.
33+5 le ilgili yazacak tek şey ise karnım oldukça büyüdü.yürümek kaplumbağa hızıyla.
tsh iyice düşmüş.ilaca devam.
karnımı 2 günde bir kremlemeye başladım.soğuk havada birde vakitsizlikten asar oldum bu işi .inşallah pişman olmam..

haftaya görüşmek üzere:)

yiğit ve 2012 takvimi

yiğitin okulunda 2012 takvimi yapmak için resim çekildiler.taa aralıktaydı çekim ama yeni geldi takvim elimize.ve çok beğendik.
 yukarıdaki resim oğlumun sınıf arkadaşları ve öğretmeni.hepsinin adını ve soyadını biliyor.çoğunu da seviyor.bazen eve gelip şikayet ederdi arkadaşının birini.şimdi görüntülü oldu bu.akşam gelince bana bu vurdu bugün diyor:)) görsel bakımdan daha iyi tespit yani:))

bu da büyük takvim.gönderirken katlayarak göndermişler ,ve kıvrılmış.yiğit ağlayarak getirdi buruşturmuşlar diye.yatağın altına koyduk ama düzelmedi.geri kıvırsak bu sefer yıpranacak.fotoğraf kartonuna basılı çünkü:)kendiliğinden düzelmesini bekliyoruz oğlumla gelip gidip bakarak..

vee yiğitin panosu bu da.evimize kim gelirse gelsin ,görmeden ve  iltifat etmeden geçemeyeceği yer.istisnasız her gelene gösterilir.hatta ikinci üçüncü baskılarda yapılır.yeni resimler yaptıkça değiştirilir.en çok raptiye takma kısmı sevilir..tabi takvim resmimizde başköşesinde.her eve geldiğinde üstüne 10 dk yorum yapılır bu resmin ve ne kadar güzel çıktığı vurgulanır...

laf aramızda kendini fena halde beğenen ,pohpohlanmayı ,taktir edilmeyi çok seven bir oğlum var da:))

32+3

şaka maka geliyoruz sona.ve şükürler olsun ben kendimi çok iyi hissediyorum.hafif hissediyorum.ama sanmayınki hafifim.bugün itibariyle 13 kilo almış bulunuyorum.

bir tatlı bir tuzlu-yağlı,filan demeden götürüyorum mamacıkları.miktar gözetimim de yok.ne kadar yemek istersem o kadar yiyorum.ha iyimi ? değil. ama napim. eşim kontrol ediyor benim stokları, bitmeye yakınsa hemen dolduruyor:) en çok ülker çikolatalı gofret yiyorum bu aralar..

geçen market alışverişi için gitti. ve geç kaldı.o gelene kadar ben tatlı krizine girmiştim bile ve un helvası kaburmaya başladım.ilk defa yapıyordum.netten baktım ama hep çok yağlıydı.bende göz kararı yaptım.ve harika oldu yaww.annem yapsa bu kadar beğenmezdim:)) ne kadar koyduğumu hatırlamıyorum birde malzemeleri.yazmak için sonrasına:)

karnıma yollarda geçerken aynalardan camlardan bakıyorum yarım dünya gibi görünüyorum .ama yukarıdan bakınca hiç öyle hissetmiyorum.eşim bazen tuhaf tuhaf bakıyor hızlı hareket etmeme.gülümsüyor kendi kendine bana bakarak gofretleri hüpletirken.
yanlız yiğit kuzumdan hiç öyle bir hereket görmedim.görmüyormu acaba diyorum koca karnımı, yada hep böylemiydim sanıyor.kucağıma atlıyor.kucakla beni diyor.anlamadım kuzuyu.ama bazen de karnıma bakıp anne kardeşim ne zaman gelcek diye de soruyor:)

dün NTS vardı gene.yiğitte hiç NTS ye girmediğimden ne gerek olduğunu anlamış değilim.ama dün kalp atımları yüksek çıktı kuzumun.tatlı bişeyler yiyip tekrarladık ve normal çıktı bu sefer.tatlı çekmiş canı zaar:)
bu ay usg yok.doğumu da konuşmak istedim doktorla ama unuttum.elevitimi eczaneden almıştım.yazdırmayı unuttum.niye gittim ben hastaneye bilmem ki:)
yarın tiroid usg var.25 ocakta kan tahlili var.1 şubatta tekrar NTS var.bir ayağım hastanede yani.allahım sağsalim,sağlıklı versin kuzumu kucağıma...

bu arada yiğitim hasta yine.2 ocakta bitmişti ilaçlarımız ve şıp diye kesilmişti hastalık.sadece 17 gün sürdü hastalıksız hayat.çok üzülüyorum çocuğum hastalanınca.öksürünce burnu akınca.ateş olmuyor ama huysuzluk 1500.
dün gece hep birlikte yattık.o uyudu ben hiç uyumadım.onun yatağında ben bu haftada nasıl yatıyorum bir düşünün..yiğite kay biraz demekten yoruluyorum.anne duvara yapıştım diyor yavrum.e ben kalkayım kendi yatağında rahatça yat diyorum bırakmıyor da.sıkış tepiş yattık işte gece.yüzüme öksürmesi ve dakika başı burnunu silmem de cabası.

yarın bebek doğunca ben nasıl bir hayat süreceğim çok merak ediyorum.sabah eşime gece yiğitin sesini duydunmu dedim.hiç duymamış.pes doğrusu..

okulda 2012 takvimi için resim çekilmişlerdi.çok güzel olmuş.bu da bir dahaki postumun konusu olsun.yeni yavrudan yiğite sıra gelirse ayrı bir postta yazı yazmak:)

bu arada eşim ozan ismine hiç ısınamadı.bu isim yılan hikayesine döndüz bizde.bende sıkıldım artık.son an olsun istemiyorum.adam karar versin artık ya.başka şeyler dönüyor isim konusunda.utana sıkıla yazıyorum valla.yiğiti koymak ne kolaydı.doktor erkek dedi ben yiğit dedim.başka bişey asla düşünmedik.bunda ne tuhaf oldu.
yani son an başka bişeyle çıkarsak şaşırmayın emi:(

31+2

32 haftadayız..hayatım gayet durgun geçiyor.havalar yağmurlu.sabah yiğiti okula gönderdikten sonra pc başına geçiyorum.yazıyorum,okuyorum,oyun oynuyorum bolca bu aralar.eskiden oynadığım kağıt oyunları vardı.baya sardım:)

şükür yiğit hasta değil ya.başka ne isterim.huysuzlukları filan hiç takmıyorum.sadece geçen benden 10 metre önde koşarken yola fırladı,gebeş halimle zor yetişip kapşonundan tuttum.tutmasam hızlı bir şekilde taksi geliyordu.sonrasında onu tuttuğumdan ağladı filan ama hatasını kabul etti.bidaha yapmaz inşallah.çok üzüldüm çünkü..

karnımdaki miniğin makat pozisyonda olduğunu öğrendikten sonra daha net anlıyorum neresi neremde diye.ayakları durmadan mesanemde bikere onu biliyorum.en ufak hareketinde bacaklarımı kısıyorum.alttan çıkıverecekmiş hissi yaratıyor çünkü.
nefesim daralıyor bu aralar bolca.alçak yastıkta asla yatamıyorum ki yükseğide hiç sevmezdim.
bir taraftan ötekine dönmek merasimle olmaya başladı.bacak arama yastık koyuyorum bu seferde onunla birlikte dönmek zor..
iş yapınca belim fena ağrıyor.gün içine yayıyorum işleri bende.hepsini bitirmiyorum kısa sürede..

genel olarak çok iyiyim şükür.ilaçlarımı düzenli alıyorum.beslenmeme dikkat ediyorum.hala tavuk yemiyorum,hala pilav makarna dan hazetmiyorum-yemiyorum ama bolca sebze meyve yiyorum..portakal mandalinayla yatıp kalkıyorum .

dün gece uzanırken bebek çok sert ve ani bir hareket yaptı.karın duvarıma vurmak gibi değil.içimde yer değiştirdi sanki.ben ''döndü'' ye yorumlamak istedim, ama bu sabah yine mesaneme ziyaretlerinden anladımki dönmemiş:)


geçen hafta yeni ciciler aldım kuzuma.sonra dün yiğitinkileride çıkarında bir bavul kıyafet çıktı ortaya.banyo küveti,ana kucağı,nevresim ,battaniye gibi şeyleride bir araya topladım.daha çok var hepsini bir araya toplamaya .alt açma,taşıma çantası ,yatak filan.çok heyecenlandım.gidip gelip bakasım geliyor.
yiğit yaz bebeği olduğundan hep kadife bişeyler giydirmek istemiştim.kısmet bu yavrumaymış.kadife tulum aldım.ona bakıyorum en çokta:)

bunlarda annanesinin aldıklarından.gidip gelip bakıyorum.yiğit pek anlamadı bu minicik kıyafetleri daha.

her reklamda minik bebekleri seviyor.benim kardeşim nerde diyor.minik bebek nerde diyor.bende daha karnımda annem,bak büyüyor karnım giderek,yakında gelecek kardeşin diyorum.tamam diyor.ama hemen ilgisi başka yöne kayıyor.çok soruşturmuyor şimdilik..